Co to jest przejściowy atak niedokrwienny (TIA)?

Przejściowy atak niedokrwienny (TIA), zwany również mini udarem, to przejściowa utrata normalnej funkcji neurologicznej spowodowana krótkim przerwaniem przepływu krwi do części mózgu. Objawy TIA wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej i są takie same jak w przypadku udaru. Mogą obejmować osłabienie lub drętwienie twarzy, dłoni, ręki lub nogi, zmiany widzenia i/lub niewyraźną mowę, żeby wymienić tylko kilka.

Objawy TIA

Dokładne objawy TIA różnią się ogromnie w zależności od osoby i zależą od tego, która część i jaka część mózgu jest pozbawiona przepływu krwi.

Niektóre z typowych objawów TIA obejmują:

• Osłabienie dłoni, ramienia, nogi, twarzy, języka lub twarzy
• Drętwienie ręki, ramienia, nogi, twarzy, języka lub twarzy
• Niezdolność do spójnego mówienia
• Niewyjaśnione zawroty głowy, często z zawrotami głowy (uczucie, że pokój się kręci)
• Podwójne widzenie, częściowa utrata wzroku lub inne nagłe zaburzenia widzenia
• Ciężki ból głowy bez widocznej przyczyny

Jak to się ma do pełnego skoku?

Objawy TIA są identyczne z objawami udaru. TIA można odróżnić od udaru tylko wtedy, gdy objawy ustępują samoistnie. Do tego momentu, ze względów praktycznych, masz udar i zostaniesz potraktowany jako taki przez zespół medyczny.

Powoduje

TIA są spowodowane przez te same procesy chorobowe, które wywołują udar — zablokowanie tętnic do mózgu przez zakrzep krwi, głównie z powodu miażdżycy (nagromadzenie tłuszczu w tętnicy) lub zatoru (gdy zakrzep krwi przemieszcza się z innego miejsca w ciele, jak serce, do mózgu).

W przypadku udaru blokada utrzymuje się wystarczająco długo, aby spowodować śmierć tkanki mózgowej. Z drugiej strony w przypadku TIA blokada jest przejściowa, a tkanka mózgowa regeneruje się po poprawie blokady.

TIA są zatem analogiczne do niestabilnej dławicy piersiowej, stanu, w którym przemijające zablokowanie tętnic wieńcowych powoduje ból w klatce piersiowej. I tak jak niestabilna dusznica bolesna często zwiastuje pełny zawał mięśnia sercowego (atak serca), wystąpienie TIA wskazuje na prawdopodobieństwo wystąpienia pełnego udaru.

Istnieje kilka czynników, które zwiększają ryzyko rozwoju TIA (i udaru).

Niektóre z tych czynników obejmują:

• Nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi)

• Hiperlipidemia (wysoki cholesterol)

• Palenie

• Cukrzyca

• Migotanie przedsionków
• Duże spożycie alkoholu
• Zła dieta (taka, która jest bogata w tłuszcze nasycone/trans i/lub sól)
• Brak aktywności fizycznej
• Niektóre choroby genetyczne (np. anemia sierpowata)

Diagnoza

Rozpoznanie TIA wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego i badania neurologicznego, a także obrazowania mózgu i dużych naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg. Można również zlecić badanie serca i różne badania krwi.

Historia medyczna

Podczas historii medycznej lekarz będzie zadawał pytania dotyczące specyfiki objawów, takie jak:

• Czy objawy są ogniskowe (osłabienie lub drętwienie po jednej stronie ciała) czy nieogniskowe (np. uogólnione osłabienie lub zawroty głowy)
• Czy objawy pojawiły się nagle, czy stopniowo?
• Jeśli objawy wystąpiły wcześniej

Pytania takie jak te mogą pomóc w ustaleniu, czy należy bardziej szczegółowo rozważyć alternatywne schorzenia, takie jak migrena, stwardnienie rozsiane lub napad padaczkowy.

