Przyczyny i czynniki ryzyka raka skóry

Nie wiemy dokładnie, co powoduje raka skóry, ale czynniki ryzyka mogą obejmować odcień skóry i pochodzenie etniczne, ekspozycję na słońce i oparzenia słoneczne, narażenie na chemikalia środowiskowe i inne substancje, niektóre schorzenia lub metody leczenia problemów medycznych oraz palenie. Rodzinna historia raka skóry, a także niektóre zespoły genetyczne mogą zwiększać ryzyko, a czynniki genetyczne są uważane za odgrywające ważną rolę w rozwoju wielu nieczerniakowych i czerniakowych nowotworów skóry. Z bardziej pozytywnej strony, czynniki żywieniowe, takie jak dieta bogata w owoce i warzywa, mogą zmniejszyć ryzyko.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzykaKątmoże obejmować ekspozycje, które bezpośrednio uszkadzają skórę, powodując zmiany w DNA (mutacje genów), które mogą prowadzić do rozwoju raka. Inne czynniki, takie jak tłumienie odporności, mogą zmniejszać zdolność organizmu do naprawy komórek po wystąpieniu uszkodzenia.

Znaczenie określonych czynników ryzyka może się różnić w zależności od rodzaju skóry i nie tylko. Typowe czynniki ryzyka raka skóry obejmują:

Wiek

Ogólnie rzecz biorąc, nieczerniakowe raki skóry (takie jak rak podstawnokomórkowy i rak płaskonabłonkowy) zwiększają się wraz z wiekiem, chociaż czerniaki często występują u młodych ludzi.

Odcień skóry, pochodzenie etniczne i cechy ciała

Odcień skóryKątmoże być istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju raka skóry. Osoby o jasnej karnacji mają największe ryzyko, ponieważ barwnik melanina (odpowiedzialny za kolor skóry) zapewnia pewną ochronę przed promieniowaniem ultrafioletowym (UV) i po prostu mają go mniej niż osoby o ciemnej skórze.

To powiedziawszy, ludzie o dowolnym kolorze skóry mogą zachorować na raka skóry,Kąti chociaż choroba występuje częściej u białych niż u czarnych, czarni częściej umierają z powodu tej choroby. To zwiększone ryzyko zgonu jest związane zarówno ze zwiększoną trudnością w wykryciu choroby u osób o ciemniejszej karnacji (tak, że występuje w późniejszych stadiach choroby), jak i ze zmniejszonym dostępem do opieki medycznej. I tak jak czerniak wzrasta u białych, tak samo u Latynosów.KątKąt

Ekspozycja na promieniowanie UV

Ekspozycja na słońce odpowiada za 70% nowotworów skóry, stwarzających największy czynnik ryzyka. Jednak rak płaskonabłonkowy jest typem najbardziej związanym z ekspozycją na słońce. Ilość ekspozycji na światło ultrafioletowe (UV) zależy od siły światła (która może zmieniać się w zależności od kąta padania promieni słonecznych), długości ekspozycji oraz tego, czy skóra była pokryta odzieżą czy kremem przeciwsłonecznym.

Podczas gdy ekspozycja na słońce odgrywa rolę we wszystkich głównych typach raka skóry, rodzaj raka różni się w zależności od wzoru ekspozycji. Rak płaskonabłonkowy i rak podstawnokomórkowy są najściślej związane z długotrwałym narażeniem, a ci, którzy spędzają więcej czasu na świeżym powietrzu, pracując lub bawiąc się, mają większe ryzyko. Natomiast czerniak wiąże się z rzadką, ale intensywną ekspozycją na słońce (pomyśl o przerwie wiosennej w ciepłym miejscu).

Innymi słowy, codzienna, rutynowa ekspozycja na słońce (nawet w pochmurny dzień) jest czynnikiem ryzyka, podobnie jak spędzanie czasu na plaży lub w solarium, chociaż regularna ekspozycja jest ściślej skorelowana z rakiem płaskonabłonkowym i opalaniem się z czerniakiem.

Chemikalia środowiskowe

Narażenie na chemikalia i inne substancje w domu lub w pracy może zwiększyć ryzyko raka skóry. Substancje związane ze zwiększonym ryzykiem obejmują:

• Arsen: z przewlekłego spożycia w wodzie pitnej (zwłaszcza w prywatnych studniach) oraz narażenia zawodowego.
• Smoła (np. z robotnikami drogowymi)
• Parafiny (wosk): Parafiny są powszechnie stosowane w produkcji samochodów.
• Rozpuszczalniki, zwłaszcza rozpuszczalniki aromatyczne i chlorowane (powszechne dla metalowców i osób narażonych na działanie farb drukarskich, odtłuszczaczy i środków czyszczących)
• Chlorek winylu (np. w fabrykach produkujących produkty winylowe)

Palenie

Palenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia raka płaskonabłonkowego skóry, ale nie raka podstawnokomórkowego. Badanie 2017 odkryli, że ryzyko raka podstawnokomórkowego było w rzeczywistości znacznie niższe u palaczy, ale może to wynikać z błędu w wykrywaniu (naukowcy mogli znaleźć nowotwory, które w przeciwnym razie pozostałyby niewykryte u osoby, a nie w badaniu).

