Przegląd ZUM u mężczyzn

Mężczyźni mogą mieć infekcje dróg moczowych (ZUM). Ponieważ ZUM występują częściej wśród kobiet, mężczyźni często nie zdają sobie sprawy, że mogą również rozwinąć te infekcje. ZUM u mężczyzn powoduje ból podczas oddawania moczu, a także inne objawy. Te infekcje często można zdiagnozować za pomocą analizy moczu (U/A), zwanej również badaniem moczu.

Niektóre schorzenia, takie jak infekcje przenoszone drogą płciową (STI) i choroba prostaty, zwiększają ryzyko ZUM u mężczyzn. Leczenie ZUM zazwyczaj obejmuje antybiotyki oraz ocenę i zarządzanie czynnikami ryzyka.

Objawy

ZUM mogą powodować różne objawy u mężczyzn. Czasami infekcje te nie powodują żadnych objawów we wczesnych stadiach, ale powodują zauważalne skutki w miarę ich pogarszania się.

Objawy ZUM u mężczyzn mogą obejmować dowolne z poniższych:

• Dyzuria (ból lub pieczenie podczas oddawania moczu)

• Częste uczucie stałego ucisku w okolicy pęcherza (środek podbrzusza)
• Zatrzymanie moczu (niepełne opróżnienie pęcherza)
• parcie na mocz (poczucie natychmiastowej potrzeby ulżenia sobie)
• Zwiększona częstotliwość oddawania moczu, zwykle przy niewielkich ilościach moczu
• Nokturia (budząc się, by oddać mocz w nocy)
• Mętny mocz
• Mleczna wydzielina z penisa
• Nieprzyjemnie pachnący mocz
• Ból w pobliżu pęcherza

• krwiomocz (krew w moczu)

• Nietrzymanie moczu (utrata kontroli nad pęcherzem)
• Ból w bokach (ból nerek, w dolnej części pleców)
• Gorączka i/lub dreszcze
• złe samopoczucie (ogólne złe samopoczucie)
• Nudności i/lub wymioty

Możesz rozwinąć dowolny z tych objawów. A u niektórych mężczyzn objawy ZUM mogą pojawiać się i znikać przez tygodnie, zanim nagle się pogorszą.

Komplikacje

Bez leczenia ZUM mogą powodować poważne problemy zdrowotne. Jeśli masz słaby układ odpornościowy, bardziej prawdopodobne są powikłania.

Poważne skutki ZUM, które mogą rozwinąć się u mężczyzn, obejmują:

• Odmiedniczkowe zapalenie nerek: infekcja obejmująca nerki

• Sepsa: niebezpieczna, ogólnoustrojowa infekcja całego ciała

Powoduje

ZUM mogą dotykać mężczyzn w każdym wieku i z wielu powodów i częściej występują u starszych mężczyzn. Te infekcje są zwykle wywoływane przez bakterie, ale mogą być również powodowane przez wirusy.

Istnieje kilka czynników ryzyka związanych z ZUM, w tym:

• Choroby przenoszone drogą płciową

• Zwężenie cewki moczowej (zablokowanie cewki moczowej)

• Poprzednie ZUM
• Cukrzyca (zbyt dużo cukru we krwi)
• Problemy z układem odpornościowym
• Używanie cewnika moczowego przez dłuższy czas
• Powiększenie prostaty
• Wrodzona wada dróg moczowych
• Rak dróg moczowych

W niektórych przypadkach zapalenie cewki moczowej może wystąpić bez znanej przyczyny, stan określany jako niespecyficzne zapalenie cewki moczowej (NSU).

Infekcje te mogą dotyczyć dowolnej części układu moczowego, w tym nerek, moczowodu (który łączy nerki z pęcherzem), pęcherza moczowego i cewki moczowej (przewodu, przez który mocz opuszcza ciało przez prącie).

Młodzi mężczyźni, u których rozwija się ZUM, mogą mieć wrodzoną wadę rozwojową części układu moczowego. Mężczyźni w wieku 20–35 lat są na ogół obarczeni niskim ryzykiem rozwoju ZUM, chyba że jest to spowodowane przez chorobę przenoszoną drogą płciową. Posiadanie wielu partnerów seksualnych i uprawianie seksu bez prezerwatywy zwiększa ryzyko zachorowania na chorobę przenoszoną drogą płciową.

Diagnoza

Jeśli masz objawy ZUM, Twój lekarz prawdopodobnie przeprowadzi szczegółową historię medyczną i przeprowadzi badanie fizykalne.

Oprócz historii i badania fizykalnego możesz potrzebować kilku testów, aby pomóc w postawieniu diagnozy. Analiza moczu często może wykryć bakterie i inne oznaki infekcji. Często potrzebne są inne testy diagnostyczne, aby określić, czy istnieją problemy anatomiczne, które mogą powodować infekcję.

