Dlaczego więcej amerykańskich nastolatków nie zaszczepia się przeciwko HPV?

Pomimo aktualnych zaleceń dotyczących szczepień przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) u wszystkich dziewcząt i chłopców w wieku od 11 do 12 lat, tylko 49% ukończyło zalecaną serię szczepionek, według Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Istnieje wiele przyczyn takiego stanu rzeczy, z których niektóre są łatwiejsze do usunięcia niż inne.

Korzyści ze szczepienia przeciwko HPV są potencjalnie ogromne. Zaszczepiając się w wieku poniżej 12 lat, możesz znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia nowotworów związanych z HPV, w tym raka szyjki macicy, odbytu, prącia, pochwy, sromu oraz raka głowy i szyi.

Może to pomóc w zmniejszeniu zachorowalności na raka w Stanach Zjednoczonych, ponieważ uważa się, że wirus jest powiązany z 5% wszystkich przypadków.

Co to jest HPV?

HPV to grupa wirusów należących do rodziny Papillomaviridae. Spośród około 200 typów wirusa HPV znajdujących się w obiegu około 40 jest przenoszonych drogą płciową.

Niektóre z nich mogą powodować brodawki narządów płciowych (szczególnie typy 6 i 11 HPV), podczas gdy niewielka grupa typów wysokiego ryzyka wiąże się z rakiem (w szczególności typy 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58). Spośród nich typy 16 i 18 stanowią 70% wszystkich nowotworów związanych z HPV.

W większości przypadków infekcja HPV ustępuje samoistnie bez żadnych długoterminowych konsekwencji. Jednak w niektórych przypadkach infekcja może się utrzymywać i prowadzić do rozwoju raka.

Jak dotąd nie ma możliwości przewidzenia, kto z HPV zachoruje na raka w późniejszym życiu.

Chociaż możliwe jest zmniejszenie ryzyka HPV przy użyciu prezerwatyw, a także zmniejszenie liczby partnerów seksualnych, wirus może rozprzestrzeniać się poprzez kontakt ze skórą, przed czym prezerwatywy nie mogą Cię chronić.

Dlatego szczepienie przeciwko wirusowi HPV jest uważane za podstawową formę ochrony u dzieci, zanim zostaną one wystawione na działanie wirusa w późniejszym życiu.

Szczepienia przeciwko HPV

W Stanach Zjednoczonych dostępna jest tylko jedna szczepionka przeciw HPV — Gardasil-9. Podawana jest w serii dwu- lub trzystrzałowej.

Komitet Doradczy ds. Polityki Szczepień (ACIP), niezależna grupa ekspertów w ramach CDC, zaleca jej stosowanie u dzieci w wieku od 11 do 12 lat i każdego do 45 roku życia, które nie zostało odpowiednio zaszczepione.

Gardasil-9 chroni przed HPV typu 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58 i zastępuje oryginalną szczepionkę Gardasil, która chroniła tylko przed czterema. (Inna szczepionka o nazwie Cervarix, która chroni przed typami 16 i 18, została dobrowolnie wycofana w Stanach Zjednoczonych przez producenta w 2016 r.)

Szczepienie ma na celu wywołanie odpowiedzi immunologicznej specyficznej dla choroby w postaci przeciwciał HPV – białek, które ułatwiają organizmowi neutralizację wirusa w przypadku narażenia. Należy to zrobić, zanim dana osoba stanie się aktywna seksualnie, dlatego zalecenia ACIP są skierowane do dzieci w wieku przedszkolnym.

Korzyści ze szczepień

Od czasu wprowadzenia szczepionki Gardasil w 2006 r. zachorowalność na nowotwory związane z HPV gwałtownie spadła. Dotyczy to zwłaszcza raka szyjki macicy i odbytu, z których 90% przypadków jest związanych z HPV.

W krajach takich jak Australia, gdzie 80% kobiet i 76% mężczyzn jest w pełni zaszczepionych, spadek częstości występowania raka związanego z HPV jest jeszcze bardziej imponujący.

W przeglądzie badań klinicznych dotyczących chorób zakaźnych z 2016 r. zbadano rzeczywisty wpływ szczepień przeciw HPV na całym świecie w latach 2007-2016. Stosowanie szczepionki Gardasil przełożyło się na:

• 90% mniej infekcji HPV ogółem
• 90% mniej przypadków brodawek narządów płciowych
• 45% mniej przypadków zmian szyjki macicy niskiego stopnia spowodowanych przewlekłą infekcją HPV
• 85% mniej przypadków poważnych zmian szyjki macicy związanych z rakiem

Powody, dla których ludzie nie otrzymują szczepionki przeciw HPV

Słaba absorpcja szczepień przeciwko HPV w Stanach Zjednoczonych wydaje się być wyjątkowa. Tego samego nie zaobserwowano w innych krajach bogatych w zasoby, takich jak Dania, Węgry, Irlandia, Norwegia, Portugalia, Szwecja i Wielka Brytania, gdzie zasięg szczepień przeciwko HPV wynosi od 80% do 90%.