Warunki i zabiegi

Istnieje wiele schorzeń skóry, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka skóry lub są uważane za stany przedrakowe. Ponadto niektóre metody leczenia dla nich mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka. Niektóre z tych warunków obejmują:

• Wcześniejszy rak skóry: osoby, które miały raka skóry niebędącego czerniakiem, są około 10 razy bardziej narażone na rozwój innego z tych nowotworów. Osoby, które miały czerniaka, są trzykrotnie bardziej narażone na rozwój nieczerniakowego raka skóry.

• Rogowacenie słoneczne: Rogowacenie słoneczne (rogowacenie słoneczne) są bardzo częstymi zmianami skórnymi, które wyglądają jak szorstkie, łuskowate, przypominające brodawki plamy na skórze i mogą być różowe, czerwone lub brązowe. Najczęściej występują w wystawionych na słońce obszarach ciała. Rogowacenie słoneczne uważa się za stan przedrakowy i niektórzy dermatolodzy uważają, że może to być wczesna postać raka płaskonabłonkowego skóry. Uważa się, że od 20% do 40% tego typu raka skóry zaczyna się w ten sposób, a przegląd z 2018 r. zauważył, że dokładnie tam, gdzie powstaje rogowacenie słoneczne, może wskazywać na prawdopodobieństwo progresji do raka skóry. Najbardziej niepokojące obszary obejmują grzbiety dłoni, przedramiona, nogi oraz okolice oczu, ust lub nosa. Osoby, które mają wiele rogowacenia słonecznego, są również bardziej narażone na rozwój raka podstawnokomórkowego lub czerniaka.

• Posiadanie wielu pieprzyków (ponad 50)
• pieprzyki dysplastyczne (nienormalnie pojawiające się pieprzyki)
• Wrodzone znamiona melanocytowe: są to duże znamiona obecne przy urodzeniu, a czerniak może rozwinąć się nawet w 10% tych zmian (szczególnie bardzo dużych znamion).
• Skóra po silnym oparzeniu lub w stanie zapalnym

Terapia psoralenami lub promieniowaniem ultrafioletowym (UV) w przypadku łuszczycy lub egzemy może również zwiększać ryzyko rozwoju nieczerniakowego raka skóry.

Podobnie, choroby i zabiegi nie-skórne mogą również wpływać na twoje ryzyko. Mogą to być:

• Niedobory układu odpornościowego, dziedziczne lub nabyte (takie jak HIV/AIDS)
• Zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV): Niektóre szczepy HPV mogą przyczyniać się do rozwoju raka w tkankach narządów płciowych, odbytu i skóry wokół paznokci.
• Niektóre leki zwiększające wrażliwość na słońce (światłoczułość), w tym kilka antybiotyków, hydrochlorotiazyd na nadciśnienie i niektóre leki chemioterapeutyczne
• Wcześniejsza radioterapia raka: zwiększone ryzyko występuje tylko w obszarach, w których otrzymano promieniowanie.

Dieta

Chociaż nie zidentyfikowano konkretnych produktów spożywczych, które zwiększają ryzyko raka skóry, istnieją dowody na to, że niektóre nawyki żywieniowe wiążą się z niższym ryzykiem choroby.

Dieta bogata w owoce i warzywa może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka skóry, ze względu na przeciwutleniacze obecne w fitochemikaliach (chemikalia pochodzenia roślinnego) znajdujących się w tych produktach.

Genetyka

Wpływ genetyki na rozwój raka skóry może się różnić w zależności od konkretnego typu. Oddzielenie ryzyka związanego z genetyką i cechami dziedzicznymi, takimi jak odcienie skóry, może być trudne.

Nie jest pewne, jak bardzo rodzinna historia raka skóry wpływa na ryzyko, chociaż jasne jest, że istnieje związek. W Szwecji, kraju, który prowadzi dużą rodzinną bazę danych na temat raka, przeprowadzono duże badanie odkryli, że ryzyko raka płaskonabłonkowego było dwa do czterech razy większe niż średnia, jeśli krewny pierwszego stopnia (rodzic, rodzeństwo lub dziecko) miał raka skóry. Wywiad rodzinny dotyczący zespołu znamion atypowych zwiększa ryzyko czerniaka.

Istnieje kilka dziedzicznych zespołów, które zwiększają ryzyko zachorowania na raka skóry. Kilka z bardziej powszechnych to:

• Rak podstawnokomórkowy: Osoby z zespołem znamion podstawnokomórkowych mają większe ryzyko rozwoju raka podstawnokomórkowego (mutacje genów PTCH1 i PTCH2).
• Rak płaskonabłonkowy (SCC): Ryzyko SCC jest zwiększone u osób z xeroderma pigmentosum, albinizmem oczno-skórnym, pęcherzowym oddzielaniem się naskórka i niedokrwistością Fanconiego.
• Czerniak: Nieprawidłowość w genie supresorowym nowotworu CDKN2A jest odpowiedzialna za do 40% czerniaków rodzinnych. Szereg innych mutacji genów jest również związanych z czerniakiem, w tym mutacje genu BRCA2.