Mikrografia jako oznaka choroby Parkinsona

Pismo odręczne, które stopniowo się zmniejsza – coś, co lekarze nazywają „mikrografią” – prawdopodobnie nie wydaje się poważnym problemem. Ale jeśli twoje pismo jest mniejsze niż kiedyś i jeszcze mniejsze, może to być objaw stanu chorobowego, takiego jak choroba Parkinsona.

Choroba Parkinsona to choroba mózgu, która powoduje utratę równowagi, sztywność, spowolnienie ruchu, a czasami drżenie. Jest progresywny, co oznacza, że ​​z czasem będzie się pogarszać i nie można go wyleczyć. Dostępne są jednak metody leczenia, które mogą pomóc w kontrolowaniu objawów.

Mikrografia jest jednym z tych objawów i w rzeczywistości może być wczesnym sygnałem ostrzegawczym choroby Parkinsona. Osoby z chorobą Parkinsona często zauważają, że ich pismo odręczne jest mniejsze, nawet jeśli nie zamierzają pisać mniejszym.

W chorobie Parkinsona słowa, które piszesz, mogą być bliżej siebie na stronie (nawet tak stłoczone, że są trudne do odczytania), a rozmiary liter również mogą być mniejsze. Wreszcie, twoje pisanie może przechylić się w górę w prawo na stronie. Wszystko to są oznaki mikrografii.

Kto ma mikrografię?

Mikrografia ma inne możliwe przyczyny, w tym udar, ale większość osób, u których występuje ten szczególny problem z pisaniem, ma chorobę Parkinsona.

W jednym z badań naukowcy odkryli mikrografię u prawie połowy wszystkich pacjentów z chorobą Parkinsona. Badanie to, które zostało przeprowadzone w szpitalu US Veterans Administration i obejmowało tylko mężczyzn, wykazało, że osoby z mniejszym niż normalnie charakterem pisma były również bardziej narażone na gorsze ogólne objawy choroby Parkinsona oraz miały problemy z myśleniem i koncentracją (co może być powiązane do choroby Parkinsona).

Osoby z mikrografią były również bardziej narażone na spowolnienie ruchu (problem, który lekarze nazywają „bradykinezją”) i słaby głos (co lekarze nazywają „hipofonią”).

Naprawianie mniejszego niż zwykle pisma ręcznego

Niektórzy lekarze i terapeuci pracowali z osobami cierpiącymi na chorobę Parkinsona, starając się poprawić ich pismo ręczne, z pewnym ograniczonym sukcesem.

W jednym z badań przeprowadzonych w Buenos Aires w Argentynie 30 osób z chorobą Parkinsona uczestniczyło w cotygodniowych sesjach szkoleniowych z zakresu pisania odręcznego przez dziewięć tygodni. Każda sesja trwała 90 minut i miała na celu nauczenie ludzi używania śmielszych, szerszych kresek (często za pomocą pisaków z szeroką końcówką) oraz używania mięśni ramion do pisania.

Pod koniec szkoleń uczestnicy pisali większe wersje litery „e”, a także wykorzystywali więcej miejsca na stronie na swoje podpisy. Mieli również tendencję do nieco większych rozmiarów liter. Niestety, nadal pisali mniejsze litery, a ich pismo nadal miało tendencję do przechylania się w górę na prawo od strony.

Badania wykazały również, że osoby cierpiące na chorobę Parkinsona mogą poprawić swój charakter pisma, jeśli przypomni się im – za pomocą wskazówek wizualnych lub podpowiedzi słownych – aby podczas pisania ich litery były większe.