Co to jest stan przedrzucawkowy?

Stan przedrzucawkowy charakteryzuje się wysokim ciśnieniem krwi i podwyższonym poziomem białka w moczu, które mogą wystąpić po 20. tygodniu ciąży. Inną cechą tego stanu jest uszkodzenie wątroby lub nerek. Czasami stan przedrzucawkowy może wystąpić po porodzie. Nazywa się to stanem przedrzucawkowym poporodowym.

Większość osób ze stanem przedrzucawkowym ma zdrowe dzieci. Jednak nieleczona może spowodować poważne problemy dla matki i dziecka.

Stan przedrzucawkowy występuje w 8% ciąż na całym świecie, a liczba przypadków w Stanach Zjednoczonych wzrosła o około 25% od lat 80. XX wieku.

Objawy stanu przedrzucawkowego

Objawy stanu przedrzucawkowego obejmują wysokie ciśnienie krwi, zwane również nadciśnieniem, oraz białkomocz, w przypadku którego w moczu wykrywany jest podwyższony poziom białka. W przypadku stanu przedrzucawkowego ilość białka wyniesie około 300 miligramów (mg) w ciągu 24-godzinnej zbiórki moczu.

Wiele osób nie ma objawów. Nawet jeśli tak, trudno je rozpoznać jako oznaki stanu przedrzucawkowego. Stan ten jest zwykle podejrzewany na podstawie badania ciśnienia krwi i moczu podczas rutynowej wizyty u położnika.

Mogą rozwinąć się inne objawy stanu przedrzucawkowego, w tym:

• Ból głowy, który nie zniknie
• Duszność

• Niewyraźne widzenie, widzenie plam lub inne zmiany widzenia

• Ból w górnej części brzucha lub barku
• Nudności i wymioty
• Nagły przyrost masy ciała
• Obrzęk dłoni lub twarzy
• Zawroty

Gdy stan przedrzucawkowy przechodzi do cięższych postaci, dodatkowe oznaki i objawy mogą obejmować:

• Mała liczba płytek krwi
• Nieprawidłowa czynność nerek lub wątroby
• Ból brzucha
• Silny ból głowy
• Ciśnienie krwi 140/90 mm Hg i wyższe
• Zmiany wizji
• Płyn w płucach
• Napady padaczkowe

Powoduje

Nie jest jasne, co powoduje stan przedrzucawkowy. Zmiany w łożysku to wiodąca teoria, ponieważ łożysko wytwarza białka i szereg innych substancji, które dostają się do krwiobiegu ciężarnej. Uważa się, że białka i inne substancje wytwarzane przez łożysko odgrywają istotną rolę w progresji ciąży, a nawet porodu.

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko stanu przedrzucawkowego obejmują:

• Zaburzenia autoimmunologiczne
• Problemy z naczyniami krwionośnymi
• Twoja dieta
• Twoje geny

Bardziej prawdopodobne jest wystąpienie stanu przedrzucawkowego w czasie ciąży, jeśli dotyczą Cię następujące czynniki:

• Pierwsza ciąża
• Historia stanu przedrzucawkowego
• Ciąża mnoga (bliźniaki lub więcej)
• Historia rodzinna stanu przedrzucawkowego
• Otyłość
• Mając więcej niż 35 lat
• Historia cukrzycy, wysokiego ciśnienia krwi lub choroby nerek
• Historia choroby tarczycy

Diagnoza

Twój lekarz przeprowadzi badanie fizykalne w celu oceny wysokiego ciśnienia krwi. Spodziewaj się również dostarczenia próbek moczu i krwi do testów.

Twój test i egzamin mogą wykazywać następujące informacje, jeśli masz stan przedrzucawkowy:

• Wysokie ciśnienie krwi
• Wysoki poziom białka w moczu
• Mała liczba płytek krwi (małopłytkowość)
• Słaba czynność wątroby
• Czułość w górnej części brzucha
• Słaba czynność nerek
• Obrzęk płuc

Osoby, które miały niskie ciśnienie krwi na początku ciąży, po którym nastąpił znaczny wzrost ciśnienia krwi, mogą wymagać dokładniejszej obserwacji pod kątem rozwoju stanu przedrzucawkowego.

