Jak diagnozuje się ZUM

Rozpoznanie infekcji dróg moczowych (ZUM) zazwyczaj obejmuje analizę próbki moczu, a w niektórych przypadkach można zastosować badania obrazowe.

Każdego roku ZUM stanowią aż 8,1 miliona wizyt u świadczeniodawców. Infekcje te mogą powodować wiele bólu i dyskomfortu, a znalezienie diagnozy jest pierwszym krokiem w znalezieniu ulgi i zapobieganiu potencjalnie poważnym powikłaniom, takim jak trwałe uszkodzenie nerek.

Testowanie w domu

Wiele produktów dostępnych bez recepty może pomóc w samodzielnym badaniu na obecność ZUM, zwykle trzymając bagnet w strumieniu moczu, a następnie sprawdzając pasek testowy pod kątem pewnych zmian.

Dlatego ważne jest, aby natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli doświadczasz objawów ZUM — takich jak ból lub pieczenie podczas oddawania moczu, gorączka i chęć częstego oddawania moczu.

Laboratoria i testy

Jeśli spotykasz się z lekarzem w celu wykrycia objawów ZUM, najprawdopodobniej będziesz musiał dostarczyć próbkę moczu.

Aby upewnić się, że próbka jest sterylna, mocz jest często zbierany zgodnie z procesem zwanym „metodą czystego połowu”.

• Otrzymasz antyseptyczny wacik oczyszczający, aby oczyścić okolice narządów płciowych przed oddaniem próbki moczu.
• Rozpoczynasz strumień moczu w toalecie, a następnie oddajesz mocz do pojemnika zbiorczego, kończąc strumień w toalecie.

Twój pojemnik do zbierania może mieć oznaczenia wskazujące ilość moczu wymaganego do analizy.

Próbki moczu są wykorzystywane do wykonywania następujących rodzajów badań diagnostycznych.

Analiza moczu

Zdefiniowana jako fizyczne, chemiczne i mikroskopowe badanie moczu, analiza moczu obejmuje badanie moczu pod kątem bakterii i innych substancji powodujących infekcje. Substancje te mogą zawierać azotyny, które mogą sygnalizować obecność ZUM.

Badanie moczu mierzy również liczbę białych krwinek w moczu. Wysoka liczba białych krwinek w moczu często wskazuje na infekcję.

Kultura moczu

Znany również jako „test na posiew bakteryjny”, posiew moczu jest często stosowany jako kontynuacja analizy moczu. Ten test może zidentyfikować konkretne bakterie wywołujące ZUM, co pomaga w wyborze najskuteczniejszego antybiotyku do zastosowania w leczeniu.

Posiew moczu polega na pobraniu części próbki moczu i umieszczeniu jej w specjalnym środowisku w laboratorium w celu pobudzenia wzrostu komórek. Jeśli bakterie są obecne, wkrótce zaczną się namnażać. Istnieją również specjalne, oparte na nowej technologii posiewy moczu, które są dostępne w określonych okolicznościach.

Obrazowanie

Jeśli objawy ZUM są poważne lub nie ustępują po leczeniu, dalsze badania mogą ustalić, czy masz inne problemy z drogami moczowymi. Może to obejmować techniki obrazowania, które zapewniają zdjęcia dróg moczowych.

Testy obrazowe stosowane do diagnozowania problemów z układem moczowym obejmują ultradźwięki, tomografię komputerową (CT) i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Testy te mogą być również wykorzystywane do identyfikacji nieprawidłowości w drogach moczowych, które mogą powodować nawracające ZUM.

Podczas oceny nawracających infekcji dróg moczowych (lub leżących u ich podstaw problemów zdrowotnych u osób z ZUM) lekarze czasami wykonują badanie obrazowe zwane cystoskopią. Cystoskopii nie wykonuje się podczas aktywnego ZUM, ale tylko wtedy, gdy nie ma UTI, aby zdiagnozować przyczynę nawracających ZUM.

Cystoskopia

Wykonywana przez urologów (specjalistów medycznych, którzy koncentrują się na drogach moczowych), cystoskopia wykorzystuje długi, cienki instrument do zaglądania do wnętrza cewki moczowej i pęcherza moczowego. Instrument ten nazywa się cystoskopem i ma okular (zwykle przymocowany do aparatu, który wyświetla obraz na ekranie LCD/wideo) na jednym końcu, rurkę pośrodku oraz maleńką soczewkę i światło na przeciwległym końcu rurki.

Przygotowanie do zabiegu

Przed wykonaniem cystoskopii Twój lekarz może poprosić Cię o wypicie dużej ilości płynu przed badaniem. W niektórych przypadkach może być konieczne czasowe odstawienie niektórych leków (takich jak leki rozrzedzające krew).

Co się stanie

W przypadku stosowania do oceny dróg moczowych (w tym do badania nawracających ZUM i/lub krwi w moczu), cystoskopia zajmuje około 5-30 minut. Test jest zwykle wykonywany podczas wizyty w gabinecie lub w ambulatorium lub szpitalu. Aby zapobiec dyskomfortowi, urolog zastosuje żel znieczulający wokół otworu cewki moczowej (lub wstrzyknie do cewki moczowej środek miejscowo znieczulający).

• W przypadku kobiet cystoskopię wykonuje się, gdy pacjentka leży na plecach z uniesionymi i rozstawionymi kolanami.
• Pacjenci płci męskiej na ogół leżą na plecach.

Gdy znieczulenie zacznie działać, urolog delikatnie włoży końcówkę cystoskopu do cewki moczowej, a następnie powoli przesunie ją przez cewkę moczową do pęcherza moczowego.

Kiedy twój urolog zakończy badanie cewki moczowej i pęcherza, może usunąć sól fizjologiczną z pęcherza lub poprosić o opróżnienie pęcherza poprzez oddanie moczu.

Po pielęgnacji

Po przejściu cystoskopii możesz odczuwać lekkie pieczenie lub dyskomfort w okolicy pęcherza moczowego lub okolicy nerek podczas oddawania moczu. Niektórzy pacjenci widzą również niewielkie ilości krwi w moczu lub odczuwają potrzebę częstszego lub pilniejszego oddawania moczu. Jeśli te problemy utrzymują się dłużej niż 24 godziny lub rozwija się gorączka wyższa niż 100,4 F, skonsultuj się z lekarzem.

Ciepła kąpiel lub stosowanie dostępnych bez recepty środków przeciwbólowych może pomóc złagodzić dyskomfort po cystoskopii.

Diagnoza różnicowa

ZUM mogą wywoływać objawy podobne do tych związanych z innymi problemami dotyczącymi dróg moczowych. Następujące warunki są powszechnie brane pod uwagę, gdy jesteś oceniany pod kątem możliwego UTI:

• Bakteryjne zapalenie pochwy

• Rak pęcherza moczowego lub dróg moczowych

• Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego
• Nadreaktywny pęcherz
• Odmiedniczkowe zapalenie nerek
• Infekcja przenoszona drogą płciową
• Uchyłek cewki moczowej
• Zapalenie pochwy

Twój lekarz będzie w stanie odróżnić te stany na podstawie twoich objawów, badania fizykalnego i testów diagnostycznych.