Co to jest moczówka prosta?

Moczówka prosta (DI) jest rzadkim schorzeniem, w którym organizm nie może prawidłowo regulować płynów. Osoby z DI zwykle odczuwają intensywne pragnienie i oddają dużo więcej moczu niż normalnie, co może prowadzić do ciężkiego odwodnienia.

Wszystkie cztery rodzaje moczówki prostej łączy fakt, że są spowodowane nieprawidłowościami hormonalnymi, chociaż przyczyny tego są różne.

Czytaj dalej, aby poznać objawy moczówki prostej, możliwe przyczyny oraz sposób jej diagnozowania i leczenia.

Co się dzieje w ciele?

Kiedy system regulacji płynów w organizmie działa prawidłowo, nerki filtrują krew i usuwają nieczystości i dodatkowe płyny, z których składa się mocz. Zazwyczaj produkujesz od jednego do dwóch litrów moczu dziennie.

Z nerek mocz przepływa małymi rurkami zwanymi moczowodami do pęcherza, gdzie jest przechowywany do czasu, aż pęcherz się zapełni i trzeba oddać mocz.

Kluczem do tych procesów jest hormon zwany wazopresyną (inaczej hormon antydiuretyczny lub ADH).

Wazopresyna jest wytwarzana przez podwzgórze, mały gruczoł u podstawy mózgu. Jest on następnie przechowywany w przysadce mózgowej, która znajduje się w pobliżu podwzgórza i uwalniany do krwioobiegu, gdy poziom płynów w organizmie jest niski.

Wazopresyna pomaga organizmowi wchłonąć mniej płynów z krwiobiegu, co oznacza mniejszą produkcję moczu. Przy wyższym poziomie płynów przysadka uwalnia mniej wazopresyny, a nawet wcale. Wtedy będziesz produkować więcej moczu.

Moczówka prosta wiąże się z brakiem wazopresyny, co powoduje nieprawidłowe działanie tego układu i utratę niezdrowych ilości płynów.

Objawy moczówki prostej

Objawy moczówki prostej obejmują:

• ekstremalne pragnienie
• Niezwykle wysoki wydalanie moczu, który ma znikomy kolor lub nie ma zapachu
• Konieczność wstawania w nocy, aby oddać mocz
• Moczenie łóżka

Zdrowa osoba dorosła zwykle wydala mniej niż trzy kwarty dziennie, podczas gdy osoba z DI może wyprodukować od pięciu do dziesięciu razy więcej.

Różni się to w zależności od osoby i rodzaju posiadanego DI.

U dzieci

U niemowląt i małych dzieci objawy DI mogą być trudne do wykrycia, ponieważ dziecko nie jest w stanie komunikować się o swoim pragnieniu.

Wraz z pragnieniem i nadmiernym oddawaniem moczu mogą mieć następujące objawy:

• Problemy ze snem
• Niewyjaśnione zamieszanie
• Gorączka
• Wymioty
• Biegunka
• Opóźniony wzrost
• Utrata masy ciała

Jeśli Twoje dziecko ma którykolwiek z tych objawów, koniecznie porozmawiaj ze swoim pediatrą.

Komplikacje

Nieleczona DI może prowadzić do odwodnienia, dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na objawy tego potencjalnie niebezpiecznego poziomu utraty płynów ustrojowych.

Zawierają:

• Pragnienie
• Zmęczenie
• Sucha skóra
• Mdłości
• Ospałość
• Zawroty głowy
• Dezorientacja

Uzyskaj natychmiastową opiekę medyczną dla swojego dziecka, jeśli wykazuje jakiekolwiek objawy odwodnienia.

DI może również powodować brak równowagi elektrolitów we krwi. Elektrolity to minerały, które są ważne dla utrzymania właściwej równowagi płynów w twoim ciele.

Objawy zaburzenia równowagi elektrolitowej obejmują:

• Letarg lub zmęczenie
• Mdłości
• Utrata apetytu
• Skurcze mięśni
• Dezorientacja

Rodzaje i przyczyny

Każdego roku w Stanach Zjednoczonych diagnozuje się moczówkę prostą u mniej niż 20 000 osób. Mogą go mieć osoby w każdym wieku, ale ryzyko jest znacznie wyższe po 40 roku życia.

