Radzenie sobie z odmową szkoły u dzieci w wieku szkolnym

Kiedy dziecko odmawia pójścia do szkoły, wielu rodziców dzieci w wieku szkolnym zastanawia się, co robią źle, ale nie są sami. Szacunki wskazują, że aż 20% dzieci wykazuje oznaki odmowy nauki w czasie swojej kariery szkolnej.

Radzenie sobie z odmową szkoły polega na zrozumieniu, co się za tym kryje i pracy z zespołem profesjonalistów, aby pomóc dziecku przejść przez ten trudny okres.

Dlaczego Twoje dziecko odmawia pójścia do szkoły?

Przed opracowaniem ostatecznego planu postępowania w przypadku odmowy szkoły przez dziecko ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego dziecko odmawia pójścia do szkoły.

National Social Anxiety Centre identyfikuje cztery główne powody, dla których dzieci odmawiają chodzenia do szkoły. Twoje dziecko może odmawiać pójścia do szkoły:

1. Aby uciec od złego samopoczucia. Twoje dziecko stara się unikać w szkole czegoś, co powoduje niepokój, depresję lub inne uczucia niepokoju.

2. Aby uniknąć interakcji społecznych lub publicznej oceny. Twoje dziecko odczuwa niepokój w sytuacjach towarzyskich, ma problemy z interakcjami z rówieśnikami lub martwi się, jak sobie poradzi w sytuacjach testowych i/lub zostanie wezwanym w klasie.

3. Aby zwrócić na siebie uwagę. Napady złości, przywiązanie i lęk separacyjny mogą być sposobem na przyciągnięcie uwagi, której pragną.

4. Żeby dostać jakąś nagrodę poza szkołą. Może to być tak proste, jak oglądanie telewizji lub granie w gry wideo w domu.

Odmowa szkolna Twojego dziecka może wynikać z kombinacji tych czynników, ale dopóki jest wzmacniana, zachowanie będzie trwać.

Na przykład dziecko może nie chcieć chodzić do szkoły, ponieważ nienawidzi jeździć autobusem. Mogą mieć napady złości rano, przez co albo spóźnią się na autobus, albo zostaną w domu. Zachowanie zostało negatywnie wzmocnione, ponieważ dziecko skutecznie uniknęło jazdy autobusem.

Z drugiej strony, jeśli Twoje dziecko nie pójdzie do szkoły z powodu lęku przed separacją, zostanie ono pozytywnie wzmocnione dzięki temu, że może zostać w domu i spędzać z Tobą czas.

Co powinieneś zrobić, gdy Twoje dziecko odmawia pójścia do szkoły?

1. Porozmawiaj o problemie z nauczycielem dziecka i innymi pracownikami szkoły. Nauczyciel Twojego dziecka może być w stanie udzielić pewnego wglądu w to, czy w szkole dzieje się coś, co przyczynia się do problemu. Mogą również uspokoić Cię, że pomimo porannych napadów złości i czepiania się nóg, Twoje dziecko jest w porządku w klasie i jest zaangażowane w rutynę.

2. Zabierz dziecko do pediatry. Wiele dzieci będzie mieć objawy zarówno fizyczne, jak i emocjonalne. Ważne jest, aby upewnić się, że te objawy i towarzyszący im lęk lub depresja nie są związane z chorobą ani nie mają żadnej fizycznej przyczyny. Kiedy już możesz to wykluczyć, pediatra Twojego dziecka może pomóc Ci zdecydować, czy nadszedł czas, aby sprowadzić do zespołu psychologa lub doradcę.

3. Staraj się zachować spokój i racjonalność. Łatwiej to powiedzieć niż zrobić — zwłaszcza, gdy zachowanie Twojego dziecka zakłóca dom i powoduje, że martwisz się takimi sprawami, jak przepisy dotyczące wagarowania i czy stracisz pracę, jeśli będziesz musiał zadzwonić jeszcze jeden dzień. Musisz podtrzymać oczekiwanie, że szkoła jest zajęciem niepodlegającym negocjacjom. Angażowanie się w kłótnie lub przekupstwo nie rozwiąże podstawowego problemu.

