Przyczyny poronienia i urodzenia martwego dziecka

Po utracie ciąży większość par oczekuje odpowiedzi. Wiele osób zastanawia się, czy strata nastąpiła z powodu czegoś, co zrobili, czy też można było jakoś zapobiec poronieniu lub poronieniu martwego dziecka.

Zazwyczaj odpowiedź na to pytanie brzmi nie. Poronienie i urodzenie martwego dziecka rzadko są czyjąkolwiek winą, a czasami utrata ciąży jest nawet z góry ustalonym wynikiem w momencie poczęcia.

Chociaż wiemy, że utrata ciąży zwykle nie następuje z powodu niczego, co zrobiła matka (lub ojciec), lekarze nie zawsze potrafią wyjaśnić, dlaczego tak się dzieje.

Co powoduje poronienie?

Sporadyczne, jednorazowe utraty ciąży są często spowodowane przypadkowymi nieprawidłowościami chromosomalnymi u rozwijającego się dziecka. Społeczność medyczna powszechnie uznaje to wyjaśnienie. W wielu przypadkach lekarze przyjmują to jako domyślne wyjaśnienie poronień po raz pierwszy – nie bez powodu, biorąc pod uwagę, że większość par przechodzi w normalną ciążę po jednym poronieniu.

W większości przypadków ciąża utracona z powodu poronienia ma problem z chromosomami, taki jak dodatkowe chromosomy lub brakujące chromosomy, które powodują, że ciąża przestaje się rozwijać i ostatecznie dochodzi do poronienia. Ponieważ wady chromosomalne są zwykle przypadkowymi, jednorazowymi zdarzeniami, większość lekarzy nie rozpoczyna badań pod kątem przyczyn poronienia po pierwszym poronieniu.

Każdy może mieć poronienie z powodu wad chromosomowych, niezależnie od wieku, ale największe ryzyko wystąpienia tego konkretnego problemu występuje u matek w wieku 35 lat lub starszych.

Chociaż nieprawidłowości chromosomalne są najczęstszą przyczyną poronienia, istnieją inne czynniki, które mogą powodować poronienie. Obejmują one:

• problemy ze strukturą macicy
• zaburzenia krzepnięcia krwi u matki, takie jak zespół antyfosfolipidowy
• palenie lub zażywanie narkotyków
• problemy zdrowotne matki, takie jak niekontrolowane nadciśnienie, cukrzyca lub choroby autoimmunologiczne
• infekcja u matki
• uraz (na przykład przemoc fizyczna)

Im wcześniej poronienie nastąpi w ciąży, tym bardziej prawdopodobne jest, że jest to spowodowane problemem chromosomowym. Poronienia w drugim trymestrze są rzadsze niż w pierwszym trymestrze.

Co powoduje nawracające poronienia?

Według American College of Obstetricians and Gynecologists, dwa poronienia kwalifikują się jako poronienia nawracające, a po trzech powtórnych poronieniach zaleca się wykonanie badania. Około jeden procent kobiet doświadcza powtórnych poronień.

Około 25 do 50 procent czasu lekarze mogą znaleźć przyczynę nawracających poronień, a kobietę można leczyć w następnej ciąży. Ale w około 50 do 75 procent przypadków testy nie ujawniają przyczyny. Ale nawet w przypadku nawracających poronień kobieta może ponownie zajść w ciążę i nadal mieć większe statystyczne szanse na normalną ciążę niż na kolejną utratę ciąży.

Do powszechnie znanych przyczyn nawracających poronień należą:

• Problemy ze strukturą macicy
• Zaburzenia krzepnięcia krwi, takie jak zespół antyfosfolipidowy
• Inne schorzenia matki, takie jak cukrzyca lub zespół policystycznych jajników
• Niektóre stany chromosomalne, takie jak translokacja zrównoważona

Co powoduje urodzenie martwego dziecka?

Martwe porody (utrata ciąży po 20. tygodniu) zwykle mają inne przyczyny niż wcześniejsze poronienia, chociaż wady chromosomalne u dziecka mogą powodować martwe urodzenia.

Inne częste przyczyny martwych urodzeń to niewydolność szyjki macicy, problemy z łożyskiem, infekcje, zaburzenia krzepnięcia krwi u matki i nieprawidłowości macicy.

Wsparcie po poronieniu lub porodzie martwym

Twój lekarz powinien być w stanie udzielić Ci informacji, czy potrzebujesz badania pod kątem czynników i przyczyn utraty ciąży. Bez względu na przyczynę, jeśli miałaś poronienie lub urodzenie martwego dziecka, poszukaj wsparcia emocjonalnego u przyjaciół i krewnych lub poszukaj grup wsparcia, jeśli nie masz odpowiedniej struktury wsparcia. Nie powinieneś przechodzić przez to sam.