Co to jest aleja raka?

Cancer Alley to obszar o długości 85 mil wzdłuż przemysłowego odcinka rzeki Mississippi, znanego z obfitości zakładów naftowych i, jak sama nazwa wskazuje, przypadków raka.

Obszar ten ma 45 000 mieszkańców i leży w południowo-wschodniej Luizjanie, między Nowym Orleanem a Baton Rouge. W porównaniu z resztą stanu, Cancer Alley ma wyższy odsetek czarnych i biednych, niepiśmiennych mieszkańców.

Niegdyś miejsce upraw kukurydzy i plantacji trzciny cukrowej jest teraz domem dla ponad 140 zakładów petrochemicznych, szerzącego się zanieczyszczenia powietrza i – jak twierdzą niektórzy – ponadprzeciętnej liczby zachorowań na raka. Ta większa niż oczekiwana liczba przypadków raka w danym regionie geograficznym na przestrzeni czasu nazywana jest skupiskiem raka.

Historia Alei Raka

Zanim stał się miejscem, które niektórzy mieszkańcy i eksperci ds. zdrowia środowiskowego twierdzą, że jest siedliskiem aktywności nowotworowej, Cancer Alley nazywano Korytarzem Chemicznym, dzięki wielu rafineriom ropy naftowej i zakładom chemicznym, które rozsiane są po jej krajobrazie.

W powietrzu krąży około 50 toksycznych substancji chemicznych, w tym benzen, formaldehyd i tlenek etylenu. Pod koniec lat 80., kiedy mieszkańcy zaczęli zauważać skupiska zachorowań na raka i poronienia na tej samej ulicy lub w kilku blokach od siebie, Chemical Corridor przyjął nową nazwę — Cancer Alley.

Badania pokazują, że wśród niektórych populacji żyjących w Cancer Alley występuje wyższa niż normalnie ilość raka płuc, żołądka i nerek. Anegdotycznie mieszkańcy twierdzą, że istnieją niepokojące skupiska kilku innych nowotworów, w tym rzadkich, takich jak nerwiak niedojrzały (rak komórek nerwowych) i mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy (rak mięśni szkieletowych).

Ale jedną z najbardziej niepokojących i kontrowersyjnych substancji chemicznych w Cancer Alley jest chloropren. Według Agencji Ochrony Środowiska (EPA) chloropren może powodować raka u ludzi.

W 2015 roku gigant chemiczny DuPont sprzedał swoją fabrykę neoprenu w LaPlace w stanie Luizjana, na terenie Alei Raka, firmie Denka Performance Elastomer z siedzibą w Tokio. W procesie produkcji neoprenu, syntetycznego kauczuku używanego w materiałach takich jak pianki, węże i ortezy, fabryka w Denka uwalnia chloropren do powietrza.

W 2011 r. Narodowa Ocena Toksyczności Powietrza (NATA) EPA przyjrzała się emisjom toksycznym w całym kraju i opublikowała swoje ustalenia w 2015 r. Kiedy odkryto, że powietrze w LaPlace ma wyższy niż oczekiwany poziom chloroprenu, EPA rozpoczęła współpracę z Denką oraz Departament Jakości Środowiska Luizjany, aby obniżyć emisje chloroprenu o 85%.

NATA ustaliła, że ​​pięć głównych obwodów spisowych (podziałów hrabstwa) o najwyższym szacowanym ryzyku zachorowania na raka w kraju znajduje się w Luizjanie. Niektórzy twierdzą, że przynajmniej częściowo jest to spowodowane fabryką w Dence i jej emisją chloroprenu.

Stan twierdzi, że Denka osiągnęła teraz ten 85% poziom, ale mieszkańcy społeczności są sceptyczni. Mówią, że zamiast zmniejszać emisje o pewien procent, emisje powinny wynosić średnio 0,2 mikrograma na metr sześcienny powietrza, co EPA uważa za bezpieczny poziom.

Co mówią badania

To, czy liczba zachorowań na raka jest rzeczywiście podwyższona w tak zwanej Alei Raka, jest przedmiotem gorących dyskusji. National Cancer Institute zauważa, że ​​rzeczywiste skupiska raka są rzadkie. Ponieważ rak jest stosunkowo powszechną chorobą, przypadki mogą wydawać się „zgrupowane”, nawet jeśli nie ma między nimi konkretnego związku.

