Anatomia pływającego żebra

Ludzka klatka piersiowa składa się z 12 par żeber, z których niektóre przyczepiają się do wyrostka kostnego z przodu klatki piersiowej zwanego mostkiem. Pierwsze siedem żeber przyczepia się bezpośrednio do mostka poprzez chrząstkę, która tworzy się na końcu każdego żebra. Inne przyczepiają się pośrednio, ponieważ są przyczepione do chrząstki żebra powyżej.

Ostatnie dwie pary żeber na samym dole klatki piersiowej w ogóle nie przylegają do mostka. Żebra te są określane jako „żebra pływające”, ponieważ ich jedyne mocowanie znajduje się z tyłu klatki piersiowej, zakotwiczone w kręgach kręgosłupa. Ze względu na brak przyczepności te żebra są bardziej podatne na urazy i są związane z bolesnym, choć rzadkim stanem zwanym „zespołem ślizgających się żeber”.

Anatomia

Klatka piersiowa jest strukturą kostną znajdującą się w klatce piersiowej (jamie klatki piersiowej). Składa się z 12 par żeber. Każda para jest numerowana na podstawie ich przyczepu do mostka, wyrostka kostnego z przodu klatki piersiowej, który służy jako punkt zakotwiczenia. Chrząstka, która tworzy się na końcu każdego żebra (chrząstka kostna) łączy się bezpośrednio lub pośrednio z mostkiem.

Struktura

Pojedyncze żebro ma pięć części: głowę, szyję, korpus lub trzon, guzek i kąt.

Lokalizacja

Żebra znajdują się w klatce piersiowej (klatka piersiowa).

Wariacje anatomiczne

Pierwsze siedem żeber przyczepia się bezpośrednio do mostka i nazywane są „prawdziwymi żebrami”. Pierwsze żebro znajduje się powyżej obojczyka i jest krótsze i bardziej zakrzywione niż pozostałe. Następne sześć żeber jest dłuższych i stają się coraz bardziej otwarte (zamiast zakrzywione) w miarę jak klatka piersiowa ciągnie się wzdłuż tułowia.

Każde z siedmiu „prawdziwych” żeber łączy się z mostkiem z przodu klatki piersiowej poprzez chrząstkę, a także z kręgami kręgosłupa z tyłu.

Pozostałe żebra (od 8 do 12) nazywane są „fałszywymi żebrami”, ponieważ nie łączą się bezpośrednio z mostkiem. Zamiast tego są przyczepione do chrząstki żebrowej mostka. Jednak ostatnie dwie pary żeber na samym dole, znane również jako „żebra pływające”, w ogóle nie przyczepiają się z przodu klatki piersiowej – tylko do kręgów z tyłu.KątKąt

Funkcjonować

Ludzka klatka piersiowa (klatka piersiowa) pełni bardzo ważną rolę w ochronie serca i płuc. Żebra są częścią szkieletu osiowego i są klasyfikowane jako kości płaskie. Podstawowym zadaniem kości płaskich jest ochrona podstawowych struktur. Inne płaskie kości w ludzkim ciele znajdują się w miednicy i czaszce.

Ze względu na przyczepy chrzęstne i otaczające ścięgna klatka piersiowa może się rozszerzać, aby dostosować się do ruchu płuc i przepony podczas oddychania. Podczas gdy większość tej chrząstki pozostaje elastyczna przez całe życie, dolny wierzchołek mostka – znany jako wyrostek mieczykowaty – kostnieje (twardnieje) wraz z wiekiem.

Złamane lub posiniaczone żebra

Podobnie jak w przypadku każdej kości w ludzkim ciele, żebra mogą złamać się lub złamać – chociaż terminologia używana do opisywania urazów obejmujących ścianę klatki piersiowej i klatkę piersiową może być myląca. Powięź otaczająca klatkę piersiową może zostać posiniaczona, co prowadzi do opisania urazu jako posiniaczonego żebra. Jeśli chodzi o złamane lub złamane żebra, te dwa terminy odnoszą się do tego samego urazu lub takiego, który występuje w kości.