Przyczyna dysregulacji wazopresyny definiuje każdy z czterech typów DI:

• Moczówka prosta ośrodkowa
• Moczówka prosta nerkopochodna
• Moczówka prosta dipsogeniczna, zwana także pierwotną polidypsją
• Moczówka prosta ciążowa

Centralna moczówka prosta

Centralna DI jest wynikiem uszkodzenia podwzgórza lub przysadki mózgowej. Ponieważ oba gruczoły odgrywają rolę w produkcji, przechowywaniu i uwalnianiu hormonu, uszkodzenia mogą zakłócić system.

To powoduje, że nerki filtrują zbyt dużo płynów z krwi, co prowadzi do nadmiernego oddawania moczu.

Gruczoły mogą ulec uszkodzeniu przez:

• Uraz głowy
• Operacja
• Infekcja
• Zapalenie
• Nowotwór mózgu

Jednak w niektórych przypadkach centralna DI jest spowodowana defektem genetycznym, który powoduje problemy z produkcją wazopresyny.

Możliwe jest również posiadanie centralnego DI bez możliwej do zidentyfikowania przyczyny.

Moczówka prosta nerkogenna

W nefrogennym DI problem nie dotyczy mózgu, ale samych nerek. Z jednego z kilku powodów nie reagują tak, jak powinny na wazopresynę, dlatego zawsze usuwają duże ilości płynów z krwi.

Nerki mogą zachowywać się w ten sposób ze względu na jeden z kilku czynników, w tym:

• Makijaż genetyczny
• Mutacja genetyczna
• Przewlekłą chorobę nerek
• Infekcja nerek lub cysty
• Niektóre nowotwory
• Niedrożność dróg moczowych
• Wysoki poziom wapnia we krwi
• Niski poziom potasu we krwi
• Niektóre leki, zwłaszcza lit
• Inne choroby, w tym amyloidoza, Zespół Sjogrena, oraz Zespół Bardeta-Biedla

W niektórych przypadkach świadczeniodawcy opieki zdrowotnej nie są w stanie określić przyczyny nefrogennej DI.

Moczówka prosta dipsogeniczna

Ta forma DI występuje z powodu defektu mechanizmu pragnienia – sygnału organizmu, że musisz przyjmować płyny – który znajduje się w podwzgórzu. Ta wada sprawia, że ​​cały czas jesteś nienormalnie spragniony.

Kiedy ktoś jest nadmiernie spragniony, pije dużo więcej niż zwykle. Wysokie spożycie płynów powoduje, że organizm wydziela mniej wazopresyny, a to prowadzi do większej produkcji moczu przez nerki.

Podobnie jak w przypadku centralnego DI, mechanizm pragnienia podwzgórza może zostać uszkodzony przez:

• Uraz głowy
• Operacja
• Infekcja
• Zapalenie
• Nowotwór mózgu

Ludzie mogą być również predysponowani do dipsogennej DI przez niektóre leki lub problemy ze zdrowiem psychicznym.

Insipius cukrzyca ciążowa

Ciążowa DI występuje w czasie ciąży i może być spowodowana dwoma różnymi czynnikami.

Łożysko może wytwarzać enzym, który rozkłada wazopresynę w ciele matki, co prowadzi do nadmiernego wydzielania moczu, ponieważ nerki pobierają zbyt dużo płynów z krwiobiegu.

Ponadto organizm matki może wytwarzać duże ilości substancji chemicznej zwanej prostaglandyną, co sprawia, że ​​nerki są mniej wrażliwe na wazopresynę.

W wielu przypadkach ciążowej DI objawy są łagodne i mało zauważalne, zwłaszcza że sama ciąża powoduje, że wiele kobiet często oddaje mocz. Jednak odwodnienie w czasie ciąży może prowadzić do powikłań, w tym:

• Wady cewy nerwowej
• Niski płyn owodniowy
• Przedwczesny poród

Jeśli podejrzewasz ciążową DI, upewnij się, że się nawadniasz i natychmiast porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Ponieważ jest to spowodowane bezpośrednio czynnikami związanymi z ciążą, ciążowa DI zwykle ustępuje po urodzeniu dziecka. Jednak prawdopodobnie powróci w przyszłych ciążach.

