Co to jest schizofrenia?

Schizofrenia to zaburzenie psychiczne, które obejmuje szereg dysfunkcji poznawczych, behawioralnych i emocjonalnych. Charakteryzuje się urojeniami (utrwalonymi fałszywymi przekonaniami), halucynacjami, dezorganizacją, nietypowym zachowaniem i wycofaniem. Zwykle zaczyna się w młodym wieku dorosłym i jest niepokojący dla tych, którzy mają tę chorobę i dla ich bliskich.

Schizofrenia jest związana ze zmianami w strukturze i funkcji mózgu i uważa się, że jest spowodowana czynnikami dziedzicznymi, środowiskowymi i nieznanymi.KątDiagnoza opiera się na kryterium klinicznym.

Schizofrenię można leczyć za pomocą leków. Objawy często zmieniają się przez całe życie i mogą okresowo wymagać hospitalizacji.KątAle wiele osób cierpiących na schizofrenię jest w stanie pracować i mieć satysfakcjonujące relacje.

Objawy schizofrenii

Schizofrenia może powodować różne dysfunkcje. Jedną z powszechnych cech tego stanu jest brak wglądu.KątKomuś może być trudno rozpoznać, że ma to schorzenie lub że to działa. Często członkowie rodziny, bliscy przyjaciele lub współpracownicy są pierwszymi, którzy identyfikują objawy.

Schizofrenia zwykle zaczyna się, gdy osoba ma 20 lat, ale może rozpocząć się wcześniej w wieku nastoletnim lub później w wieku dorosłym.KątObjawy mogą się zaostrzyć, stopniowo nasilając się z czasem.

Objawy schizofrenii mogą obejmować:

• Niezwykła, zdezorganizowana mowa, którą czasami można wpaść w panikę
• Podniecenie
• Zaniedbanie higieny osobistej
• Niezwykły wygląd w sposobie ubierania się lub ubierania się osoby
• urojenia
• Halucynacje (widzenie lub słyszenie rzeczy, których nie ma)
• Paranoja
• Wycofanie się z innych
• Nadmierne spanie lub brak snu

Często urojenia charakteryzują się obawą, że inni spiskują lub komunikują się w tajemnicy.

Komplikacje

Schizofrenia może mieć poważny wpływ na funkcjonowanie i bezpieczeństwo chorego.

Powoduje

Schizofrenia ma silny składnik genetyczny. Warunek dotyczy rodzin. Na przykład jedno badanie wykazało wzrost niektórych zaburzeń poznawczych u krewnych pierwszego stopnia osób cierpiących na schizofrenię.KątAle wiele osób, u których zdiagnozowano schizofrenię, nie ma żadnych członków rodziny dotkniętych chorobą.

Eksperci przyjrzeli się również roli zażywania narkotyków i jego wpływowi na schizofrenię, ale często trudno jest ustalić, w jakim stopniu zażywanie narkotyków jest sposobem radzenia sobie z wczesnymi skutkami choroby przed jej zdiagnozowaniem lub czy zażywanie narkotyków bezpośrednio do schizofrenii.KątKąt

Zmiany w mózgu

Schizofrenia jest związana z zaburzeniami aktywności dopaminy, a także innych neuroprzekaźników w mózgu. Leki zwiększające aktywność dopaminy w mózgu mogą czasami wywoływać objawy podobne do schizofrenii.

Badania sugerują, że zapalenie mózgu i atrofia (kurczenie się) niektórych części mózgu są związane ze schizofrenią, ale wyniki te nie są wystarczająco spójne ani wiarygodne, aby można je było wykorzystać jako narzędzia diagnostyczne.KątKąt

Diagnoza

Rozpoznanie schizofrenii opiera się na kryteriach określonych w Podręczniku Diagnostyki i Statystyki Zaburzeń Psychicznych (DSM), przewodniku używanym przez psychiatrów i innych specjalistów zdrowia psychicznego w leczeniu zaburzeń psychicznych.

Aby rozpoznać schizofrenię, objawy muszą być obecne przez co najmniej sześć kolejnych miesięcy, z towarzyszącym pogorszeniem pracy, samoopieki i/lub relacji w porównaniu z czasem przed wystąpieniem objawów.

Testy diagnostyczne

Twój lekarz wykluczy inne schorzenia podobne do schizofrenii przed postawieniem ostatecznej diagnozy.

