Co musisz wiedzieć o osteopenii

Osteopenia jest definiowana jako niska gęstość kości spowodowana utratą masy kostnej. Osteopenia jest często prekursorem osteoporozy, powszechnego stanu łamliwych kości, który może prowadzić do złamań. Te dwa terminy medyczne są czasami mylone i ważne jest, aby znać różnicę i jak każdy z nich jest związany z zapaleniem stawów.

Największą różnicą między osteopenią a osteoporozą jest to, że osteopenia nie jest uważana za chorobę, podczas gdy osteoporoza jest. Zamiast tego osteopenia jest uważana za marker ryzyka złamań.

Wyjaśnienie osteopenii

Osteopenia występuje, gdy tworzenie nowej kości nie następuje w tempie, które może zrównoważyć normalną utratę masy kostnej. Skany gęstości kości ułatwiły pomiar. Przed badaniem gęstości kości radiolodzy używali terminu osteopenia, aby opisać kości, które na zdjęciu rentgenowskim wydawały się bardziej przezroczyste niż normalnie, a termin osteoporoza opisywał występowanie złamań kręgów.

Densytometria mineralna kości lub skany gęstości kości zmieniły te definicje:

Wynik T to gęstość kości w porównaniu z tym, czego zwykle oczekuje się u zdrowego młodego dorosłego danej płci. Wynik AT powyżej -1 jest normalny. Stosując te kryteria, 33,6 miliona Amerykanów ma osteopenię. Znaczenie tej statystyki jest podobne do określenia, kto jest przed nadciśnieniem lub tych, którzy mają graniczny cholesterol. Innymi słowy, identyfikacja grupy, która jest zagrożona rozwojem choroby.

Inne czynniki ryzyka złamań

Osteopenia jest tylko jednym z czynników ryzyka złamań. Inne czynniki ryzyka obejmują:

• Poprzednie złamanie
• Wiek (ryzyko złamania wzrasta wraz z wiekiem)

• Palenie (osłabia kości)

• Picie więcej niż dwóch napojów alkoholowych dziennie (zwiększa ryzyko złamania szyjki kości udowej)
• Niska masa ciała (zwiększa ryzyko złamania szyjki kości udowej)
• Rasa i płeć (białe kobiety mają dwa lub trzy razy większe ryzyko w porównaniu z mężczyznami lub czarnymi i latynoskimi kobietami)
• Posiadanie rodzica, który doznał złamania biodra
• Siedzący tryb życia
• Niedostateczne spożycie wapnia i witaminy D
• Stany zwiększające ryzyko upadku, takie jak słabe widzenie, złe obuwie, schorzenia wpływające na równowagę, stosowanie leków uspokajających lub przebyte upadki
• Przyjmowanie niektórych leków, w tym kortykosteroidów, może powodować osteoporozę wywołaną glikokortykosteroidami
• Niektóre schorzenia, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów lub inne choroby reumatyczne, mogą powodować wtórną osteoporozę

Zapobieganie

Zmiany stylu życia mogą spowolnić postęp utraty masy kostnej i zmniejszyć ryzyko złamań. Zmiany stylu życia, które mogą pomóc w zapobieganiu złamaniom, obejmują:

• Utrzymanie zdrowej wagi
• Uczestnictwo w regularnych ćwiczeniach, w tym ćwiczeniach z obciążeniem (chodzenie, bieganie, wędrówki i tenis to przykłady ćwiczeń z obciążeniem, podczas gdy pływanie nie obciąża)
• Upewnij się, że masz wystarczającą ilość witaminy D i wapnia w diecie lub zażywaj suplementy diety
• Zakaz palenia

Regularne badanie gęstości kości może pomóc spowolnić postęp utraty masy kostnej i zmniejszyć ryzyko złamań poprzez monitorowanie pomiarów gęstości kości. Amerykańska grupa zadaniowa ds. usług prewencyjnych (USPSTF) znalazła dobre dowody na to, że pomiary gęstości kości dokładnie przewidują ryzyko złamań w perspektywie krótkoterminowej i sformułowała te zalecenia dotyczące badań przesiewowych osteoporozy.

Leczenie

Leki są stosowane w leczeniu osteoporozy, ale pracownicy służby zdrowia, którzy leczą pacjentów wykazujących objawy wczesnej utraty masy kostnej, nie zawsze zgadzają się co do najlepszego kursu. Czy pacjentów z osteopenią należy leczyć lekami zapobiegającymi progresji do osteoporozy?

Narodowa Fundacja Osteoporozy, Amerykańskie Stowarzyszenie Endokrynologów Klinicznych i Północnoamerykańskie Towarzystwo Menopauzy zalecają leczenie osób z osteoporozą lub złamaniami. Mimo to istnieje niespójność w tym, co jest zalecane dla osób z osteopenią. Czy leczenie osteopenii jest konieczne, a nawet opłacalne?

Wielu ekspertów uważa, że ​​leczenie osteopenii lekami nie byłoby opłacalne. Ale przy dodatkowych czynnikach ryzyka, takich jak stosowanie kortykosteroidów lub reumatoidalne zapalenie stawów, leczenie osteopenii staje się bardziej istotne.

Należy pamiętać, że same T-score nie pozwalają przewidzieć, którzy pacjenci z osteopenią będą mieli złamania, a którzy nie. Ocena wszystkich czynników ryzyka jest najlepszym sposobem na podjęcie decyzji o wskazaniu leczenia lekami na osteoporozę. Pacjenci z objawami wczesnej utraty masy kostnej powinni skoncentrować się na modyfikacjach stylu życia i omówić z lekarzem korzyści i zagrożenia związane ze stosowaniem leków na osteoporozę.

U pacjentów z osteopenią, ale bez złamań w wywiadzie, lekarze użyją kalkulatora do opracowania wskaźnika o nazwie FRAX, który pomoże zdecydować, kto może odnieść korzyści z leków na receptę w celu zmniejszenia ryzyka złamań. U pacjentów z 3% ryzykiem złamania szyjki kości udowej w ciągu 10 lat lub z 20% ryzykiem złamania w innym miejscu, mogą być zalecane leki na receptę.