Oznaki i objawy rzęsistkowicy

Większość ludzi, którzy mają rzęsistkowica nie mają żadnych objawów, ale kobiety, które są zakażone, są bardziej narażone na wystąpienie objawów niż mężczyźni, którzy są zakażeni. Najczęstsze objawy to swędzenie, wydzielina i nieprzyjemny zapach.

Powikłania mogą być poważne, w tym zwiększone ryzyko zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) – lub jego rozprzestrzenienia – oraz zwiększone ryzyko niskiej masy urodzeniowej i wcześniaków.

Częste objawy

Rzęsistkowica jest częstą infekcją przenoszoną drogą płciową (STI) wywoływaną przez pasożyta, który może dawać oczywiste i nieprzyjemne objawy. Jeśli jednak masz rzęsistkowicę, możesz w ogóle nie odczuwać żadnych objawów. Jeśli objawy wystąpią, zwykle pojawiają się w ciągu pięciu do 28 dni od narażenia, a nawet później. Objawy mogą przychodzić i odchodzić. Objawy są inne u kobiet niż u mężczyzn.

Objawy u kobiet

U kobiet infekcja obejmuje pochwę i otaczające ją obszary, a także może wpływać na szyjkę macicy. Objawy mogą się utrzymywać, o ile nie są leczone. Najczęstsze objawy u kobiet to:

• Swędzenie i obrzęk w pochwie i wokół niej
• Pienisty, śmierdzący wydzielina
• Plamienie
• Zachęcaj do częstszego oddawania moczu
• Ból lub pieczenie podczas oddawania moczu

Niektóre kobiety mogą odczuwać dyskomfort podczas seksu. Ból w podbrzuszu jest rzadkim objawem.

Objawy u mężczyzn

Większość mężczyzn po zakażeniu ma niewiele objawów lub nie ma ich wcale. Zazwyczaj, gdy mężczyźni doświadczają objawów, są one łagodne i utrzymują się przez krótki czas.

Najczęstszym obszarem infekcji u mężczyzn jest cewka moczowa, przewód wewnątrz penisa, który przenosi mocz i nasienie z wnętrza ciała na zewnątrz. Najczęstsze objawy u mężczyzn to:

• Wyładowanie z penisa
• Zachęcaj do częstszego oddawania moczu
• Ból lub pieczenie podczas oddawania moczu

Niektórzy mężczyźni mogą odczuwać pieczenie po wytrysku.

Niezależnie od tego, czy jesteś mężczyzną, czy kobietą, jeśli twój partner seksualny ma objawy rzęsistkowicy, istnieje duże prawdopodobieństwo, że ty również masz infekcję, nawet jeśli sam nie masz żadnych objawów. Osoba, która nie ma objawów, może rozprzestrzeniać infekcję, więc obecność lub brak objawów nie daje żadnego wglądu w to, kto mógł mieć infekcję jako pierwszy.

Podczas gdy infekcja u mężczyzn trwa tylko krótko, zakażeni mężczyźni mogą łatwo przenieść pasożyta wywołującego rzęsistkowicę na partnerkę.

Rzęsistkowica jamy ustnej lub odbytu

Ogólnie rzecz biorąc, wiadomo, że pasożyt wywołujący rzęsistkowicę, Trichomonas vaginalis lub T. vaginalis, przeżywa w pochwie i cewce moczowej oraz wokół niej u kobiet i w cewce moczowej u mężczyzn. Zazwyczaj nie wiąże się z infekcjami jamy ustnej lub odbytu.

Istnieją jednak doniesienia o rzadkich przypadkach rzęsistkowicy powodującej infekcje jamy ustnej i gardła. Objawy mogą obejmować podrażnienie, pieczenie i ból w dotkniętych obszarach.

Komplikacje

Istnieje kilka poważnych powikłań rzęsistkowicy. Dlatego tak ważne jest leczenie.