Istnieje wiele spekulacji, dlaczego jest to wyraźnie amerykański fenomen, ale badania dostarczyły pewnego wglądu:

• Brak świadomości: badanie przeprowadzone w 2019 r. w JAMA Pediatrics ujawniło, że wielu dorosłych Amerykanów nie jest świadomych związku między HPV a rakiem oraz tego, jak szczepienie może pomóc. Mężczyźni wydają się być mniej świadomi niż kobiety nie tylko tego, czym jest HPV (54% vs 80%), ale także dostępności szczepionki (53% vs 80%).

• Społeczna dezaprobata: HPV jest napiętnowany w wielu społecznościach, ponieważ jest przenoszony drogą płciową, a niektórzy uważają, że szczepienia mogą zachęcać do seksu wśród nastolatków. Badania wśród osób w wieku studenckim wykazały, że to nieprawda i że szczepienie przeciwko HPV nie wpływa na prawdopodobieństwo współżycia, wiek, w którym dana osoba po raz pierwszy uprawia seks, ani liczba partnerów seksualnych, które dana osoba ma w porównaniu z dopasowanym zestawem osób nieszczepionych.

• Brak mandatu: do tej pory tylko Hawaje, Rhode Island, Wirginia, Waszyngton i Portoryko wprowadziły obowiązek szczepienia przeciwko HPV. Jest to w przeciwieństwie do innych szczepionek zalecanych przez ACIP, takich jak MMR (odra, świnka, różyczka) i DTaP (błonica, tężec, krztusiec), które są obowiązkowe we wszystkich stanach.

• Koszt: Koszt i zakres ubezpieczenia znacząco wpływają na przyjmowanie szczepionek przeciwko HPV. Mimo że szczepionka jest objęta zasadniczymi świadczeniami zdrowotnymi (EHB) zgodnie z ustawą o przystępnej cenie (ACA) i jest oferowana bezpłatnie rodzinom o niskich dochodach w ramach programów pomocy producentom, koszt posiadania lekarza, który faktycznie wykonuje szczepienia, może zniechęcić niektórych rodziców do zaszczepić swoje dzieci.

• Przesłanie antyszczepionkowe: Działacze antyszczepionkowi, którzy twierdzą, że szczepionki są szkodliwe, przyczynili się do ogólnego spadku wskaźnika szczepień dzieci w Stanach Zjednoczonych. Obejmuje to komunikaty o ataku, które ostrzegają rodziców przed „niebezpieczeństwami” szczepionki przeciw HPV. Stwierdzono, że osoby, na które mają wpływ takie wiadomości, mają zwykle duże sieci społecznościowe i w dużym stopniu polegają na Internecie i źródłach masowego przekazu, które promują nieprzestrzeganie zalecanych harmonogramów szczepień w celu uzyskania informacji zdrowotnych.

Aby przeciwdziałać niektórym skutkom, w telewizji, prasie i mediach społecznościowych nasiliły się komunikaty dotyczące zdrowia publicznego promujące szczepienie przeciwko HPV. Zintensyfikowano również wysiłki na rzecz pozytywnego wpłynięcia na politykę szczepień stanową i szkolną. Niektórzy eksperci poparli nawet zmniejszenie zalecanej serii do jednego strzału, aby zmniejszyć koszty i niedogodności dla rodziców.

Zalecenia ACIP

ACIP obecnie zaleca szczepienie przeciwko HPV w następujących grupach:

• Dziewczęta i chłopcy w wieku od 11 do 12 lat w ramach harmonogramu szczepień w dzieciństwie
• Dzieci w wieku 9 lat, które mogą być zagrożone zakażeniem HPV
• Każdy w wieku powyżej 26 lat, który nie został odpowiednio zaszczepiony

Dzieci, które otrzymały pierwszą dawkę szczepionki przed 15 rokiem życia, powinny otrzymać drugą dawkę sześć do 12 miesięcy później.

Osoby zaszczepione w wieku od 15 do 26 lat powinny otrzymać trzy dawki. Drugą i trzecią dawkę należy podać odpowiednio od jednego do dwóch miesięcy, a następnie sześć miesięcy po pierwszej dawce.

Jeśli masz wątpliwości co do szczepienia przeciwko HPV, oprzyj się pokusie zwrócenia się o poradę do znajomych lub osób z mediów społecznościowych. Porozmawiaj z lekarzem lub innymi wykwalifikowanymi pracownikami służby zdrowia.

Pomimo bezpodstawnych twierdzeń, że szczepionki mogą powodować wszystko, od autyzmu po niewydolność jajników, największe szkody nie wynikają ze szczepionek, ale z ich unikania. Dotyczy to zwłaszcza HPV i raka.

W końcu wystarczy kilka prostych zastrzyków, aby zapobiec rozwojowi raka szyjki macicy, raka odbytu i innych nowotworów w późniejszym życiu.