Jak długo trwa depresja poporodowa?

Okres poporodowy może być czasem wielkich emocji. Zmiany w życiu, wstrząsy i korekty hormonalne mogą przyczyniać się do uczucia przytłoczenia i odgrywać rolę w depresji poporodowej (PPD).

Zmiany nastroju w tym okresie są normalne, ale bardziej uporczywe i nasilone objawy mogą wskazywać na depresję poporodową. Dowiedz się, kiedy może się rozpocząć PPD i jak długo może trwać.

Kiedy zaczyna się depresja poporodowa?

Początek depresji poporodowej zwykle obserwuje się u rodziców, gdy ich dziecko jest między stadium noworodka a 6 miesiącem życia. Jednak doświadczenie nie ogranicza się do pierwszych sześciu miesięcy po urodzeniu.

Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (APA) i American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) używają modyfikatora „po porodzie”, aby odnotować, kiedy u danej osoby zdiagnozowano depresję w ciągu pierwszego roku po urodzeniu dziecka.

Jednak niektóre osoby odczuwają skutki depresji poporodowej dłużej niż rok po porodzie. W miarę jak coraz więcej osób opowiada się o swoich doświadczeniach z depresją poporodową, staje się jasne, że schorzenie to wpływa na każdą osobę w inny sposób.

Jak długo trwa depresja poporodowa?

Według ACOG depresja poporodowa może wystąpić u ludzi do pierwszych urodzin dziecka. Nie ma jednak sztywnych i szybkich zasad dotyczących tego rocznego znaku. Wbrew nazwie depresja poporodowa to nie tylko coś, co przytrafia się rodzicom noworodków.

Istnieją dowody na to, że depresja poporodowa może być przejawem nieleczonej depresji przed zajściem w ciążę. Stan ten może czasami być problemem ze zdrowiem psychicznym, który nasila się w przypadku wahań hormonalnych, braku snu i stresu związanego z nowym rodzicielstwem.

Niektórzy rodzice karmiący piersią doświadczają depresji po odstawieniu dziecka od piersi, co dla wielu pojawia się dopiero po ukończeniu przez dziecko roku życia. Badanie z 2020 r. wykazało, że 25% rodziców miało nasilone objawy depresji nawet trzy lata po porodzie.

Czynniki, które mogą wpływać na to, jak długo to trwa

Żadna oś czasu nie może definitywnie określić, jak długo potrwa PPD dla tych, którzy go doświadczają. Ramy czasowe powrotu do zdrowia są różne dla każdego. Dla niektórych trwa dłużej niż średnia 3-6 miesięcy. Kilka czynników może przyczynić się do dłuższego PPD.

Czynniki ryzyka dłuższego powrotu do zdrowia po PPD:

• Brak wsparcia partnerskiego i społecznego
• Historia depresji lub lęku
• Obraźliwy partner
• Historia wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie
• Główne zmiany w życiu lub stres
• Zmartwienia finansowe
• Walka o dostosowanie się do wymagań rodzicielstwa
• Wysokie standardy i nadmierna samokrytyka

Objawy depresji poporodowej

Baby blues, który może wystąpić w pierwszych tygodniach okresu poporodowego, to nie to samo, co depresja poporodowa. To normalne, że po urodzeniu dziecka przez tydzień lub dwa czujemy się „nie w humorze”, a nawet jest się trochę bardziej płaczliwym lub emocjonalnym. Z drugiej strony depresja poporodowa trwa dłużej niż kilka pierwszych tygodni po porodzie.

Objawy PPD obejmują:

• Płacz lub uczucie beznadziejności/smutku
• Gniew
• Unikanie interakcji społecznych
• Uczucie odłączenia od dziecka
• Obawa, że ​​skrzywdzisz swoje dziecko lub zrobisz sobie krzywdę
• Ciągła wina
• Czujesz, że nie jesteś dobrym rodzicem

Osoby, które doświadczają depresji w czasie ciąży lub po urodzeniu dziecka, mogą również odczuwać niepokój. Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie po porodzie i przeszkadzają w codziennych czynnościach, jest to znak, że należy omówić objawy z lekarzem.

