Zrozumienie IEP dla Twojego dziecka

IEP oznacza zindywidualizowany program edukacji lub zindywidualizowany plan edukacji. Możesz również usłyszeć, jak nazywa się to pewną permutacją, na przykład „Zindywidualizowany plan edukacyjny” lub „Indywidualny program edukacyjny”. Wszystkie oznaczają to samo — prawnie wiążący dokument, który dokładnie określa, jakie specjalne usługi edukacyjne otrzyma Twoje dziecko i dlaczego.

Plan będzie zawierał klasyfikację Twojego dziecka, umiejscowienie, usługi, takie jak indywidualny doradca i terapie, cele akademickie i behawioralne, plan zachowania w razie potrzeby, procent czasu na regularnej edukacji oraz raporty z postępów od nauczycieli i terapeutów. IEP planowany jest na spotkaniu IEP.

Zindywidualizowana część IEP oznacza, że ​​plan musi być dostosowany do specjalnych potrzeb Twojego dziecka, a nie do potrzeb nauczyciela, szkoły czy okręgu. Cele, modyfikacje, zakwaterowanie, personel i umiejscowienie powinny być wybierane, egzekwowane i utrzymywane z myślą o szczególnych potrzebach Twojego dziecka. Na przykład „nie robimy tego” nie jest zindywidualizowaną odpowiedzią. Jeśli w Twojej szkole nigdy nie było dziecka takiego jak Twoje (a ponieważ Twoje dziecko jest osobą indywidualną, nie ma), a teraz mają, a usługa jest odpowiednia do ich potrzeb, robią to teraz.

Kto uczestniczy w spotkaniu IEP?

W spotkaniu IEP biorą udział członkowie Zespołu ds. Badań nad Dziećmi, który zazwyczaj składa się z pracownika socjalnego, psychologa, specjalisty ds. uczenia się oraz nauczycieli i terapeutów Twojego dziecka. Rodzice zawsze powinni być włączani w spotkania IEP. Masz prawo do wcześniejszego powiadomienia i zmiany terminu w razie potrzeby. Chociaż spotkania IEP rzadko są przyjemne, nie ulegaj pokusie ich pomijania.

Co się dzieje na spotkaniu IEP?

Spotkania IEP mogą być jednymi z najtrudniejszych emocjonalnie doświadczeń, jakie mogą znosić rodzice dzieci ze specjalnymi potrzebami.

Na wczesnym etapie edukacji specjalnej Twojego dziecka spotkania IEP będą koncentrować się na zorganizowaniu testów, klasyfikacji i ocenie potrzeb. Są to trudne głównie dlatego, że usłyszysz, jak bardzo twoje dziecko jest daleko od „normy” i zaczniesz zdawać sobie sprawę, jak jego doświadczenie edukacyjne będzie się różnić od tego, które miałeś lub które miały twoje inne dzieci. Możesz czuć, że specjaliści przy stole patrzą na Twoje dziecko tylko jako na niepełnosprawność – lub, co równie trudne, możesz mieć wrażenie, że nie poświęcają wystarczająco dużo uwagi głębi problemu Twojego dziecka i intensywności jego potrzeb.

Gdy Twoje dziecko przechodzi przez system edukacji specjalnej, coroczne spotkania IEP będą obejmować ocenę postępów i planowanie programu na kolejny rok. Nauczyciel i terapeuci Twojego dziecka przeczytają ich raporty, a kierownik przypadku zaproponuje zmiany w programie lub pozostawienie rzeczy bez zmian. Można dyskutować o zmianie klasyfikacji, dodawaniu lub odejmowaniu usług, przenoszeniu dziecka do innego rodzaju klasy, planach zachowania i celach akademickich.

Jeśli Twoje dziecko ma się dobrze i czujesz, że robi się wszystko, co właściwe, takie spotkania mogą być w rzeczywistości przyjemną okazją do interakcji z personelem szkoły. Ale jeśli są problemy — jeśli czujesz, że Twoje dziecko potrzebuje czegoś innego niż oferuje zespół, jeśli jesteś zaskoczony raportami o problemach, o których wcześniej nie zostałeś powiadomiony, jeśli chcesz mieć więcej lub mniej usług, jeśli chcesz innego klasie lub innej szkole, jeśli czujesz, że cele nie są osiągane i nie są odpowiednio napisane – spotkania mogą bardzo szybko stać się bardzo brzydkie.

Jeśli szkoła uważa, że ​​wszystko idzie dobrze, może zasugerować pominięcie oceny. Mogą być powody, by się z tym zgodzić, ale powinny to być powody twoje, a nie szkoły. Ogólnie rzecz biorąc, dobrym pomysłem jest przeprowadzenie ewaluacji, posiadanie jakichś statystycznych dowodów na postępy dziecka lub ich brak oraz pociągnięcie za to szkoły do ​​odpowiedzialności. Szczególnie będziesz chciał przeprowadzić ponowną ocenę w momentach, w których na pewno nastąpi zmiana miejsca – na przykład przejście ze specjalnego toru przedszkolnego do podstawowego toru specjalnego, przejście ze szkoły podstawowej do gimnazjum lub gimnazjum do liceum.

