Dystocja barkowa podczas porodu

Dystocja barkowa brzmi przerażająco – i tak jest. To potencjalnie zagrażające życiu powikłanie porodu pochwowego występuje, gdy jedno z ramion dziecka (lub rzadziej oba) nie wchodzi do miednicy podczas porodu, tak jak powinno, opóźniając dziecko w połowie porodu.

Przegląd

Dystocja barkowa występuje w mniej niż 1% wszystkich urodzeń, ale może prowadzić do poważnych powikłań dla dziecka i/lub matki. Może również być śmiertelne i jest uważane za nagły przypadek medyczny, gdy się pojawi. Ta komplikacja jest poważna, ponieważ może opóźnić poród i uwięzić dziecko. Potencjalne konsekwencje dla dziecka to:

• Uszkodzenie nerwów splotu ramiennego, które biegną od rdzenia kręgowego w szyi w dół ramienia. Może to spowodować trwałe obrażenia i/lub paraliż
• Złamania obojczyka i ramienia
• Brak tlenu (asfiksja). W ciężkich przypadkach może to spowodować uszkodzenie mózgu lub śmierć

Matka może również doświadczyć urazów podczas porodu, takich jak pęknięcie macicy, uszkodzenie pochwy, krwotok i rozległe łzawienie.

Znaki ostrzegawcze

Ponieważ ta często niemożliwa do uniknięcia i nieprzewidywalna komplikacja może mieć tak poważne konsekwencje, naukowcy i lekarze są zainteresowani znalezieniem wiarygodnych sygnałów ostrzegawczych dla wczesnego wykrywania. Jednak wbrew powszechnemu przekonaniu nie ma jednej dokładnej metody przewidywania, kiedy wystąpi dystocja barków.

Czynniki związane z największym ryzykiem to:

• Makrosomia płodu (dzieci urodzone powyżej 8 funtów, 13 uncji)

• Matki z cukrzycą i/lub ze znaczną nadwagą
• Matki, które wcześniej rodziły dzieci z dystocją barków

Inne czynniki, które mogą zwiększać ryzyko dystocji barkowej to:

• Zaawansowany wiek ciążowy
• Ciąże wysokiego ryzyka, szczególnie w odniesieniu do powikłań, takich jak cukrzyca ciążowa
• Poród indukowany
• Matki, które są drobnej wielkości
• Bliźniaki lub ciąże mnogie

Chociaż powyższe wskaźniki zwiększają ryzyko, nie zawsze jest jasne, dlaczego powikłania występują w niektórych ciążach, a nie w innych. Jednak osoby z historią porodu z dystocją barku mają około 10% do 20% szans na nawrót w kolejnych porodach. Szczególnie niepokojące jest to, że dystocja barków często występuje również wtedy, gdy nie występują żadne znane czynniki ryzyka.

Zapobieganie

Co zrobić, jeśli lekarz czuje, że grozi Ci dystocja barków? Odpowiedź nie jest jasna pod każdym względem. Wiemy, że niektóre pozycje częściej prowadzą do dystocji barkowej, na przykład pozycja litotomii (leżenie płasko na plecach), co może uniemożliwić prawidłowe poruszanie się kości krzyżowej podczas porodu, a tym samym zawęzić ilość miejsca w miednicy dla ramiona.

Nacięcie krocza, chirurgiczne nacięcie skóry między pochwą a odbytnicą, jest często przedmiotem dyskusji. Jedna strona twierdzi, że wykonanie obfitego nacięcia krocza daje lekarzowi miejsce na manewry, podczas gdy druga strona twierdzi, że krocze nie jest tym, czym jest trzyma dziecko z tyłu i powinno pozostać nienaruszone. Również rutynowe cięcie cesarskie lub indukcja nie są odpowiedzią dla wszystkich, ale czasami takie podejścia są stosowane.

Leczenie

Kiedy zdiagnozowana zostanie dystocja barku, Twój zespół medyczny szybko podejmie działania, aby wydostać Twoje dziecko. Istnieje kilka manewrów, które można wykonać, aby rozwiązać problem. Ponieważ każdy poród jest inny, nie każdy z nich będzie działał za każdym razem. Często wykonuje się wielokrotne manewry w bardzo szybkich odstępach czasu, aby pomóc rozwiązać sytuację w szybki, pozytywny sposób.

Oto niektóre z różnych stosowanych technik:

• Manewr Gaskin: Ustaw matkę w pozycji rąk i kolan. Zmieni to średnice jej miednicy, chociaż ta pozycja nie zawsze jest możliwa w przypadku kobiet stosujących znieczulenie zewnątrzoponowe.

• Manewr McRoberta: Zegnij nogi matki w kierunku jej brzucha i ramion, gdy leży na plecach, rozszerzając w ten sposób ujście miednicy. Jedno z badań wykazało, że złagodziło to 42% przypadków dystocji barków.

• Manewr Rubin: Dwa palce są umieszczane za ramieniem dziecka i pchają w kierunku oczu dziecka, aby wyrównać ramiona.

• Ciśnienie nadłonowe: nacisk wywierany jest na kość łonową, a nie na szczyt macicy. Może to zapewnić ramieniu wystarczającą ilość miejsca do poruszania się pod spojeniem łonowym.

• Manewr Woodsa: znany również jako korkociąg. Podobnie jak w Manewrze Rubina, opiekun próbuje obrócić ramię dziecka, umieszczając palce za ramieniem i pchając o 180 stopni.

• Manewr Zavanelliego: Wsunięcie główki dziecka z powrotem do pochwy i wykonanie cesarskiego cięcia. To najczęściej pytana metoda, ale też jedna z najniebezpieczniejszych.

Po urodzeniu

Po porodzie wysokiego ryzyka, który obejmuje dystocję barkową, lekarz lub położna mogą chcieć zwrócić uwagę na Ciebie i Twoje dziecko, w tym:

• Dziecko, które powoli zaczyna przyzwyczajać się do życia poza macicą i może wymagać pomocy w oddychaniu
• Uszkodzenie splotu ramiennego płodu
• Złamania obojczyka (obojczyka) lub ramienia dziecka
• Krwotok matczyny
• Naprawy nacięcia krocza lub rozdarcia podczas porodu
• Pęknięcie macicy