Kluczowa różnica między złamanymi, posiniaczonymi i złamanymi żebrami polega na tym, czy zaangażowane są kości klatki piersiowej, czy też uraz dotyczył głównie tkanki ściany klatki piersiowej. W niektórych przypadkach obaj są zaangażowani. Chociaż posiniaczone żebro może nie brzmieć tak poważnie, jak złamane żebro, uszkodzenie tkanek otaczających i podtrzymujących klatkę piersiową może być niezwykle bolesne.

Żebra mogą złamać się w wyniku zewnętrznego źródła, takiego jak uderzenie tępym narzędziem w klatkę piersiową doznaną w wypadku samochodowym, lub ze źródła wewnętrznego, takiego jak ucisk spowodowany długotrwałym kaszlem.

Zespół ślizgających się żeber

Chociaż nie jest to tak powszechne, jak uraz ściany klatki piersiowej, „zespół ślizgających się żeber” jest ciekawą dolegliwością, która może powodować cierpienie u osób, które go mają, ale nie są świadome, dlaczego tak się dzieje.

Zespół ślizgających się żeber (zwany również zespołem Cyriaxa) występuje, gdy ruchome żebra, które nie są bezpośrednio związane z chrząstką, poruszają się. Ruch tych dolnych żeber jest często odczuwany jako uczucie ślizgania się, klikania lub trzaskania. Uczucie zwykle występuje tylko po jednej stronie klatki piersiowej (jednostronnie), ale ból może promieniować do pleców po stronie dotkniętej chorobą. Odczucie może być bardzo bolesne lub po prostu powodować dyskomfort.

Wydaje się, że są zgłaszane najczęściej przez kobiety w średnim wieku, chociaż przypadki miały miejsce u mężczyzn, kobiet i dzieci w każdym wieku. Dokładna przyczyna zespołu ślizgających się żeber nie jest znana, ale powszechnymi czynnikami ryzyka są nadużywanie lub uraz żeber.KątKąt

Leczenie

Większość urazów ściany klatki piersiowej i klatki piersiowej leczy się w ten sam sposób. W przeciwieństwie do innych kości ciała, takich jak ręka lub noga, klatki piersiowej nie można unieruchomić w przypadku złamania kości. Podobnie, jeśli dana osoba doświadczyła urazu mięśni lub więzadeł w klatce piersiowej, niewiele można zrobić, aby ograniczyć ruch — ponieważ klatka piersiowa musi poruszać się przynajmniej na tyle, aby rozszerzać się podczas oddychania.

Leczenie urazów i złamań tkanek miękkich jest zatem takie samo i koncentruje się głównie na kontrolowaniu bólu i wszelkich czynników nasilających (takich jak kaszel). Biorąc pod uwagę odpowiedni czas i opiekę wspomagającą (w tym leczenie bólu), urazy te zwykle goją się same. Okres gojenia może być jednak bardzo nieprzyjemny i może się wydłużyć, jeśli klatka piersiowa jest dalej podrażniona lub ponownie uszkodzona.

Lekarz może podejrzewać, że dana osoba ma tę chorobę po wykluczeniu innych przyczyn jej objawów, takich jak złamanie żeber, zapalenie przełyku lub opłucnowy ból w klatce piersiowej. Złotym standardem diagnozowania stanu jest prosty manewr zaczepienia, który można wykonać w gabinecie, co może pomóc w ustaleniu, czy dolne żebra są hipermobilne.KątKąt

Leczenie zależy od nasilenia związanego z nim bólu. Jeśli u osoby z zespołem ślizgających się żeber utrzymuje się ból, który nie jest dobrze kontrolowany za pomocą dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych, tymczasowe ograniczenia aktywności i stosowanie okładów z lodu, lekarz może przepisać blokady nerwów.KątKąt

Chociaż stan może wahać się od łagodnego rozdrażnienia do bolesnej przerwy w czynnościach, zespół ślizgających się żeber nie naraża osoby na większe ryzyko obrażeń lub poważniejszego stanu obejmującego ścianę klatki piersiowej lub klatkę piersiową. Dzięki odpowiedniemu leczeniu, świadomości charakteru choroby i zapewnieniu, większość osób, które go doświadczają, nie cierpi na żadne komplikacje.