Leki i leczenie osteopenii

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie osteopenię (niską gęstość kości), Twój lekarz może zalecić leczenie. Jakie opcje leków są dostępne, jeśli nie masz jeszcze „pełnej” osteoporozy i kiedy warto rozważyć leczenie?

Osteopenia: niska gęstość kości

Osteopenia oznacza niską gęstość kości, ale co to dokładnie oznacza? Osteopenię najłatwiej zrozumieć, gdy porównamy ją zarówno z prawidłową gęstością kości, jak i osteoporozą (bardzo niską gęstością kości).

Normalna gęstość kości oznacza, że ​​gęstość i architektura kości są prawidłowe. W teście gęstości kości liczba, którą można by zobaczyć, gdyby gęstość kości była normalna, byłaby wyższa niż -1,0. Innymi słowy, twoja gęstość kości byłaby równa lub lepsza niż jedno odchylenie standardowe poniżej normy.KątKąt

Osteoporoza to stan, w którym kości stają się kruche i są bardziej podatne na złamania, nawet przy lekkich urazach. Test gęstości kości z osteoporozą daje T-score na poziomie -2,5 lub gorszym. Gęstość kości o 2,5 odchylenia poniżej średniej oznacza, że ​​gęstość kości znajduje się w dolnych 2% osoby w twoim wieku.KątKąt

Osteopenia mieści się pomiędzy tymi liczbami, z T-score lepszym niż -2,5, ale gorszym niż -1,0. Szansa, że ​​osteopenia rozwinie się w osteoporozę, zależy od Twojego wieku, innych schorzeń, przyjmowanych leków i wielu innych.

Leczenie osteopenii

Istnieje wiele czynników, które należy wziąć pod uwagę przed leczeniem osteopenii, a obecnie jest to kontrowersyjny i gorący temat. Jeśli osteopenia jest połączona ze złamaniami, prawdopodobnie leczenie może coś zmienić. Mniej jasne jest, czy leczenie osteopenii bez złamań jest korzystne.

Istnieją zatwierdzone przez FDA leki zapobiegające osteoporozie (a tym samym osteopenii). Leki te są skuteczne, ale niektóre z nich mają poważne skutki uboczne. Niektórzy świadczeniodawcy niechętnie przepisują leki na osteoporozę na osteopenię, podczas gdy inni agresywnie próbują spowolnić utratę masy kostnej. Prawdziwym celem leczenia osteopenii i osteoporozy jest zapobieganie złamaniom, zwłaszcza biodra i kręgosłupa. Pracownicy służby zdrowia mogą obliczyć 10-letnie ryzyko złamania na podstawie aktualnej gęstości mineralnej kości i innych czynników ryzyka. To 10-letnie ryzyko jest najważniejszą kwestią przy rozważaniu przyjmowania leków na osteopenię.

Na marginesie, choć ważne, wiele firm ubezpieczeniowych nie uznaje osteopenii jako schorzenia wymagającego leczenia i dlatego może nie pokryć kosztów (czasem znacznych) tych leków.

Kiedy należy leczyć osteopenię?

Jak wspomniano wcześniej, leczenie osteopenii budzi kontrowersje. To powiedziawszy, kiedy leczenie rozpoczyna się na tym etapie u osób, u których oczekuje się progresji do osteoporozy lub mają inne podstawowe schorzenia, leczenie osteopenii może zapobiec rozwojowi osteoporozy i złamań. Stany, w których osteopenia może być poważniejsza, obejmują:KątKąt

• Osteopenia występuje u młodej osoby, na przykład osoby, która ma dopiero 50 lat.
• Osoby z rakiem, zwłaszcza z rakiem piersi lub rakiem prostaty, które będą stosować terapie hormonalne.
• Osoby, które przez długi czas przyjmowały sterydy w stanach takich jak astma, POChP lub zapalenie stawów.
• Osoby cierpiące na schorzenia związane ze zwiększonym ryzykiem osteoporozy, takie jak toczeń, reumatoidalne zapalenie stawów i wiele innych.
• Osoby, które są bardziej narażone na upadki z powodu schorzeń, takich jak napady padaczkowe lub inne choroby neurologiczne.
• Ci, którzy mają silną rodzinną historię osteoporozy.
• Ci, którzy doznali złamań i mają niską gęstość kości.

Leki zapobiegające osteoporozie (leczenie osteopenii)

Istnieje wiele różnych leków zatwierdzonych do leczenia osteoporozy, ale tylko kilka jest zatwierdzonych do profilaktyki, w tym Actonel i Evista.KątWymienimy opcje leczenia osteoporozy, ponieważ czasami mogą być wskazane leki inne niż zatwierdzone do osteopenii (zapobieganie osteoporozie). Poniżej wymieniono różne kategorie leków.

