Co to jest ostre zaburzenie stresowe?

Zespół ostrego stresu (ASD) to ciągłe cierpienie, które pojawia się w ciągu miesiąca od doświadczenia lub bycia świadkiem traumatycznego zdarzenia, takiego jak śmierć, poważne obrażenia lub napaść. Objawy mogą obejmować negatywny nastrój, natrętne myśli i retrospekcje, unikanie sytuacji związanych z wydarzeniem oraz stan podwyższonej czujności.

W tym artykule omówione zostaną objawy, rozpoznanie i leczenie ASD.

Objawy

Zgodnie z Podręcznikiem diagnostyczno-statystycznym zaburzeń psychicznych (DSM-5), podręcznikiem używanym przez specjalistów zdrowia psychicznego do diagnozowania zaburzeń psychicznych, objawy ostrego zaburzenia stresowego dzielą się na kategorie: wtargnięcie, negatywny nastrój, dysocjację, unikanie i pobudzenie.

Objawy włamań

• Powtarzające się mimowolne i niepokojące wspomnienia zdarzenia
• Nawracające koszmary związane z wydarzeniem
• Retrospekcje
• Intensywny stres lub reakcje ciała na przypomnienie o zdarzeniu

Negatywny nastrój

• Ciągły negatywny nastrój i niemożność przeżywania pozytywnych emocji

Objawy dysocjacyjne

• Zmienione poczucie otoczenia, takie jak uczucie oszołomienia lub spowolnienie czasu
• Amnezja lub niemożność przypomnienia sobie ważnych szczegółów wydarzenia

Objawy unikania

• Unikanie przykrych wspomnień i myśli związanych z wydarzeniem
• Unikanie osób, miejsc lub sytuacji, które przywołują wspomnienia z wydarzenia

Objawy pobudzenia

• Trudności ze snem
• Drażliwość i agresja
• Nadmierna czujność lub uczucie wysokiej gotowości
• Trudności z koncentracją
• Zwiększona reakcja na zaskoczenie

Czynniki ryzyka

Chociaż reakcja psychologiczna bezpośrednio po traumatycznym wydarzeniu jest normalna, u wielu osób objawy ustępują w ciągu kilku dni.

Niektóre czynniki ryzyka mogą zwiększać ryzyko rozwoju ostrego zaburzenia stresowego. Kiedy te objawy trwają dłużej niż miesiąc, mogą prowadzić do zespołu stresu pourazowego (PTSD).

Czynniki ryzyka ASD i PTSD można rozpatrywać w kategoriach samej traumy, czynników przedurazowych i pourazowych.

Zdarzenia traumatyczne, które są bardzo poważne, powodują obrażenia ciała lub obejmują masowy uraz, z większym prawdopodobieństwem powodują ostre zaburzenie stresowe. Osoby, które mają historię przebytej traumy lub wcześniej istniejącą diagnozę zaburzenia nastroju lub lęku, są bardziej narażone na rozwój ASD.

Po traumie brak wsparcia społecznego lub środowisko obwiniania może również przyczynić się do zwiększonego ryzyka zachorowania na ASD.

Diagnoza

Rozpoznanie ostrego zaburzenia stresowego, podobnie jak innych zaburzeń psychicznych, opiera się na kryteriach wymienionych w DSM-5.

Zgodnie z kryteriami diagnostycznymi, ASD jest diagnozowane, gdy osoba doświadcza dziewięciu lub więcej z wcześniej wymienionych objawów, które pojawiają się i ustępują w ciągu miesiąca od doświadczenia lub bycia świadkiem traumy i trwają dłużej niż dwa dni.

Doświadczenie traumy może pochodzić z bezpośredniego doświadczenia urazu lub napaści, bycia świadkiem traumy, która przydarzyła się komuś innemu, lub wysłuchania traumatycznego zdarzenia, które przydarzyło się członkowi rodziny lub bliskiemu przyjacielowi.

Traumy może również towarzyszyć wielokrotna ekspozycja na szczegóły traumatycznych wydarzeń w pracy, takich jak osoby udzielające pierwszej pomocy lub funkcjonariusze policji.

Leczenie

Podstawowa metoda leczenia ostrego zaburzenia stresowego obejmuje różnorodne psychoterapie skoncentrowane na traumie, w tym terapię poznawczo-behawioralną (CBT).

Osoby z ASD mogą również skorzystać ze wsparcia społecznego od bliskich i zasobów społeczności.

Korzyści ze stosowania leków na ASD są obecnie niejasne, chociaż mogą być pomocne, gdy objawy utrzymują się dłużej niż jeden miesiąc, jak w przypadku PTSD. Niektóre leki mogą pomóc w leczeniu objawów lęku związanego z ASD.

Korona

Doświadczanie ostrego zaburzenia stresowego może wpłynąć na codzienne życie danej osoby, utrudniając wykonywanie czynności i pracę bez ciągłego przypominania i niepokoju przez traumę. Początkowa reakcja psychologiczna na traumę jest całkowicie normalna, a u wielu osób objawy ustępują z czasem.

Osoby poszkodowane po traumatycznym wydarzeniu mogą skorzystać ze wsparcia bliskich i dołączając do grup wsparcia. Ogólnie rzecz biorąc, pomocne może być poświęcenie czasu na sen, zdrowa dieta, ćwiczenia i przyjemne czynności.

Unikanie kofeiny i stosowanie technik relaksacyjnych, takich jak ćwiczenia oddechowe, może być pomocne dla osób, które mają trudności ze snem.

Jeśli ty lub bliska osoba doświadczacie psychicznego stresu po traumie, wiedzcie, że nie jesteście sami. Te uczucia są bardzo powszechną reakcją na traumę.

Doświadczanie objawów ostrego zaburzenia stresowego może sprawiać wrażenie, że tracisz kontrolę, ale z czasem to się poprawia. Opieranie się na bliskim w celu wsparcia emocjonalnego i szukanie profesjonalnej pomocy poprzez terapię może pomóc Ci poczuć się lepiej.