Badanie lekarskie

Badanie fizykalne będzie obejmować pomiar parametrów życiowych (np. skurczowe i rozkurczowe ciśnienie krwi), badanie serca i pełne badanie neurologiczne (np. sprawdzenie odruchów, siły i badanie nerwu czaszkowego).

Obrazowanie

Jeśli Twój lekarz uważa, że ​​miałeś TIA, zostaną przeprowadzone różne badania obrazowe, które mają na celu określenie dokładnej przyczyny zdarzenia. Obrazowanie mózgu służy również do wykluczenia stanów, które mogą naśladować TIA.

Testy obrazowania, które można zlecić podczas opracowywania TIA, obejmują:

• Obrazowanie mózgu za pomocą tomografii komputerowej (CT) lub rezonansu magnetycznego (MRI)
• Obrazowanie głównych naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg w USG tętnic szyjnych, angiogram CT lub angiogram MRI
• Badanie serca z elektrokardiogramem (EKG) i czasami bardziej rozbudowane monitorowanie rytmu serca (np. telemetria w szpitalu lub monitor Holtera). Można również wykonać echokardiografię, aby znaleźć źródło zakrzepów krwi, które mogłyby embolizować do mózgu.

Badania krwi

Badania krwi są wykorzystywane nie tylko do wykluczenia stanów naśladujących TIA, ale także do określenia ryzyka wystąpienia nawrotu TIA lub udaru mózgu.

Przykłady takich testów obejmują:

• Poziom glukozy (cukru) na czczo
• Poziomy elektrolitów we krwi
• Pełna morfologia krwi (CBC)

• Badania krzepnięcia

• Panel lipidowy na czczo

Leczenie

Po zakończeniu oceny TIA leczenie zalecane przez lekarza będzie w dużej mierze zależeć od tego, co zostało znalezione.

Głównym celem leczenia osoby, która przeszła TIA, jest zapobieganie przyszłemu udarowi. Można wziąć pod uwagę dowolne z poniższych.

Zarządzanie czynnikami ryzyka

Agresywne leczenie czynników ryzyka, które powodują miażdżycę, może zapobiec ponownemu wystąpieniu TIA lub, poważniej, przyszłemu udarowi.

Strategie obejmują:

• Przyjęcie zdrowej diety
• Ćwicząc regularnie
• Leki na nadciśnienie i wysoki poziom cholesterolu
• Leki zapewniające doskonałą kontrolę cukrzycy
• Zaprzestanie palenia

Terapie lekowe

Terapia przeciwpłytkowa aspiryną, aspiryną plus dipirydamolem lub Plavixem (klopidogrelem) jest stosowana w celu zahamowania powstawania nieprawidłowych skrzepów w tętnicach.

Terapia przeciwzakrzepowa, taka jak Eliquis (apixaban) lub Coumadin (warfaryna), jest stosowana w leczeniu niektórych schorzeń, które sprzyjają tworzeniu się zakrzepów krwi, takich jak migotanie przedsionków.

Procedury

Twój lekarz może zalecić przywrócenie przepływu krwi do tętnicy szyjnej (znajdującej się na szyi) poprzez proces zwany rewaskularyzacją. W szczególności endarterektomia tętnicy szyjnej może być wykonana w celu chirurgicznego otwarcia i naprawy tętnicy, jeśli zostanie stwierdzona znaczna blokada.

Inną opcją, w zależności od pewnych cech pacjenta, jest stentowanie tętnicy szyjnej (podparcie tętnicy w celu poprawy przepływu krwi).

Mimo że objawy ustępują samoistnie, TIA jest bardzo poważnym problemem medycznym. Szukając natychmiastowej pomocy medycznej po TIA, możesz znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo pełnego udaru.

Jeśli byłeś leczony z powodu TIA lub udaru mózgu, skoncentruj swoją energię na zapobieganiu kolejnemu, do czego masz moc. Zażywaj przepisane leki, jedz zdrowo, regularnie ćwicz i wyeliminuj nawyki, takie jak palenie czy nadmierne spożycie alkoholu.