Leczenie

Stan przedrzucawkowy często ustępuje po urodzeniu dziecka i urodzeniu łożyska. Jednak może się utrzymywać lub nawet rozpocząć po porodzie.

Najczęściej w 37 tygodniu Twoje dziecko jest wystarczająco rozwinięte, aby być zdrowe poza macicą. Twój lekarz może chcieć, aby Twoje dziecko urodziło się wcześniej, aby stan przedrzucawkowy się nie pogorszył.

Jeśli Twoje dziecko nie jest w pełni rozwinięte i masz łagodny stan przedrzucawkowy, chorobę można czasem leczyć w domu, dopóki dziecko nie osiągnie dojrzałości.

Przeprowadzone zostanie monitorowanie płodu i możesz otrzymać kortykosteroidy, aby pomóc płucom Twojego dziecka osiągnąć dojrzałość w przypadku konieczności pośpiesznego porodu.

Dziecko może wymagać porodu, jeśli występują oznaki i objawy stanu przedrzucawkowego z ciężkimi cechami, w tym:

• Dolna wartość ciśnienia krwi wynosi 110 mm Hg lub więcej lub górna wartość to 160 mm Hg lub więcej dwa razy w odstępie co najmniej czterech godzin LUB ciśnienie krwi pozostaje podwyższone i należy rozpocząć przyjmowanie leków
• Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby
• Silne bóle głowy
• Ból w żołądku
• Napady padaczkowe lub zmiany w funkcjonowaniu psychicznym
• Nagromadzenie płynów w płucach kobiety w ciąży
• Zespół HELLP, który odnosi się do grupy objawów obejmujących hemolizę (zniszczenie czerwonych krwinek), podwyższony poziom enzymów wątrobowych i niską liczbę płytek krwi
• Mała liczba płytek krwi lub krwawienie
• Nieprawidłowe lub pogorszenie wyników testów czynności nerek

Jeśli rozwinie się ciężki stan przedrzucawkowy, możesz również otrzymać siarczan magnezu w celu zapobiegania napadom oraz leki pomagające kontrolować ciśnienie krwi.

Korona

Radzenie sobie ze stanem przedrzucawkowym może być trudne. Upewnij się, że masz silny system wsparcia, który pomoże Tobie i Twojemu dziecku zachować bezpieczeństwo. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli potrzebujesz pomocy. Jeśli masz trudności z zarządzaniem swoim stanem w domu, Twój lekarz może skierować Cię do szpitala w celu uzyskania lepszej opieki.

Osoby, u których występuje stan przedrzucawkowy w czasie ciąży, są bardziej narażone na rozwój chorób sercowo-naczyniowych w późniejszym życiu. Porozmawiaj z lekarzem o ryzyku i krokach, które możesz podjąć, aby chronić swoje zdrowie po porodzie.

Streszczenie

U niektórych osób wysokie ciśnienie krwi może wystąpić po 20. tygodniu ciąży. Wiedza o tym, czy masz czynniki ryzyka stanu przedrzucawkowego, może pomóc Tobie i Twojemu lekarzowi przygotować się na to i szybko go zidentyfikować, jeśli wystąpi. Jeśli zostanie zdiagnozowana w odpowiednim czasie, Ty i Twoje dziecko możecie być bezpieczni.

Stan przedrzucawkowy może być przerażającym powikłaniem ciąży, ale lekarz może pomóc w opracowaniu planu radzenia sobie z nim, jeśli się pojawi. Jeśli masz wysokie ryzyko rozwoju stanu przedrzucawkowego lub jeśli już zdiagnozowano u Ciebie, przedyskutuj dalsze kroki z lekarzem. Poszukaj dobrego systemu wsparcia lub powiedz swojemu lekarzowi, jeśli potrzebujesz dodatkowej pomocy.