W jednym z badań, sponsorowanych częściowo przez Shell Oil, przeanalizowano dane z lat 1970-1999. Okazało się, że osoby mieszkające w Cancer Alley nie umierały na raka bardziej niż osoby mieszkające w innych częściach Luizjany. Okazało się nawet, że Biali mężczyźni żyjący w Cancer Alley mieli znacznie niższy wskaźnik zachorowań na raka niż ich odpowiednicy mieszkający w innych częściach stanu.

Z perspektywy, Luizjana ogólnie ma wyższe wskaźniki zachorowalności na raka i zgonów (w tym w okresie objętym badaniem) niż średnia krajowa. Po zdiagnozowaniu raka mieszkańcy stanu mają gorsze wskaźniki przeżycia niż mieszkańcy innych części kraju.

Inne badania pokazują jednak związek między życiem w pobliżu tych zakładów petrochemicznych a rozwojem raka. W 2018 roku naukowcy zebrali dane dotyczące zdrowia mieszkańców mieszkających w odległości około 1,5 mili od zakładu Denka i odkryli, że częstość występowania raka u nich jest o 44% wyższa niż w kraju.

W raporcie wydanym przez Uniwersytecką Sieć Praw Człowieka stwierdzono, że „Nasze dane ujawniają niezwykle nieprawdopodobne wskaźniki zachorowań na raka i inne choroby wśród ankietowanych mieszkańców”. A „ankieta” to słowo kluczowe. Naukowcy zauważyli, że ich badania opierają się na przypominaniu respondenta, a pamięć nie zawsze jest w 100% dokładna.

To, co tak naprawdę nie podlega dyskusji, to fakt, że rak wydaje się nieproporcjonalnie uderzać w czarnych i biednych. I to jest prawdą w przypadku osób mieszkających w Alei Raka.

Badanie z 2012 roku opublikowane w International Journal of Environmental Research and Public Health wykazało, że w Cancer Alley osoby mieszkające głównie na obszarach czarnych miały o 16% wyższe ryzyko zachorowania na raka w porównaniu z osobami mieszkającymi w dzielnicach Białych i osób o niskich dochodach sekcje miały o 12% wyższe ryzyko niż osoby mieszkające na obszarach o wyższych dochodach.

Aleja Raka Dzisiaj

Zanieczyszczenie powietrza stale spadało w Stanach Zjednoczonych w latach 2009-2016. W rzeczywistości naukowcy twierdzą, że zmniejszyło się o blisko 25%. Ale ci sami badacze twierdzą, że zanieczyszczenie powietrza rośnie, wzrastając o 5,5% w latach 2016-2018.

A Cancer Alley nadal plasuje się w pierwszej dziesiątce najbardziej zanieczyszczonych obszarów w kraju. W raporcie wydanym w 2018 r. cztery z krajowych „super zanieczyszczających” to zakłady chemiczne i oleiste, w tym zakład Denka, w obrębie Alei Raka.

Podczas gdy poprawki mające na celu ograniczenie emisji toksycznych zostały wprowadzone do ustawy o czystym powietrzu w 1990 r., krytycy twierdzą, że cięcia budżetowe i kadrowe w agencjach regulacyjnych oraz ekspansja przemysłu w regionie ograniczają postęp.

Inne klastry nowotworowe

Aleja Raka nie jest wyjątkowa. Gromady nowotworowe były obserwowane – i dyskutowane – w innych częściach kraju poza południowo-wschodnią Luizjaną. Kilka przykładów:

• Film „Erin Brockovich” stworzył słynne skupiska raka widziane w Hinkley w Kalifornii. Krytycy twierdzą, że skupiska były spowodowane wysokim poziomem chromu w wodzie wokół fabryki Pacific Gas and Electric Company.
• Skupiska raka jajnika zaobserwowano w częściach stanów Iowa, Wisconsin, Nowy Jork, Alabama i Georgia. Naukowcy twierdzą, że prawdopodobnym winowajcą jest zanieczyszczenie wody z zakładów papierniczych i celulozowych.
• Grupę przypadków raka mózgu u dzieci zaobserwowano w wiejskiej społeczności na Florydzie, niedaleko miejsca, w którym znajduje się firma zajmująca się rakietami i odrzutowcami.
• U kobiet mieszkających w częściach Long Island (Nowy Jork) i w pobliżu San Francisco zaobserwowano wyższe niż przeciętne ilości raka piersi. Eksperci twierdzą, że to wyższe ryzyko jest prawdopodobnie spowodowane czynnikami stylu życia (np. starzeniem się, piciem alkoholu, stosowaniem hormonów pomenopauzalnych itp.), a nie wpływem środowiska.