Diagnoza

Kiedy Twój lekarz podejrzewa, że ​​masz jakąś formę DI, możesz oczekiwać, że proces diagnostyczny będzie obejmował kombinację następujących elementów:

• Badanie fizykalne w poszukiwaniu oznak odwodnienia
• Przegląd Twoich objawów, osobistej historii medycznej i rodzinnej historii medycznej
• Badania moczu, aby sprawdzić, czy mocz jest rozcieńczony lub skoncentrowany
• Badania krwi, które mogą pomóc w określeniu rodzaju DI
• Test na odwodnienie, aby określić ilość oddawanego moczu
• Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w poszukiwaniu problemów z podwzgórzem lub przysadką mózgową

Te oceny mogą nie tylko pomóc Twojemu lekarzowi zdiagnozować moczówkę prostą, ale także zidentyfikować typ, który masz.

Leczenie

DI jest często leczona przez nefrologów, którzy są świadczeniodawcami opieki zdrowotnej specjalizującymi się w chorobach nerek lub endokrynologami, którzy specjalizują się w schorzeniach związanych z gruczołami wytwarzającymi hormony (w tym podwzgórzem i przysadką).

Głównym sposobem leczenia DI jest picie wystarczającej ilości płynu, aby zapobiec odwodnieniu. Jednak poza tym strategie leczenia i zarządzania są dostosowane do konkretnego typu DI.

Centralną DI można leczyć sztucznym hormonem zwanym desmopresyną, który jest podobny do wazopresyny. Jest dostępny w postaci pigułki, sprayu do nosa lub zastrzyku.

Leczenie nefrogennej DI jest ukierunkowane na przyczynę choroby, jeśli to możliwe. Może to oznaczać usunięcie niedrożności dróg moczowych, odstawienie leków lub normalizację poziomu wapnia lub potasu we krwi.

Można go również leczyć lekami, które pomagają zmniejszyć objętość moczu, w tym aspiryną, Advil (ibuprofen) i niektórymi lekami moczopędnymi zwanymi tiazydami. Tiazydy zazwyczaj zwiększają produkcję moczu, ale u osób z nerczycową DI mają odwrotny skutek.

Dipsogenic DI nie ma jeszcze skutecznych metod leczenia, więc kluczowe jest zarządzanie objawami. Pracownicy służby zdrowia zalecają ssanie chipsów lodowych lub kwaśnych cukierków, aby utrzymać w ustach dużo śliny, co może pomóc zmniejszyć pragnienie.

Małe dawki desmopresyny przed snem mogą pomóc zmniejszyć liczbę wstawań i oddawania moczu. Twój lekarz może chcieć monitorować poziom sodu we krwi przed przepisaniem tego leku.

Desmopresyna jest często przepisywana również w przypadku ciążowej DI. Może pomóc nawet w przypadkach, gdy enzym łożyskowy niszczy wazopresynę, ponieważ enzym ten nie ma takiego samego wpływu na syntetyczny hormon.

Korona

Ponieważ odwodnienie jest prawdziwym i poważnym problemem, ważne jest, aby wyrobić w sobie nawyk picia więcej. Pomocne może być noszenie przy sobie butelki z wodą lub dodatkowych napojów, gdy jesteś poza domem.

Rozsądnie jest również unikać upałów, aby nie tracić płynów przez pot. Produkty chłodzące mogą być dobrym pomysłem, gdy nie możesz tego zrobić lub gdy ćwiczysz.

Niech ludzie, z którymi spędzasz dużo czasu, wiedzą, że jesteś podatny na odwodnienie i upewnij się, że są zaznajomieni z objawami, aby w razie potrzeby mogli uzyskać dla Ciebie szybką opiekę medyczną.

DI jest często stanem przewlekłym. Poza piciem dodatkowych płynów naukowcy nie znaleźli żadnych dietetycznych lub żywieniowych sposobów leczenia lub zapobiegania DI. Jednak przy odpowiedniej diagnozie i leczeniu większość osób, które ją mają, jest w stanie poradzić sobie z objawami i prowadzić normalne życie.