Jaki jest następny krok?

Gdy już zidentyfikujesz problem, następnym krokiem jest zabranie dziecka z powrotem do szkoły i szukanie odpowiedniej pomocy w rozwiązaniu problemu. Leczenie tego problemu, niezależnie od tego, czy jest to lęk, depresja, zaburzenie buntownicze czy coś innego, często wymaga pomocy doradcy z zewnątrz. Przywrócenie dziecka do szkoły będzie wymagało współpracy ze strony szkoły.

Rola rodziny w radzeniu sobie z odmową szkoły

Po nawiązaniu relacji ze szkołą i doradcą zewnętrznym nadszedł czas, aby przyjrzeć się, co możesz zrobić w domu, aby pomóc dziecku wrócić do szkoły. Po pierwsze, być może będziesz musiał ponownie ocenić swoje priorytety.

Na przykład, jeśli Twoje dziecko nie chce ubrać się przed pójściem do szkoły, być może będziesz musiał zastanowić się, czy ważniejsze jest dla niego zdjęcie piżamy, czy pójście do szkoły. Może to oznaczać wysłanie dziecka do szkoły w piżamkach, jeśli jest to jedyny sposób, aby rano wyprowadzić je z domu.

Rodzice mogą również potrzebować:

• Zawrzyj z dzieckiem umowę dotyczącą zachowania, która zapewnia nagrody za uczęszczanie do szkoły i konsekwencje nie uczęszczania do szkoły.
• Naucz swoje dziecko technik relaksacyjnych, takich jak głębokie oddychanie i inne umiejętności radzenia sobie ze stresem.
• Pozwól dziecku zadzwonić do Ciebie i zameldować się o ustalonej porze dnia.
• Daj dziecku zdjęcie siebie lub inny mały przedmiot zapewniający wygodę.
• Ustaw przewidywalne poranne rutyny.

Współpraca ze szkołą przy tworzeniu planu

Istnieją różne podejścia do pracy ze szkołą Twojego dziecka, aby pomóc mu wrócić na właściwe tory. Oto kilka rzeczy do rozważenia:

• Poproś szkołę o zrezygnowanie lub zmniejszenie ilości prac związanych z makijażem, które dziecko będzie musiało wykonać, aby nadrobić zaległości.
• Opracuj plan 504, jeśli Twoje dziecko nie ma problemów z nauką na tyle znaczących, aby kwalifikować się do IEP. Plan 504 dotyczy przystosowania, które jest konieczne, gdy dziecko ma niepełnosprawność, która wpływa na jego edukację, ale nie na jego zdolność do nauki.
• Stwórz plan zabrania dziecka z samochodu do szkoły. Jeśli Twoje dziecko ma problemy z separacją, nauczyciel może spotkać się z Tobą na parkingu, aby fizycznie odprowadzić Twoje dziecko do szkoły. W innych przypadkach może wystarczyć, aby ktoś spotkał się z tobą w drzwiach.
• Przedyskutuj, zaczynając od częściowego programu dziennego. Jeśli odmowa szkoły Twojego dziecka jest wystarczająco poważna, być może będziesz musiał zacząć od niskich oczekiwań. Uznanie dnia za udany może być w porządku, jeśli Twoje dziecko dotrze do szkoły, nawet jeśli nie zostanie ono długo. W końcu możesz budować, godzina po godzinie, aż będą mogli być tam przez dłuższy czas.
• Jeśli nie możesz wprowadzić dziecka do klasy, sprawdź, czy zechce usiąść pod nadzorem w szkolnej bibliotece, holu lub stołówce. Dr Christopher Kearney, dyrektor Kliniki Zaburzeń Odrzucenia i Zaburzeń Lękowych w Szkole Dziecięcej UNLV, określa to jako ustalenie punktu odniesienia. „Przynajmniej wstają i przygotowują się do pójścia do szkoły, a od tego momentu o wiele łatwiej jest przywrócić ich do zwykłej klasy”.