Może być konieczne wykonanie badań krwi lub moczu, aby zidentyfikować potencjalny wpływ leków lub substancji na objawy. Schizofrenię rozpoznaje się tylko wtedy, gdy objawy nie są spowodowane lekami. Możesz również wykonać test obrazowania mózgu, taki jak tomografia komputerowa (CT) lub badanie rezonansu magnetycznego (MRI), aby wykluczyć zmiany w mózgu.

Inne schorzenia, które są często brane pod uwagę podczas diagnozy schizofrenii, to:

• Zaburzenie schizoafektywne: ten stan obejmuje cechy schizofrenii, a także poważne zaburzenia nastroju.

• Choroba afektywna dwubiegunowa: ten stan powoduje epizody manii i depresji. Czasami depresja i negatywne objawy schizofrenii nakładają się. Epizody manii i depresji w chorobie afektywnej dwubiegunowej mogą obejmować cechy psychozy.

• Leki lub leki: Leki i odstawienie leków mogą wywoływać halucynacje lub urojenia oraz inne objawy poznawcze i behawioralne, które mogą wydawać się podobne do aspektów schizofrenii. Czasami niektóre leki na receptę, takie jak niektóre stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, mogą powodować halucynacje.

• Guz mózgu: guz mózgu lub zmiana w płacie skroniowym mózgu może powodować halucynacje podobne do halucynacji schizofrenii. Badania obrazowania mózgu mogą zwykle zidentyfikować uszkodzenie w mózgu.

• Padaczka: Padaczka płata skroniowego może powodować zachowanie, które można pomylić ze schizofrenią. Często elektroencefalogram (EEG) może pomóc w rozróżnieniu warunków.

• Zespół stresu pourazowego (PTSD): Rzadko skutki PTSD mogą objawiać się takimi objawami, jak nadmierna czujność i retrospekcje, które mogą mieć charakter halucynacyjny. Jednak staranny wywiad psychiatryczny często pozwala na rozróżnienie między schorzeniami.

Leczenie

Leczenie schizofrenii wymaga kompleksowego planu, który obejmuje leki przeciwpsychotyczne na receptę, poradnictwo, wsparcie bliskich i ewentualnie hospitalizację w przypadku zaostrzeń. Nie ma lekarstwa na tę chorobę, ale objawy można leczyć.

Członkowie rodziny i bliscy mogą zapewnić wsparcie emocjonalne i rozpoznać problemy, takie jak wczesne oznaki zaostrzeń. Poradnictwo może być korzystnym sposobem na wyrażenie siebie przez osobę cierpiącą na schizofrenię i nauczenie się, jak radzić sobie z emocjonalnym ciężarem choroby.KątKąt

Leki na receptę

Jeśli Ty lub ktoś bliski żyjecie ze schizofrenią, ważne jest, aby wiedzieć, że czasami osoby cierpiące na tę chorobę chętnie przyjmują leki, ale czasami są bardzo niechętne.KątKąt

Skutki tego stanu mogą wzbudzić podejrzliwość wobec leczenia, a sama choroba może prowadzić do zmian w mózgu, które wpływają na świadomość choroby (anozognozja). Czasami osoby cierpiące na schizofrenię mogą powiedzieć, że zażyły ​​leki, nawet jeśli ich nie brały.

Leki stosowane w leczeniu schizofrenii to:KątKąt

„Typowe” leki przeciwpsychotyczne pierwszej generacji, takie jak:

• Torazyna (chlorpromazyna)
• Haldol (haloperidol)

„Nietypowe” leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji, takie jak:

• Rispolept (risperidon)
• Klozaryl (klozapina)

Hospitalizacja

Pogorszenie schizofrenii może obejmować pobudzenie, próby samookaleczenia, niezdolność do dbania o siebie, przytłaczający strach lub paranoję i rzadko zachowania agresywne. W takich przypadkach może być konieczna hospitalizacja. Epizody te mogą być wywoływane przez różne czynniki emocjonalne lub fizyczne, a często przez niestosowanie się do leków.KątKąt

Podczas pobytu w szpitalu z powodu ostrego zaostrzenia schizofrenii dana osoba będzie w bezpiecznym miejscu, otrzyma odpowiednie leki, żywienie i poradnictwo. Może minąć kilka dni lub tygodni, zanim ostry epizod schizofrenii zacznie się poprawiać.

Schizofrenia może być bardzo przygnębiająca dla osoby, która jej doświadcza, w sposób czasami trudny do zakomunikowania. Dzięki multidyscyplinarnemu podejściu do leczenia i silnemu systemowi wsparcia możliwe jest prowadzenie zdrowego, szczęśliwego i produktywnego życia ze schizofrenią.