Badanie moczu

Badanie moczu może wykazać wzrost liczby białych krwinek, co jest oznaką infekcji. Czasami rodzaj bakterii wywołujących infekcję można zidentyfikować w posiewie moczu. Posiew moczu wykorzystuje próbkę moczu do oceny wzrostu bakterii w ciągu kilku dni w laboratorium.

Czerwone krwinki w moczu są oznaką ciężkiej infekcji lub poważniejszej choroby dróg moczowych, wymagającej kontroli u urologa.

Istnieje kilka innych problemów medycznych, które mogą powodować pewne objawy podobne do objawów ZUM. Na przykład cukrzyca może powodować częste i pilne oddawanie moczu, a analiza moczu może odróżnić cukrzycę (która powoduje wysoki poziom glukozy w moczu) od ZUM.

Testy obrazowania

Może być również konieczne wykonanie badań obrazowych, takich jak tomografia komputerowa (CT) lub USG miednicy. Testy te mogą wykryć problemy, takie jak wzrost, rak lub wady rozwojowe, które mogą predysponować do ZUM.

Procedury diagnostyczne

W zależności od Twojego stanu możesz potrzebować pewnych procedur diagnostycznych, które zapewnią Twojemu lekarzowi bardziej szczegółowe informacje na temat anatomii Twojego układu moczowego. Testy te są inwazyjne i mogą być niewygodne. Jeśli istnieje obawa, że ​​możesz odczuwać ból, możesz potrzebować znieczulenia podczas zabiegu.

Cyfrowe badanie doodbytnicze to badanie, podczas którego lekarz bada rozmiar i kształt prostaty, umieszczając palec w rękawiczce w odbytnicy. Ten test, wraz z wynikami badań obrazowych, może pomóc zidentyfikować powiększenie prostaty lub poważne problemy, takie jak rak prostaty.

Cystoskopia to badanie, w którym do cewki moczowej wprowadza się instrument (może być elastyczny lub sztywny) z kamerą w celu obserwacji cewki moczowej i pęcherza od wewnątrz. Ten test może wykryć wady anatomiczne, takie jak zwężenia, a także może pomóc w diagnozowaniu raka.

Leczenie

Zazwyczaj w leczeniu ZUM konieczne są antybiotyki. Są to leki na receptę, które niszczą bakterie. W leczeniu niepowikłanych ZUM zwykle wystarczają doustne (doustne) antybiotyki. Jednak w przypadku poważnych powikłań, takich jak posocznica lub odmiedniczkowe zapalenie nerek, zazwyczaj konieczne mogą być antybiotyki dożylne (IV).

Twój lekarz może początkowo wybrać antybiotyk, który jest zwykle skuteczny w leczeniu ZUM u mężczyzn, taki jak Macrobid (nitrofurantoina), Monurol (fosfomycyna), Bactrim i inne (trimetoprim-sulfametoksazol), Cipro (cyprofloksacyna) lub Levaquin (lewofloksacyna).

Często ludzie czują się lepiej w ciągu kilku dni po rozpoczęciu antybiotykoterapii w leczeniu ZUM. Jeśli jednak przestaniesz brać antybiotyki, gdy poczujesz się lepiej, zamiast przyjmować całą receptę, prawdopodobnie dojdzie do częściowo wyleczonej infekcji, z ponownymi objawami kilka dni po zaprzestaniu przyjmowania antybiotyków.

Powinieneś starać się pozostać nawodnionym podczas powrotu do zdrowia po ZUM. Wydalanie odpowiedniej ilości moczu pomaga wypłukać zakaźny organizm. Idealnie woda jest najlepszym płynem do utrzymania nawodnienia, ponieważ napoje zawierające cukier lub kofeinę mogą Cię odwodnić.

Zarządzanie czynnikami ryzyka

Zmniejszenie ryzyka ZUM może wymagać leczenia poważnych problemów medycznych. Na przykład, jeśli masz raka prostaty lub pęcherza moczowego, możesz potrzebować operacji. Jeśli masz wrodzoną wadę rozwojową, możesz również skorzystać z procedury korekcyjnej.

ZUM u mężczyzn nie są powszechne, ale każdy mężczyzna może je rozwinąć. Ważne jest, aby zwrócić się o pomoc lekarską, jeśli wystąpią objawy ZUM, ponieważ infekcje te same nie ustępują.

Ponadto, jeśli masz skłonność do nawracających ZUM, ważne jest, aby przedyskutować to z lekarzem, aby móc poddać się leczeniu zmniejszającemu ryzyko.