Zespół jelita drażliwego typu mieszanego (IBS-M)

Zespół jelita drażliwego typu mieszanego (IBS-M) jest podtypem zespołu jelita drażliwego (IBS). Kiedy masz IBS-M, doświadczasz wszystkich typowych objawów IBS, ale bez stałego nawyku jelit. Będziesz mieć do czynienia z epizodami biegunki i zaparć. Zmieniający się charakter objawów jelitowych może utrudniać znalezienie strategii, które przyniosą ulgę w objawach.

Kryteria Rzymskie IV dla IBS z mieszanymi nawykami jelit (IBS-M)

IBS to funkcjonalne zaburzenie żołądkowo-jelitowe diagnozowane przy zastosowaniu standardów znanych jako kryteria rzymskie. Obecna wersja, Rome IV („Rzym 4”), zmienia nazwę tego, co wcześniej nazywano „IBS ze zmiennymi nawykami jelit” (IBS-A) na „IBS z mieszanymi nawykami jelit” (IBS-M). Prawdopodobnie nadal będziesz słyszeć, jak niektórzy nazywają to IBS-A.

Inne podtypy IBS to IBS z przewagą zaparć (IBS-C), IBS z przewagą biegunki (IBS-D) i IBS-niesklasyfikowany (IBS-U).

Kryteria diagnostyczne IBS zmieniły się w Rzymie IV na cztery główne sposoby:

1. Definiujący objaw IBS został zmieniony z „dyskomfortu lub bólu w jamie brzusznej” na „ból brzucha”.
2. Minimalna częstotliwość bólu brzucha została zwiększona z dwóch lub trzech dni w miesiącu do raz w tygodniu.
3. Diagnoza z Rzymu IV wymaga jedynie powiązania bólu z wypróżnianiem lub zmianami w stolcu.
4. Podtypy są oparte tylko na dniach, w których występują nieprawidłowe stolce.

Ta zmiana pozwoliła znacznie większej liczbie osób, które znalazły się w kategorii niesklasyfikowanej (IBS-U), na umieszczenie ich zaburzenia w jednej z trzech klasyfikacji, ale również zmniejszyła liczbę diagnoz IBS o połowę.

Oprócz powyższych zmian, Rzym IV wymaga, aby objawy były obecne przez co najmniej ostatnie trzy miesiące, z pierwotnym początkiem co najmniej sześć miesięcy przed rozpoznaniem IBS.

Zgodnie z kryteriami rzymskimi IV, o wiele więcej osób, u których wcześniej zdiagnozowano IBS, teraz diagnozuje się biegunkę czynnościową lub zaparcia czynnościowe.

Objawy IBS-M

Kryteria Rzymskie IV definiują IBS-M jako doświadczanie twardych, grudkowatych stolców (Typ 1 lub Typ 2 w Bristolskiej Skali Formy Stolca) podczas co najmniej 25% wypróżnień w objawowe dni i doświadczanie luźnych, papkowatych stolców (Typ 6 lub 7 w skali Bristolskiej) podczas co najmniej 25% wypróżnień w dniach z objawami.

Te zmiany stolca mogą następować szybko, w ciągu kilku godzin lub dni. Albo dominujący problem jelit może występować na przemian z tygodniami lub miesiącami zaparć i tygodniami lub miesiącami biegunki.

Osoby z IBS-M mogą mieć wszystkie lub niektóre inne objawy związane z IBS:

• Ból brzucha
• Poczucie niepełnej ewakuacji
• Zmiany w częstości wypróżnień
• Zmiany tekstury wypróżnień
• Gaz i wzdęcia
• Śluz w kale

Jeśli doświadczasz przewlekłych epizodów zaparcia, biegunki lub któregokolwiek z innych objawów wymienionych powyżej, koniecznie skontaktuj się z lekarzem, aby uzyskać dokładną diagnozę. Niektóre poważne problemy zdrowotne mają takie same objawy jak IBS. Po postawieniu prawidłowej diagnozy możesz współpracować ze swoim lekarzem nad opracowaniem planu leczenia.

Występowanie IBS-M

Niewiele jest dostępnych danych na temat tego, ile osób ma konkretnie IBS-M. American College of Gastroenterology (ACG) wskazuje, że około połowa osób z IBS może zmienić podtypy w ciągu roku, dlatego zaleca się regularną ponowną ocenę podtypu IBS.

W jednym z raportów stwierdzono, że większość pacjentów z IBS doświadcza naprzemiennych wzorców zaparć i biegunek, ale niekoniecznie opisują siebie jako osoby z IBS-M.

Przyczyny IBS-M

W przypadku IBS-M może być trudno zrozumieć, w jaki sposób dana osoba może mieć zarówno zaparcia, jak i biegunkę. ACG przyznaje, że potrzebne są dalsze badania nad IBS-M i że zarządzanie nim może być trudne.

Naukowcy przyglądali się ogólnie czynnikom, które mogą być przyczyną IBS. Czynniki te obejmują:

• Problemy z motoryką jelit
• Nadwrażliwość na ucisk w obrębie jelita grubego
• Problemy w połączeniu między mózgiem a jelitami

• Zapalenie, które nie jest widoczne podczas standardowych testów diagnostycznych.

• Brak równowagi bakterii jelitowych

Wyzwanie związane z leczeniem IBS polega na tym, że chcesz się upewnić, że wysiłki mające na celu złagodzenie jednego problemu z nawykami jelitowymi nie spowodują przypadkowo odwrotnego problemu. Pomocna może być ścisła współpraca z lekarzem.