Niechirurgiczne leczenie choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego może potykać się dosłownie i w przenośni, podobnie jak decyzja o leczeniu. Masz do rozważenia wiele sposobów radzenia sobie z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.

Niektóre dostępne metody leczenia są uważane przez Amerykańską Akademię Chirurgów Ortopedycznych (AAOS) za bezpieczne i skuteczne, a niektóre nie. Pomocne może być zorientowanie się, które zabiegi są lub nie są zalecane, ponieważ Ty i Twój lekarz analizujecie możliwości.

Poniżej znajdziesz opinię Amerykańskiej Akademii Chirurgów Ortopedycznych (AAOS) na temat 18 nieinwazyjnych metod leczenia choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego, opartą na różnych poziomach dowodów. Ponieważ są to opcje nieinwazyjne, nie wymagają wymiany stawu kolanowego. Pamiętaj, że wymiana może być dla Ciebie najlepszą opcją leczenia.

Polecane zabiegi

Wszystkie te zalecane metody leczenia mają wystarczająco dużo dowodów na poparcie AAOS, aby uznać je za bezpieczne i skuteczne w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Rehabilitacja, edukacja i zajęcia odnowy biologicznej

Obejmuje to uczestnictwo w programach samoleczenia i dokonywanie zmian w aktywności, jeśli to możliwe, w celu ochrony stawów (na przykład chodzenie lub pływanie zamiast biegania w celu ćwiczeń cardio).

Leki przeciwbólowe

Doustne i miejscowe niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) są wysoce zalecane w łagodzeniu bólu i stanów zapalnych. Opioid na receptę Ultram (tramadol) również otrzymuje wysokie oceny od AAOS w leczeniu bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.

Odchudzanie

Jeśli masz nadwagę, którą określa wskaźnik masy ciała (BMI) większy niż 25, AAOS mówi, że możesz znacznie skorzystać na utracie nawet 5% masy ciała i utrzymaniu niższej wagi poprzez dietę i ćwiczenia.

Boczne Koturny

Są to wkładki, które unoszą zewnętrzną krawędź stopy, aby zmienić sposób pracy stawu kolanowego. AAOS podkreśla, że ​​nie zaleca bocznych klinów piętowych dla osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego w przyśrodkowym przedziale.

Płukanie Igłą

To jest praktyka wypłukiwania stawu. AAOS nie odradza tego, ale twierdzi, że pracownicy służby zdrowia powinni szukać nowych badań. Jedno wysokiej jakości badanie cytowane w wytycznych nie wykazało żadnych wymiernych korzyści.

Osteotomia kości piszczelowej

W tej procedurze usuwa się kawałek kości piszczelowej (jednej z dwóch kości podudzia, które tworzą dno stawu kolanowego). Chociaż niektóre badania potwierdzają tę procedurę, AAOS uważa je za niskiej jakości. Mimo to wytyczne nie odradzają tego.

Leczenie z niejednoznacznymi dowodami

Wiele terapii, w tym niektóre powszechnie stosowane, nie jest popartych mocnymi dowodami ani żadnymi dowodami. AAOS uważa, że ​​dowody dotyczące następujących metod leczenia są niejednoznaczne, co oznacza, że ​​jest zbyt wcześnie, aby stwierdzić, czy są one bezpieczne i skuteczne.

Czynniki fizyczne, w tym metody elektroterapeutyczne

Należą do nich przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS); diatermia krótkofalowa; prąd inferencyjny; terapeutyczne zastosowanie muzycznie modulowanego pola elektromagnetycznego (TAMMEF); i ultradźwięki. Spośród nich USG ma najwięcej dowodów na to, że może być skuteczne, ale ogólnie jest zbyt mało rozstrzygających badań, aby w pełni ocenić którąkolwiek z tych metod leczenia, zgodnie z wytycznymi AAOS.

Terapia manualna

Obejmuje to terapię chiropraktyczną, rozluźnienie mięśniowo-powięziowe i masaż szwedzki. AAOS nie jest ani za, ani przeciw tym terapiom.

Orteza kolana

Przykładem ortezy stawu kolanowego jest urządzenie rozładowujące przyśrodkowy przedział, które ma na celu odciążenie wewnętrznej części kolana u osoby, u której koncentruje się tam choroba zwyrodnieniowa stawów. Badania skuteczności ortez kolana nie pokazują, czy są one pomocne, czy nie.

Paracetamol, opioidy i łatki przeciwbólowe

Chociaż istnieją dowody na to, że NLPZ są skuteczne w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego, ława przysięgłych wciąż nie bierze pod uwagę NLPZ (z wyjątkiem tramadolu). Należą do nich Tylenol (acetaminofen) i opioidy, takie jak Vicodin (hydrokodon-acetaminofen).

Wstrzykiwane kortykosteroidy

Kortykosteroidy dostawowe są wstrzykiwane do zaatakowanego stawu w celu złagodzenia stanu zapalnego. Nie jest jasne, jak pomocne może być to leczenie w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Zastrzyki biologiczne

AAOC nie jest ani za, ani przeciw wstrzykiwaniu czynnika wzrostu lub osocza bogatopłytkowego.

Artroskopowa częściowa meniscektomia

Zabieg jest czasami stosowany w przypadku rozdartego łąkotki lub luźnego ciała, ale AAOC nie zaleca ani nie zaleca tej procedury.

Zabiegi, które nie są zalecane

Uważa się, że następujące metody leczenia są nieskuteczne w przypadku objawów związanych z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego. (Niektóre jednak mogą być skuteczne w innych warunkach).

Glukozamina i chondroityna

Chociaż glukozamina i chondroityna są substancjami, występują naturalnie w stawach, AAOS zdecydowanie odradza przyjmowanie ich w postaci suplementów diety w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Wiskosuplementacja

Zabieg ten polega na wstrzykiwaniu kwasu hialuronowego, który jest ważnym składnikiem mazi stawowej, która amortyzuje i nawilża stawy, w miejsce styku kości stawów. AAOS nie zaleca dostawowych wstrzyknięć kwasu hialuronowego w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Akupunktura

Istnieją mocne dowody, że akupunktura nie łagodzi bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.

Artroskopia z oczyszczeniem lub płukaniem

Jest to zabieg polegający na nieinwazyjnym usuwaniu uszkodzonej tkanki spomiędzy stawów. AAOS uważa, że ​​jest nieskuteczny w przypadku objawów choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Unispacer

Jest to swobodnie pływające urządzenie, które kompensuje utratę chrząstki, której według AAOS nie należy wszczepiać osobie z objawową jednoprzedziałową chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego.