Leczenie dyskinez w chorobie Parkinsona za pomocą DBS

Dyskineza to rodzaj zaburzenia ruchu, który charakteryzuje się mimowolnymi epizodami skręcania lub wicia się ciała. Ruchy zwykle obejmują ręce lub nogi, ale mogą również obejmować tułów, głowę lub twarz. Poszczególne epizody mogą trwać od kilku sekund do 15 minut lub dłużej i zazwyczaj ustępują samoistnie. Z biegiem czasu epizody mają tendencję do zwiększania częstotliwości i stają się bardziej nasilone.

Życie z dyskinezą

Dyskinezy nie zaburzają świadomości i nie są w żaden sposób związane z napadami czy drgawkami, choć początkowo mogą wyglądać nieco podobnie do osób postronnych.

Jeśli doświadczasz dyskinez, możesz oczekiwać, że pozostaniesz w pełni czujny i świadomy ruchów, a czasami możesz być w stanie powiedzieć, że zaraz się rozpoczną. Przez większość czasu ludzie z dyskinezą nie mają kontroli lub bardzo słabo kontrolują ruchy.

Istnieje kilka kłopotliwych aspektów dyskinezy, które wpływają na codzienne życie. Ruchy mają nietypowy wygląd i mogą zwracać niepożądaną uwagę innych. Te niepożądane ruchy mogą przeszkadzać ci, nawet gdy jesteś sam. Dyskinezy mogą wystąpić nagle i nieoczekiwanie, hamując zdolność kontrolowania swojego ciała w sposób, w jaki chcesz. Mogą przeszkadzać w twoich działaniach i celowych ruchach. Czasami dyskinezy mogą być niewygodne fizycznie i mogą być bolesne, chociaż nie jest to powszechne.

Przyczyny dyskinezy

Istnieje kilka przyczyn dyskinezy; obejmują one udar mózgu, porażenie mózgowe, stwardnienie rozsiane i leki przeciwpsychotyczne. Najczęstszą przyczyną dyskinezy jest dyskineza wywołana lewodopą (LID). LID opisuje dyskinezy, które występują jako efekt uboczny leków stosowanych w leczeniu objawów choroby Parkinsona.

Dlaczego dyskineza rozwija się w wyniku leków na chorobę Parkinsona

Choroba Parkinsona jest zaburzeniem ruchu rozpoznawanym przez drżenie spoczynkowe i sztywność mięśni. Leki stosowane w chorobie Parkinsona należą do najbardziej rozpoznawalnych przyczyn dyskinezy. Leki stosowane w celu kontrolowania objawów choroby Parkinsona nazywane są lekami dopaminergicznymi. Ponieważ te leki dopaminergiczne zwiększają ilość dopaminy w mózgu, skutecznie zmniejszają objawy choroby Parkinsona.

Dyskineza zazwyczaj nie występuje w wyniku podania kilku dawek leków dopaminergicznych lub stosowania tych leków przez krótki okres czasu. Ponieważ choroba Parkinsona trwa przez całe życie, osoby cierpiące na tę chorobę muszą przez lata przyjmować leki dopaminergiczne. Po kilku latach przyjmowania tych leków u osób z chorobą Parkinsona może wystąpić dość powszechny opóźniony efekt uboczny dyskinezy.

Przeprowadzono wiele badań nad tym, czy możliwe jest zapobieganie rozwojowi dyskinez i czy odkładanie leków dopaminergicznych może opóźnić lub zmniejszyć rozwój lub nasilenie dyskinezy. Nie ma jednak przekonujących dowodów na to, że opóźnianie przyjmowania leków dopaminergicznych może zapobiec rozwojowi tego efektu ubocznego lub zmniejszyć jego nasilenie na dłuższą metę.

Większość osób z chorobą Parkinsona otrzymuje szczegółowe wyjaśnienia na temat możliwości wystąpienia opóźnionego efektu ubocznego dyskinezy z dużym wyprzedzeniem. Ogólnie rzecz biorąc, ponieważ leki dopaminergiczne są tak skuteczne w zmniejszaniu charakterystycznych objawów choroby Parkinsona, osoby z chorobą Parkinsona uważają, że poprawa jakości życia jest warta zaryzykowania skutków ubocznych dyskinezy w przyszłości.

Leczenie farmakologiczne dyskinez

Ogólnie rzecz biorąc, jeśli po latach przyjmowania leków na chorobę Parkinsona zaczniesz doświadczać dyskinez, Twoi pracownicy służby zdrowia mogą poradzić sobie z tym efektem ubocznym, dostosowując leki.

Korekty mogą obejmować przyjmowanie leków o dłuższym czasie działania lub planowanie harmonogramu przyjmowania leków w ciągu dnia. Twoi pracownicy służby zdrowia mogą dodać kilka różnych leków w niskich dawkach, które działają razem, zamiast stosować duże dawki leków wywołujących skutki uboczne. Te dostosowane dostosowania mogą zrównoważyć potrzebę zmniejszenia objawów choroby Parkinsona, jednocześnie minimalizując dyskinezę.

Te podejścia działają dla niektórych osób z LID, ale nie działają dla wszystkich. Kiedy dostosowanie leków nie wystarczy, aby wyregulować równowagę między zmniejszeniem objawów a minimalizacją skutków ubocznych, istnieją metody chirurgiczne, które mogą zmniejszyć dyskinezy, które rozwijają się po przyjmowaniu leków dopaminergicznych.

Głęboka Stymulacja Mózgu (DBS) w Dyskinezie

DBS to zabieg chirurgiczny stosowany w celu kontrolowania dyskinezy, która wynika z leczenia choroby Parkinsona. Ta procedura polega na umieszczeniu stymulatora elektrycznego w obszarze mózgu.

Istnieje kilka obszarów, które są uważane za optymalne do umieszczenia urządzenia DBS, a niektóre testy przedoperacyjne mogą pomóc w określeniu idealnej lokalizacji w konkretnej sytuacji. Obszary te obejmują globus pallidus internus i jądro podwzgórzowe, które są stosunkowo małymi obszarami położonymi głęboko w mózgu.

Urządzenia DBS zawierają elektrody, które są umieszczone po jednej lub obu stronach gałki bladej lub jądra podwzgórzowego. W górnej części klatki piersiowej wszczepia się generator zaprogramowany do sterowania prawidłową stymulacją elektryczną. Urządzenie jest wyposażone w baterię zapewniającą ciągłą pracę, która zazwyczaj wymaga wymiany co kilka lat.

Jak DBS pomaga dyskinezy

Mechanizm, dzięki któremu DBS pomaga zmniejszyć dyskinezę, jest dość zaangażowany. Urządzenie indukuje stymulację mózgu, która może pobudzać lub tłumić aktywność mózgu. W zależności od umiejscowienia elektrod, stymulacja elektryczna może zmniejszać dyskinezę poprzez bezpośrednie działanie na mózg lub pośrednio zmniejszać dyskinezę poprzez zmniejszanie zapotrzebowania na leki dopaminergiczne, co z kolei zmniejsza dopaminergiczny efekt uboczny dyskinezy.

Stymulatory umieszczone w gałce bladej bezpośrednio oddziałują na dyskinezy, podczas gdy stymulatory umieszczone w jądrze podwzgórzowym mogą zmniejszyć zapotrzebowanie na leki dopaminergiczne, zmniejszając efekt uboczny dyskinezy.

Bezpieczeństwo DBS

Ogólnie procedura jest dość bezpieczna, ale jak w przypadku wszystkich procedur, mogą wystąpić komplikacje. Powikłania związane z DBS obejmują infekcję i krwawienie.

Infekcje mogą powodować bóle głowy, letarg, dezorientację i gorączkę. Krwawienie może powodować silne bóle głowy, zmiany widzenia lub utratę przytomności. Jeśli masz zaplanowaną operację DBS, Twój zespół medyczny będzie Cię uważnie monitorował po zabiegu. Istnieje wiele powodów monitorowania pooperacyjnego, w tym ocena funkcji stymulatora i wyłapywanie wszelkich powikłań, zanim spowodują trwałe problemy.

Inne metody chirurgiczne w przypadku dyskinezy związanej z chorobą Parkinsona

Istnieje kilka innych procedur chirurgicznych, które również można rozważyć w leczeniu LID. Procedury te nie obejmują implantacji stymulatora; polegają na tworzeniu zmiany w jednym z obszarów mózgu, który jest odpowiedzialny za objawy choroby Parkinsona lub dyskinezy.

Zazwyczaj operacje związane ze zmianą obejmują również gałkę bladą lub jądro podwzgórzowe i w razie potrzeby mogą obejmować obie strony. Procedury te, podobnie jak DBS, uważane są za bezpieczne i skuteczne. Jeśli jesteś kandydatem do zabiegu DBS, jest bardzo prawdopodobne, że Twój zespół medyczny omówi z Tobą kilka opcji chirurgicznych oprócz DBS.

Choroba Parkinsona jest najczęstszym zaburzeniem ruchu. Jest to stan trwający całe życie, który ma się pogarszać z biegiem lat. Z powodu nasilających się objawów osoby z chorobą Parkinsona często wymagają dostosowania leków w miarę postępu choroby i rozwoju działań niepożądanych.

Jak na ironię, efektem ubocznym leków stosowanych w chorobie Parkinsona jest inne zaburzenie ruchowe, dyskineza. Dla niektórych osób z chorobą Parkinsona nadchodzi moment, w którym leki mogą nie być już tolerowane, a podejście chirurgiczne może być uważane za najlepszą opcję.

Dobrą wiadomością jest jednak to, że ani choroba Parkinsona, ani dyskinezy nie są niebezpieczne ani zagrażające życiu. Chirurgia DBS jest opcją, która istnieje od wielu lat, jest dobrze zrozumiana i uważana za bezpieczną i dobrze tolerowaną. W ciągu ostatnich lat tysiące osób z chorobą Parkinsona przeszło operację LID, a wyniki były dobre. Jeśli jesteś kandydatem do DBS, spodziewaj się starannie zaplanowanej operacji i ścisłej obserwacji po zabiegu, ponieważ zmaksymalizuje to Twoje szanse na najlepszy wynik i powrót do zdrowia.