Gdzie odbywają się spotkania IEP?

Generalnie spotkania IEP będą odbywać się w szkole, w której ma swoją siedzibę Twój Zespół ds. Badań nad Dziećmi. Może to być szkoła Twojego dziecka, ale nie musi, w zależności od wielkości Twojego okręgu i miejsca, w którym Twoje dziecko jest umieszczane.

Jak przygotować

Mogą być spotkania, na których poczujesz, że powinieneś był przygotować więcej niż się spodziewałeś. Ale generalnie powinieneś przygotować się tak, jak na każde ważne spotkanie: robić notatki na temat tego, co chcesz powiedzieć, w razie potrzeby poszukać informacji i wiedzieć, co chcesz z tego wyciągnąć. Pomocne może być porozmawianie z innymi rodzicami – czy to w okręgu szkolnym, czy na internetowej tablicy ogłoszeń lub grupie e-mailowej – aby dowiedzieć się, jakie usługi otrzymali dla dzieci z podobnymi potrzebami do Twoich.

Będziesz mieć silniejszą pozycję do składania wniosków, jeśli będziesz mógł poprzeć to dowodami, że inne szkoły i inne okręgi rzeczywiście oferują takie usługi.

Niezwykle pomocne jest również, jeśli możesz wejść na spotkanie wiedząc, czego chcesz. Jako dobry członek zespołu będziesz nadal słuchać i brać pod uwagę opinie innych członków zespołu, rozważać kompromisy i ustępstwa. Ale im bardziej polegasz na profesjonalistach, którzy powiedzą Ci, co myślisz, tym bardziej prawdopodobne jest, że zgodzisz się na rzeczy, które tak naprawdę nie leżą w najlepszym interesie Twojego dziecka. Przedstaw swoje rozwiązanie lub sugestie i niech spoczywa na nich ciężar, aby powiedzieć ci, dlaczego lub dlaczego nie, i zaproponować alternatywy.

Aby mentalnie przygotować się na to, co czasami może być trudną i emocjonalnie bolesną dyskusją, warto przeczytać dużo o swoich prawach i skutecznych strategiach. Jedną z doskonałych stron internetowych do tego celu jest Wrightslaw, skarbnica informacji o specjalnych prawach edukacyjnych i rzecznictwie. Źródłem inspiracji dla IEP jest esej zatytułowany „Play Hearts, Not Poker”, który przedstawia rodzaj współpracy, ale asertywnej postawy, która daje największą szansę na sukces IEP.

Czy Twoje dziecko powinno przychodzić na zebrania?

Twoje dziecko ma prawo przychodzić na spotkania IEP, ale to, czy jest to dobry pomysł, zależy wyłącznie od Twojego dziecka. W młodszym wieku opieka nad dzieckiem podczas spotkania może odwracać uwagę od poważnych spraw, którym trzeba będzie poświęcić całą swoją uwagę. Starsze dzieci mogą mieć coś do zaoferowania, ale mogą być zaniepokojone, słysząc wszystkie swoje słabości.

Niektóre dzieci mogą czuć, że mają coś, co chcą powiedzieć, a inne mogą nie chcieć zostać wyrwane z klasy. Jeśli Twoje dziecko jest zainteresowane uczestnictwem, zasugeruj, aby przyszło na początek spotkania i wniosło swój wkład, a następnie odejdź.

Przykładowe szablony IEP i sugerowane udogodnienia

Zastanawiasz się, jak powinien wyglądać IEP (Indywidualizowany Program Edukacji)? Te przykładowe szablony, cele i dostosowania umieszczane w Internecie przez okręgi szkolne, organizacje osób niepełnosprawnych i witryny o specjalnych potrzebach mogą dać wyobrażenie o tym, na co zwracać uwagę i na co zwracać uwagę podczas pracy ze szkołą w celu opracowania planu dla Twojego dziecka .

Formularze i informacje ZPE

Sprawdź te indeksy formularzy i materiałów informacyjnych do pobrania, aby dowiedzieć się, jak inne okręgi szkolne radzą sobie z planowaniem IEP. Zawierają one puste szablony ZPE, a także przykładowe ZPN oraz informacje dla rodziców i personelu.

• Departament Edukacji stanu New Jersey
• San Francisco CASA
• South Bend Community School Corporation

IEP dla określonych niepełnosprawności

Poniższe linki prowadzą do przykładowych IEP dla wskazanych niepełnosprawności.

• ADHD
• Autyzm/PDD
• Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
• Przewlekła choroba
• Uczenie się niepełnosprawne/ADHD

Listy przykładowych celów

• Różnorodny

Listy przykładowych noclegów

• Apraksja
• Zaburzenia mitochondrialne – gimnazjum i liceum
• Zaburzenie mitochondrialne – elementarne