Bifosforany

Bisfosfoniany to leki, które działają poprzez spowolnienie tempa utraty masy kostnej, poprawiając w ten sposób gęstość kości. Większość z nich zmniejsza ryzyko złamań kręgosłupa, ale nie wykazano, że wszystkie zmniejszają ryzyko złamań szyjki kości udowej.KątNiektóre z tych leków są przyjmowane doustnie, podczas gdy inne są podawane we wstrzyknięciach. W szczególności Actonel został zatwierdzony do zapobiegania osteoporozie. Zometa została dopuszczona do stosowania wraz z inhibitorem aromatazy w leczeniu raka piersi po menopauzie.KątKąt

Przykłady bifosfonianów obejmują:KątKąt

• Fosamax (alendronian): Fosomax wydaje się zmniejszać złamania biodra i kręgosłupa.

• Actonel (risedronian): Actonel może zmniejszać ryzyko złamań biodra i kręgosłupa.
• Boniva (ibandronian): Boniva zmniejsza ryzyko złamań kręgosłupa, ale nie biodra.
• Zometa lub Reclast (kwas zoledronowy): Podawana we wstrzyknięciu, Zometa zmniejsza ryzyko złamań biodra i kręgosłupa.

Skutki uboczne bisfosfonianów różnią się w zależności od tego, czy są stosowane doustnie, czy we wstrzyknięciu. W przypadku doustnych bisfosfonianów ludzie są proszeni o przyjmowanie leku popijając pełną szklanką wody i pozostawanie w pozycji pionowej przez 30 do 60 minut. Leki te mogą powodować zgagę lub podrażnienie przełyku. Leki do wstrzykiwań mogą powodować objawy grypopodobne przez dzień lub dwa po wstrzyknięciu, a także mogą powodować bóle mięśni i stawów.

Rzadkim, ale poważnym skutkiem ubocznym jest martwica kości szczęki. Najbardziej zagrożone są osoby cierpiące na chorobę dziąseł lub złą higienę jamy ustnej, posiadające aparat dentystyczny lub wymagające zabiegów takich jak ekstrakcja zęba. Inne niezbyt częste działania niepożądane to migotanie przedsionków i nietypowe złamania kości udowej.KątKąt

Selektywne modulatory receptora estrogenowego (Evista i Tamoxifen)

Selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERMS) to leki, które mogą mieć zarówno działanie estrogenopodobne, jak i antyestrogenowe, w zależności od części ciała, na którą działają. Evista (raloksyfen) jest zatwierdzona do zapobiegania osteoporozie u kobiet po menopauzie i uważa się, że zmniejsza również ryzyko raka piersi.KątTamoxifen stosuje się u kobiet z rakiem piersi przed menopauzą, który ma dodatni receptor estrogenowy w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu. Tamoksyfen można również stosować w celu zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka piersi.KątKąt

Podobnie jak estrogeny (podobnie jak w hormonalnej terapii zastępczej) ich działanie na kości zwiększa gęstość mineralną kości i zmniejsza ryzyko złamań kręgów. Jednak w przeciwieństwie do HTZ, Evista ma działanie antyestrogenowe na komórki piersi i może zmniejszać ryzyko zachorowania na raka piersi. Chociaż SERMS nie zwiększają gęstości kości do poziomu bisfosfonianów, mogą zmniejszyć ryzyko złamań kręgosłupa (ale nie złamań biodra) i poprawić gęstość kości.KątKąt

Skutki uboczneKątSERM to uderzenia gorąca, bóle stawów i pocenie się. Mogą również zwiększać ryzyko powstania zakrzepów krwi, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna (zakrzepy krwi w nogach, które odrywają się i przemieszczają do płuc) oraz zakrzepica żył siatkówki.

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ)

Chociaż hormonalna terapia zastępcza (HTZ) była kiedyś określana jako niemal cudowny lek zapobiegający osteoporozie u kobiet, nie jest już dopuszczona do tego wskazania. Ponadto badania wykazujące zwiększone ryzyko raka piersi, chorób serca i udarów u kobiet stosujących HTZ spowodowały, że leki te są stosowane znacznie rzadziej.KątKąt

Z pewnością nadal są osoby, które stosują HTZ w leczeniu objawów menopauzy i może ona dobrze działać na te objawy. Jedną z istotnych przyczyn utraty masy kostnej u kobiet w okresie menopauzy jest zmniejszenie ilości estrogenu wytwarzanego przez organizm. Ma więc sens, aby hormonalna terapia zastępcza (HTZ) pomogła zmniejszyć utratę masy kostnej.KątKąt

Podobnie jak w przypadku każdego leku, należy rozważyć ryzyko i korzyści związane z przyjmowanym lekiem. Dla młodych kobiet, które przeszły menopauzę chirurgiczną i cierpią na ograniczające życie uderzenia gorąca, HTZ może być dobrym rozwiązaniem. Jednak nawet w takich warunkach celem leczenia HTZ nie powinno być zmniejszenie ryzyka osteoporozy.KątKąt

Denosumab (Prolia i Xgeva)

Stosowany najczęściej przez osoby z chorobą nowotworową, denosumab jest przeciwciałem monoklonalnym, które zapobiega tworzeniu się osteoklastów, komórek powodujących rozpad kości.KątKąt

Dla kobiet stosujących inhibitory aromatazy (leki na raka piersi po menopauzie), które zwiększają ryzyko osteoporozy lub mężczyzn stosujących terapię deprywacji androgenówKątw przypadku raka prostaty (który również zwiększa ryzyko osteoporozy), może zmniejszyć ryzyko złamań. Denosumab jest również stosowany u osób z dowolnym rodzajem raka, który rozprzestrzenił się na ich kości, aby zmniejszyć ryzyko złamań.

