Jak Simone Biles i Naomi Osaka zmieniają rozmowę o zdrowiu psychicznym

Gdy Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020 dobiegają końca, oczekuje się, że rozmowy na temat sportowców i zdrowia psychicznego, które wyłoniły się z igrzysk, będą się utrzymywać.

W ostatnim tygodniu lipca gimnastyczka Simone Biles zrezygnowała z igrzysk w Tokio z powodu problemów ze zdrowiem psychicznym i fizycznym. Jej decyzja zapadła, zaledwie kilka miesięcy temu, olimpijska tenisistka Naomi Osaka również trafiła na nagłówki gazet, kiedy odeszła z konferencji prasowej, a następnie z turniejów French Open, aby zadbać o swoje zdrowie psychiczne.

Biles i Osaka to dwoje młodych, elitarnych sportowców; często chwalony przez wielu jako Najlepszy wszechczasów (GOAT) i spodziewany, że nie będzie szukał niczego poza złotem.

Teraz przodują w publicznym uznaniu swoich zmagań ze zdrowiem psychicznym. Poprzez swoje czyny i słowa wyrażają „W porządku, że nie jest w porządku”.

Zazwyczaj od sportowców oczekuje się „wytrwałości” i przezwyciężenia wszelkich dolegliwości fizycznych lub psychicznych. Ale dr Tiffany M. Stewart, naukowiec i psycholog kliniczny z Pennington Biomedical Research Center w Luizjanie, a także była sportowiec, mówi Verywell, że musimy zwrócić uwagę na ten moment.

„To organiczny czas, do którego doszliśmy, a którego nie moglibyśmy stworzyć, nawet gdybyśmy chcieli, co pozwala na tę dyskusję” – mówi. „Jeśli nie wykorzystamy tego jako okazji do przeprowadzenia tej dyskusji w realny sposób, stracimy ten moment”.

Opłata za zdrowie psychiczne dla sportowców

Zapytana o to, jak czuła się o zabraniu do domu srebrnych i brązowych medali, a nie spodziewanego złota na igrzyskach olimpijskich w Tokio, Biles powiedziała: „Nie tak chciałem, żeby to wyglądało, ale myślę, że otworzyliśmy większe drzwi i większe rozmowy ”.

Gimnastyczki, które idą na igrzyska olimpijskie, zwykle zaczynają trenować w wieku 4 lat i spędzają większość czasu na ćwiczeniach poza szkołą.

Często skutkuje to wyrzeczeniami i otwiera drzwi do poważnych obrażeń. Wielu sportowców zmaga się ze zdrowiem psychicznym po kontuzji.

Istnieje również groźba porażki. Niektóre badania wykazują, że im wyższa pozycja wśród elitarnych sportowców, tym bardziej jesteś podatny na depresję, szczególnie w związku z nieudanym występem.

Dla tych wysokiej rangi sportowców prasa może dodać warstwę stresu. Kiedy Osaka wycofała się z konferencji prasowych na French Open w maju, powołując się na „lekceważenie zdrowia psychicznego sportowców”, spotkała się z reakcją na wielu frontach: ze strony tenisistów, mediów, a nawet w postaci grzywny w wysokości 15 000 $ i możliwego turnieju wydalenie.

Pośród tego wszystkiego Osaka wycofał się z turnieju.

„Ona zasadniczo mówi:„ Słuchaj, czy mogę wycofać się z mediów, kiedy nie radzę sobie dobrze? ”- mówi Stewart. „I zostaje za to tak ukarana, że ​​wycofuje się z konkursu. To straszne. Dlaczego nie powiedzieć: „Wiesz co? W porządku. Wycofaj się na dzisiaj”.

Wszystko mogłoby skończyć się inaczej, dodaje, gdyby taka była oficjalna odpowiedź.

Wsparcie jest kluczowe

Ale Stewart dodaje, że nie oznacza to, że wysokiej klasy sportowcy nie mają wsparcia. Pomocą pomagają psychologowie sportowi, trenerzy, członkowie zespołu, a często także przyjaciele i rodziny.

Mimo to, aby zaoferować wsparcie, które może być potrzebne teraz iw przyszłości, mówi Stewart, musimy zobaczyć zmianę paradygmatu.

„Prawdziwa zmiana musi nastąpić z holistycznej perspektywy i spojrzenia na sportowca z punktu widzenia osoby, a nie wyników” – wyjaśnia. „Napędem było: »To jest ciało, to maszyna. Oto wyniki, których oczekujemy, więc zamierzamy wykonać setki procedur wiązki, aby uzyskać ten wynik«”.

Dodaje, że w tym procesie ludzie się załamują. „Nazywam to zasadniczą zmianą filozofii, przesunięciem uwagi poza wydajność w tej chwili, aby uwzględnić zdrowie w perspektywie długoterminowej” – mówi. „A gdyby tak się stało, nastąpiłoby wiele zmian logistycznych”.

Przynajmniej mogłoby istnieć szkolenie lub możliwość rezygnacji z konferencji prasowych. „Jesteśmy w obliczu ich wywiadów w mediach i wszystkich tego rodzaju wymagań, które wiążą się ze sportem” – dodaje Stewart. „Nikt tak naprawdę nie przygotowuje tych sportowców do tego”.