Zakażenie wirusem HIV

Kobiety z rzęsistkowicą mają zwiększone ryzyko zakażenia wirusem HIV. A jeśli kobieta zarażona wirusem HIV ma zakażenie rzęsistkowicą, zwiększa to ryzyko przeniesienia wirusa HIV na partnerów seksualnych.

Uważa się, że to powiązanie występuje, ponieważ proces zapalny, który pojawia się, gdy kobieta ma zakażenie rzęsistkowicą, powoduje, że skóra i naczynia krwionośne stają się bardziej kruche, co umożliwia łatwiejsze przenoszenie się mikroorganizmów, takich jak wirus HIV, przez skórę pochwy.

Ten stan zapalny sprawia, że ​​kobieta z rzęsistkowicą jest bardziej podatna na zakażenie od partnera zakażonego wirusem HIV. Sprawia również, że jej partner jest bardziej podatny na zakażenie wirusem HIV, jeśli ma zarówno HIV, jak i rzęsistkowicę.

Ciąża i noworodki

Kobiety z rzęsistkowicą mogą przenosić infekcję na dzieci przez kanał pochwy podczas porodu. Zostało to opisane jako powodujące infekcje jamy ustnej lub pochwy u dziecka, chociaż incydenty te są rzadkie.

Poważniejsze i rozpoznane powikłania rzęsistkowicy u kobiet w ciąży to przedwczesne porody i rodzenie dzieci o niskiej masie urodzeniowej. Nie jest jasne, jak i dlaczego tak się dzieje, ale jest to obserwacja w przypadku rzęsistkowicy.

Zajęcie prostaty

Rzadko prostata może zostać zarażona jako powikłanie rzęsistkowicy. Innym powikłaniem, które ostatnio opisano, jest możliwe zwiększone ryzyko raka prostaty u mężczyzn z rzęsistkowicą, prawdopodobnie z powodu zmian zapalnych wywołanych infekcją.

Układ moczowy i rozrodczy

Chociaż jest to rzadkie, infekcja może obejmować/rozprzestrzeniać się na narządy wewnętrzne układu rozrodczego lub układu moczowego. Może to powodować poważne problemy, takie jak zmiany ropne lub przetoki (nieprawidłowe połączenia między częściami ciała lub narządami).

Kiedy spotkać się z lekarzem?

Istnieje wiele oznak i objawów rzęsistkowicy, w przypadku których należy skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu lub innym pracownikiem służby zdrowia, ponieważ objawy te mogą wskazywać na rzęsistkowicę lub inną chorobę wymagającą leczenia. Powinieneś skontaktować się z lekarzem, jeśli masz:

• Swędzenie, podrażnienie lub ból w pochwie lub wokół niej
• Swędzenie, podrażnienie lub ból w penisie lub wokół niego
• Częstotliwość oddawania moczu
• Nagłe parcie na mocz
• Ból z oddawaniem moczu
• Upławy
• Wyładowanie z penisa
• Rany, owrzodzenia, strupy lub krwawiące obszary z pochwy
• Rany, owrzodzenia, strupy lub krwawienie z penisa
• Ból podczas stosunku płciowego
• Ból brzucha

Ciąża i choroby przenoszone drogą płciową

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę, poinformuj swojego lekarza o wszelkich przebytych chorobach przenoszonych drogą płciową, w tym o rzęsistkowicy. Wiele chorób przenoszonych drogą płciową może powodować poważne problemy dla Twojego dziecka, jeśli nie byłaś odpowiednio leczona z powodu infekcji

Seks bez zabezpieczenia

Jeśli uprawiałeś seks bez zabezpieczenia z partnerem, który może mieć chorobę przenoszoną drogą płciową, oboje powinniście przejść badanie. Jeśli nie jesteś w stanie przekonać partnera do poddania się badaniom, powinieneś skontaktować się z lekarzem i omówić swoje obawy. Jest to coś, nad czym możesz się zająć, nawet jeśli minęły lata od narażenia, ponieważ diagnoza i leczenie mogą wyeliminować infekcję.