Celiakia u osób starszych

Do połowy lat 90. niewiele osób uważało, że u osób starszych może rozwinąć się celiakia. Zamiast tego świadczeniodawcy zakładali, że celiakia występuje tylko u dzieci. Niemowlęta chorowały na celiakię (lub celiakię, jak to się nazywa) i zwykle z niej wyrosły – przynajmniej tak myślano.

Teraz wiemy lepiej. Celiakia to choroba trwająca całe życie. Wpływa na osoby w każdym wieku io każdym kształcie ciała. Objawy mogą być oczywiste, subtelne, a nawet nieistniejące.

Celiakia może dotyczyć osób w wieku średnim i starszych

Wiele lat temu niektórzy badacze zdumieli się, że dorośli w średnim wieku mogą cierpieć na celiakię. Więc być może jeszcze bardziej zaskakujące jest dowiedzieć się, jak wielu starszych ludzi chodzi teraz z nierozpoznaną celiakią.

Jak powiedziała grupa naukowców z Finlandii, analizując wskaźnik celiakii wśród osób w wieku od 52 do 74 lat: „My [thought] że z biegiem czasu rozwinęłyby oczywiste objawy”. Ale w rzeczywistości tylko 25% osób z celiakią w tym badaniu miało objawy, a ich objawy były w większości łagodne.

Kilka osób miało chłoniaka jelitowego lub raka żołądka, które mogą wystąpić u osób z celiakią, które nie przestrzegają diety bezglutenowej (czego prawdopodobnie nie robisz, jeśli nawet nie zdajesz sobie sprawy, że masz celiakię) . Ponadto fińscy naukowcy odkryli, że częstość występowania celiakii w ich grupie osób starszych była ponad dwukrotnie wyższa niż w populacji ogólnej.

Objawy celiakii i ryzyko demencji

Chociaż nowsze badania są sprzeczne z ustaleniami, małe, starsze badania wykazały zwiększone ryzyko demencji u osób z celiakią i wykazały, że w niektórych przypadkach demencja ta może być odwracalna.

W jednym badaniu — tym z udziałem zaledwie siedmiu osób w wieku powyżej 60 lat — dwie z badanych kobiet miały objawy, które obejmowały „pogorszenie funkcji poznawczych, które przypisywano demencji Alzheimera, ale [improved] po rozpoczęciu diety bezglutenowej.” Trzecia osoba miała stan zwany neuropatią obwodową (drętwienie, osłabienie lub piekący ból w rękach lub nogach), który zniknął po tym, jak osoba zaczęła jeść produkty bezglutenowe.

Inni starsi pacjenci izraelskich lekarzy mieli bardziej typowe objawy, takie jak utrata masy ciała, niedokrwistość z niedoboru żelaza, biegunka i ciężka wczesna osteoporoza.

Niestety, do zdiagnozowania celiakii w tej grupie osób minęło średnio osiem lat, aw tym czasie u jednej osoby rozwinął się chłoniak jelitowy, który ostatecznie okazał się śmiertelny. Mimo to naukowcy stwierdzili, że u większości tych starszych osób dieta bezglutenowa doprowadziła do „całkowitego ustąpienia objawów… i znacznego przyrostu masy ciała”.

Pracownicy służby zdrowia w Klinice Mayo w USA pisali również o starszych osobach z celiakią i zaburzeniami funkcji poznawczych, w tym dezorientacją, utratą pamięci i zmianami osobowości. Jednak w tym raporcie tylko trzech z 13 pacjentów praktykujących poprawiło się lub ustabilizowało na diecie bezglutenowej.

Należy zauważyć, że nowsze, znacznie bardziej kompleksowe badanie nie wykazało istotnego związku między celiakią a demencją lub chorobą Alzheimera. Dlatego obecne dowody kliniczne wskazują, że celiakia nie jest czynnikiem ryzyka tych dwóch schorzeń.

Czy przejście na produkty bezglutenowe jest warte kłopotów?

Niektórzy starsi ludzie mogą kwestionować, czy warto przejść na dietę bezglutenową, ponieważ dieta może być trudna do przestrzegania. Jednak w jednym z badań z 1994 r., które dotyczyły 42 osób w wieku powyżej 60 lat, stwierdzono, że warto: „Pacjenci często zdają sobie sprawę, jak źle się poczuli z perspektywy czasu, dopiero po rozpoczęciu diety bezglutenowej… [Our patients] doszedł do wniosku, że dość wyraźny zły stan zdrowia jest normalny.

Wszystkie osoby biorące udział w tym badaniu doświadczyły poprawy wyników niektórych testów medycznych, które mogą wskazywać między innymi na ryzyko złamań kości. Co ważniejsze, generalnie po prostu czuli się lepiej.

Osoby z niezdiagnozowaną celiakią są narażone na bardzo poważne problemy zdrowotne, w tym raka. Jeśli Ty lub ktokolwiek z Twojej najbliższej rodziny ma celiakię, upewnij się, że starsze osoby w Twojej rodzinie są świadome, że mogą być również narażeni na ryzyko choroby, szczególnie jeśli są krewnymi pierwszego lub drugiego stopnia. Możesz również pomóc im nauczyć się jeść bezglutenowe.

Wreszcie, jeśli jesteś starszą osobą i myślisz, że możesz mieć celiakię – a zwłaszcza jeśli masz anemię i przewlekłą biegunkę – porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem. Możesz być zaskoczony, o ile lepiej możesz się poczuć.