Podawany we wstrzyknięciu denosumab ma podobny profil działań niepożądanych jak bisfosfoniany i może zwiększać ryzyko martwicy kości szczęki.KątKąt

Kalcytonina (Miacalcin, Fortical, Calcimar)

Kalcytonina jest wytworzoną przez człowieka wersją hormonu w naszych ciałach, który reguluje metabolizm kości i pomaga zmienić tempo ponownego wchłaniania kości przez organizm. Jest dostępny zarówno w postaci aerozolu do nosa, jak i we wstrzyknięciach i może zmniejszyć ryzyko złamań kręgosłupa. W szczególności spray do nosa Miacalcin może być opcją dla kobiet po menopauzie, które nie tolerują skutków ubocznych innych leków.KątKąt

Hormon przytarczyc i pochodne

Forteo (teryparatyd) to sztuczna wersja naturalnego hormonu przytarczyc organizmu i jest zwykle stosowana tylko u osób z ciężką osteoporozą, u których występuje wysokie ryzyko złamań. Jest to jedyny lek, który faktycznie może stymulować organizm do wzrostu nowej kości. Stosowanie jest obecnie ograniczone do 2 lat.KątTymlos (abaloparatyd) jest podobny i jest syntetyczną wersją części hormonu przytarczyc.​

Dolna granica leczenia farmakologicznego

Toczy się debata na temat stosowania leków w leczeniu osteopenii, a niektórzy twierdzą, że osteopenia jest naturalną częścią procesu starzenia. Wiemy jednak, że niektórzy ludzie będą bardziej narażeni na złamanie i wszystko, co może oznaczać złamanie, jeśli nie będzie leczone. Jeśli masz osteopenię, Ty i Twój lekarz możecie oszacować 10-letnie ryzyko złamania biodra lub kręgosłupa, korzystając z wykresów i tabel dostępnych w Światowej Organizacji Zdrowia lub Fundacji Osteoporozy.

Zarządzanie osteopenią z lekami lub bez nich

Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na stosowanie leków na osteopenię, są rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko złamań. Od upewnienia się, że schody są wolne od bałaganu, po pozostawanie poza drabinami, istnieje wiele prostych sposobów na zmniejszenie ryzyka upadku.

Ważne jest również uzyskanie odpowiedniej ilości wapnia i witaminy D. Wiele osób otrzymuje wystarczającą ilość wapnia w swojej diecie, ale witamina D jest trudniejsza do zdobycia, zwłaszcza w klimacie północnym. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o sprawdzeniu poziomu witaminy D (większość ludzi ma niedobór). Jeśli twój poziom jest niski lub znajduje się w dolnej części normalnego zakresu, zapytaj, czy powinieneś przyjmować suplement witaminy D3.

Regularne ćwiczenia i powstrzymanie się od palenia mają również kluczowe znaczenie w zapobieganiu osteoporozie.

w sprawie leczenia osteopenii

W przeciwieństwie do osteoporozy, nie ma jasnych wytycznych dotyczących leczenia osteopenii, a każda osoba musi zostać dokładnie zbadana, aby zdecydować, czy leki mogą być korzystne. Jedną z głównych kwestii jest to, czy oczekuje się, że dana osoba rozwinie się w osteoporozę, czy też ma zwiększone ryzyko złamań w wyniku innych schorzeń.

Istnieje kilka leków, które mogą być skuteczne w zmniejszaniu utraty masy kostnej, ale wszystkie one wiążą się również z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Obecnie jedynymi lekami dopuszczonymi do leczenia osteopenii (zapobiegania osteoporozie) są Actonel i Evista. Jednak inne leki mogą być brane pod uwagę w zależności od indywidualnych okoliczności.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie osteopenię, porozmawiaj dokładnie z lekarzem. Porozmawiaj o tym, czego można się spodziewać w nadchodzących latach. Porozmawiaj o ryzyku złamań i o tym, co mogą oznaczać złamania w odniesieniu do Twojej mobilności i niezależności. Następnie porozmawiaj o potencjalnych skutkach ubocznych jakiegokolwiek leczenia i porównaj je z wszelkimi przewidywanymi korzyściami. Ważne jest, aby być własnym adwokatem pod swoją opieką, zwłaszcza w sytuacji takiej jak ta, w której opcje leczenia muszą być starannie zindywidualizowane.