Diagnoza

Eksperci podejrzewają, że depresja poporodowa jest niedodiagnozowana. Ludzie nie zawsze zgłaszają objawy z powodu napiętnowania lub dezinformacji.

Czasami ludzie nie rozpoznają, kiedy ma miejsce PPD – po części dlatego, że wielu nowych rodziców uważa, że ​​po urodzeniu dziecka ciągłe odczuwanie smutku lub zmęczenia jest czymś normalnym. Czasami ludzie myślą, że ich depresja nie jest taka zła lub że sama zniknie.

Jeśli masz problemy, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Lekarze zazwyczaj używają narzędzi przesiewowych, takich jak Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS), aby ocenić i zdiagnozować depresję poporodową. Wynik 9 lub wyższy w EPDS wskazuje na możliwą depresję.

Otrzymywać pomoc

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie depresję poporodową, koniecznie rozpocznij leczenie. Im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym szybciej możesz oczekiwać, że wrócisz do siebie. Istnieje wiele możliwości leczenia osób cierpiących na PPD.

Często stosuje się więcej niż jeden zabieg na raz. Na przykład możesz chcieć zażywać leki i iść do poradni. Można również spróbować czegoś nowego, jeśli jedna opcja nie działa dla Ciebie. Porozmawiaj z lekarzem, aby ustalić, które opcje mają dla Ciebie sens.

Psychoterapia

Psychoterapia jest często jedną z pierwszych opcji leczenia oferowanych osobom z łagodnymi lub umiarkowanymi przypadkami PPD. Psychoterapia interpersonalna (IPT), która koncentruje się na interpersonalnym cierpieniu jako głównym katalizatorze depresji, przyniosła spójne wyniki.

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która koncentruje się na tym, jak twoje myśli odnoszą się do twoich zachowań, jest również opcją. Poradnictwo niedyrektywne jest najbardziej praktycznym podejściem, które koncentruje się na słuchaniu i autoafirmacji.

Najważniejszą kwestią związaną z psychoterapią jest znalezienie odpowiedniego terapeuty. Być może będziesz musiał przeprowadzić wywiad z kilkoma terapeutami, zanim znajdziesz takiego, który ma osobowość i styl, który Ci odpowiada.

Zapytaj znajomych i członków rodziny o rekomendacje. Grupy rodziców mogą być również doskonałym źródłem informacji na temat nazwisk terapeutów o dobrej reputacji w leczeniu PPD.

Lek

Leki są również leczeniem pierwszego rzutu w przypadku PPD. Istnieje wiele leków przeciwdepresyjnych, z których mogą korzystać osoby doświadczające depresji poporodowej. Niektóre typowe przykłady to inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak Prozac (fluoksetyna) i Zoloft (sertralina) oraz specjalne leki przeciwdepresyjne, takie jak Wellbutrin (bupropion).

Opcją mogą być również leki przeciwlękowe, zwłaszcza jeśli objawy PPD są bardziej na końcu spektrum lęku.

Dla tych, u których PPD rozpoczęła się w ciągu czterech tygodni od porodu i które mają mniej niż sześć miesięcy po porodzie, Zulresso (brexanolon) jest lekiem do wlewów dożylnych (IV) zaprojektowanym specjalnie do leczenia PPD.

Psychoza poporodowa może dodatkowo wymagać leczenia stabilizatorami nastroju lub lekami przeciwpsychotycznymi.

Depresja poporodowa jest trudna, ale leczenie może pomóc. Podczas gdy PPD jest czasami mylone z „baby blues”, depresja poporodowa trwa dłużej i może wystąpić w dowolnym momencie w ciągu pierwszego roku po porodzie. Nie ma jednej osi czasu, w której objawy mogą się rozpocząć lub zakończyć, dlatego ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem, jeśli zauważysz objawy PPD.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie depresję poporodową, możesz czuć się przytłoczona lub jakbyś zawiodła jako nowy rodzic. Pamiętaj, PPD jest powszechny i ​​uleczalny. Nie oznacza to, że jesteś słaby lub robisz coś złego.