W artykule dla Time o swojej początkowej decyzji o wycofaniu się z konferencji prasowych Osaka napisała, że ​​nigdy nie była „przeszkolona w mediach”. Napisała, że ​​jej decyzja o pominięciu kilku, aby „ćwiczyć dbanie o siebie i zachowanie zdrowia psychicznego”, nie wymagała takiej reakcji. „Zamiarem nigdy nie było inspirowanie buntu, ale raczej krytyczne spojrzenie na nasze miejsce pracy i pytanie, czy możemy zrobić to lepiej” – napisała.

„Myślę, że musimy pracować ze sportowcami, aby trenować wytrzymałość psychiczną i umiejętności odpornościowe” – mówi Stewart. „Ale musimy również przyjrzeć się naszej kulturze i środowisku pod kątem naszych oczekiwań, całej tej presji i wszystkich wywiadów w mediach, tego, co jest naprawdę wymagane i jak możemy sprawić, by ta kultura była trochę mniej karana”.

Kobiety kolorowe są nieproporcjonalnie dotknięte

Żonglowanie zdrowiem psychicznym jako sportowiec może być szczególnie trudne dla kobiet, zwłaszcza kobiet kolorowych. „To trudne, ale trudniej jest być sportowcem, ponieważ wszyscy modlą się o twój upadek i chcą, żebyś nawalił” – powiedział Biles w wywiadzie na początku tego miesiąca.

„W szczególności zawodniczki znajdują się pod presją wielu źródeł” – mówi Stewart.

Weźmy na przykład mundury. Kobiety walczą z nimi od dziesięcioleci, od obowiązkowych długich sukienek na początku XX wieku po skąpe bikini do siatkówki plażowej w dzisiejszych czasach. „Dlaczego zawodniczki muszą być nagie, aby rywalizować w tych samych sportach co mężczyźni, którzy noszą ubrania?” – pyta Stewart.

Zwłaszcza w przypadku kolorowych kobiet istnieje mnóstwo szkodliwych stereotypów, które są często wykorzystywane przeciwko nim. Jak na przykład trop „silnej czarnej kobiety”.

Żółć rywalizowała ze złamanymi palcami u nóg i kamieniami nerkowymi. Kontynuowała również rywalizację, borykając się z urazem psychicznym związanym z molestowaniem przez zaufanego lekarza zespołu Larry’ego Nassara. „A my stoimy tutaj, kwestionując jej twardość”, mówi Stewart. „To jest niedorzeczne.”

„Te oczekiwania i stereotypy są jeszcze bardziej intensywne w przypadku kolorowych kobiet” – dodaje. „Są bardziej intensywne dla sportowców niż dla sportowców płci męskiej, a następnie wzmacniasz to nawet 10 razy bardziej [for women of color]”.

Jak postawić osobę przed występem

Zapytany o to, co musi się wydarzyć, aby kultura sportowa się zmieniła, Biles powiedział: „Zdecydowanie uważam, że jesteśmy na dobrej drodze, by wybrać inną ścieżkę. W następnych pokoleniach już to widać. Obowiązują inne zasady w zasadzie za wszystko teraz.”

Na tle nagłośnionych walk Bilesa i Osaki o zdrowie psychiczne wielu wskazuje na większą zmianę pokoleniową — pokolenie Z, ludzie urodzeni po 1996 roku, kontynuują rozmowy na temat zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia.

Aby jednak okoliczności się zmieniły, będzie to musiało objąć sport i ogólnie kulturę amerykańską, stając się mniej obsesyjnie nastawioną na wyniki, a bardziej nastawioną na zapobieganie. „Z mojego punktu widzenia, jeśli uda ci się wyprzedzić to na przełęczy, a sportowiec nigdy nie popadnie w depresję, to jest to wygrana” – mówi Stewart.

Logistycznie może to wyglądać na to, że sportowcy mają cotygodniową aktywność w zakresie zdrowia psychicznego, więcej czasu wolnego i znowu – trening medialny lub przynajmniej opcję rezygnacji z konferencji prasowej raz na jakiś czas. Osaka zaproponowała nawet zmianę tradycyjnego formatu konferencji.

To wszystko może mieć wpływ na zdrowie psychiczne również sportowców na całym świecie. W swojej pracy Stewart opracowuje i testuje technologie e-zdrowia oraz programy społecznościowe w celu rozpowszechniania działań profilaktycznych i terapeutycznych związanych ze zdrowiem psychicznym.

Jeden z programów opracowanych przez Stewarta i współpracowników nosi nazwę SCORE (Sport Carried Onward for Resilience and Enrichment), który wykorzystuje metody oparte na dowodach, aby informować i szkolić sportowców, jak zastosować zdrowie psychiczne i umiejętności odpornościowe – zarówno podczas uprawiania sportu, jak i podczas przechodzenia .

„Pomysł polegałby na tym, że mielibyśmy tę aplikację telezdrowia” – mówi Stewart. „Wdrożyliśmy podobne narzędzie w wojsku do treningu umiejętności odżywiania, sprawności, snu i odporności psychicznej i chcieliśmy to zrobić dla sportowców”.

Stewart to jeden z wielu programów, które można by wdrożyć dla sportowców w szkołach, z potencjałem wskoczenia w impet decyzji publicznych Biles i Osaki.

A teraz, po początkowym szoku, Biles jest oklaskiwana za to, że priorytetowo traktuje swoje zdrowie. Zapytana, co zabrała jej z tego całego doświadczenia, powiedziała: „Postaw swoje zdrowie psychiczne na pierwszym miejscu. Nie ma znaczenia, czy jesteś na największej scenie. To jest ważniejsze niż jakikolwiek inny medal, który mógłbyś zdobyć”.