Połączenie jelita mózgowego w IBS

Dysfunkcja połączenia między mózgiem a jelitami może być czynnikiem przyczyniającym się do zespołu jelita drażliwego (IBS).

IBS nie jest proste, a naukowcy patrzą poza jelita i w kierunku złożonych systemów komunikacyjnych, które łączą jelita z mózgiem, aby spróbować zrozumieć IBS.

Podstawy biologii

Komunikacja między wszystkimi częściami naszego ciała odbywa się poprzez przekazywanie informacji od nerwu do nerwu.

Komunikacja ta odbywa się następującymi ścieżkami:

• Centralny układ nerwowy (OUN): mózg i rdzeń kręgowy
• Obwodowy układ nerwowy (PNS): szlaki nerwowe rozciągające się poza mózg i rdzeń kręgowy.

Obwodowy układ nerwowy dzieli się dalej na dwie części:

• Somatyczny układ nerwowy: odpowiedzialny za dobrowolną kontrolę mięśni i reakcję na doznania zewnętrzne.

• Autonomiczny układ nerwowy: odpowiedzialny za reakcje motoryczne i czuciowe naszych narządów wewnętrznych (trzewi).

Jelitowy układ nerwowy

Jelitowy układ nerwowy (ENS) jest częścią autonomicznego układu nerwowego, która odpowiada za regulację procesu trawienia. ENS reguluje ruchliwość (ruch mięśni), wydzielanie płynów i przepływ krwi. Dysfunkcja układu jelitowego jest głównym czynnikiem w IBS.

Schody w górę

Komunikacja to droga dwukierunkowa, jeśli chodzi o mózg i układ pokarmowy. Kilka ścieżek łączy mózg i jelita z informacjami płynącymi tam iz powrotem w sposób ciągły. Ten bliski związek jest najwyraźniej widoczny w naszej reakcji na stres (postrzegane zagrożenie), co sugeruje, że ta sieć komunikacyjna jest bardzo ważna dla naszego przetrwania.

Naukowcy znajdują dowody na to, że dysfunkcje wzdłuż tych ścieżek w górę iw dół mogą przyczyniać się do bólu brzucha, zaparć i/lub biegunki, które są objawami IBS. Nerwy w jelitach, które doświadczają nadmiernej wrażliwości, mogą wywołać zmiany w mózgu.

Myśli, uczucia i aktywacja części mózgu, które mają związek z lękiem lub pobudzeniem, mogą stymulować przesadne reakcje jelit. Nieprawidłowe działanie można również znaleźć na wielu różnych szlakach łączących mózg i jelita. Dysfunkcja w systemie komunikacji mózg-jelit zaburza zdolność organizmu do utrzymania homeostazy, stanu, w którym wszystkie systemy działają płynnie.

Rola serotoniny

Środki, za pomocą których jedna komórka nerwowa komunikuje się z następną, to substancje chemiczne zwane neuroprzekaźnikami. Niezwykle ważnym neuroprzekaźnikiem dla funkcjonowania przewodu pokarmowego jest serotonina (5-HT). Szacuje się, że do 95 procent serotoniny w ludzkim ciele znajduje się w przewodzie pokarmowym. Serotonina jest uważana za istotną część systemu komunikacji między mózgiem a jelitami. Wydaje się, że serotonina odgrywa rolę w ruchliwości, wrażliwości i wydzielaniu płynów.Ruch, wrażliwość na ból i ilość płynu w stolcu — możesz zobaczyć, dlaczego serotonina była przedmiotem zainteresowania badaczy IBS.

Stwierdzono różnice w poziomie serotoniny między pacjentami cierpiącymi na biegunkę a tymi, którzy mają zaparcia. w jednym z badań, pacjenci z biegunką mieli wyższy niż normalny poziom serotoniny we krwi po posiłku, podczas gdy pacjenci cierpiący na zaparcia mieli niższy niż normalny poziom serotoniny.Ta różnica leży u podstaw wysiłków zmierzających do opracowania leku, który zwiększa lub obniża poziom serotoniny poprzez celowanie w określone miejsca receptorowe (5-HT3 i 5-HT4) w leczeniu IBS. W tej kategorii jest kilka nowych leków do leczenia IBS-D i IBS-C.

Nowszy kierunek badań IBS skupia się na klasie białek zwanych transporterami wychwytu zwrotnego serotoniny (SERT). SERT są odpowiedzialne za usuwanie serotoniny po jej uwolnieniu. Istnieją pewne przesłanki wskazujące na to, że występują różnice w aktywności SERT w przypadku IBS lub zapalenia. Jedna szkoła mówi, że nadmiar serotoniny zaburza proces homeostazy, uniemożliwiając w ten sposób normalne funkcjonowanie układu pokarmowego.

Wiedza to potęga

Jak możesz przełożyć swoją nową wiedzę na pomoc w lepszym zarządzaniu IBS? Oczywiście nie masz możliwości bezpośredniego wpływania na poziom serotoniny. Istnieją jednak dwa obszary, w których twoje działania mają bezpośredni wpływ na system komunikacji między mózgiem a jelitami.

Korzystając z ćwiczeń relaksacyjnych, możesz aktywnie pracować nad wyłączeniem reakcji na stres, w której zmiany jelit zachodzą w odpowiedzi na myśli i uczucia. Możesz również wziąć pod uwagę odruch żołądkowo-okrężniczy, w którym skurcze okrężnicy są stymulowane przez zjedzenie dużego posiłku lub tłustych potraw, przy podejmowaniu decyzji o tym, co zjeść. W przypadku biegunki lepiej byłoby jeść mniejsze posiłki, podczas gdy w przypadku zaparć lepszy byłby duży posiłek, aby wywołać wypróżnienia.

Zrozumienie, że problemy w IBS wykraczają daleko poza „wrażliwy żołądek”, może pomóc w opracowaniu różnych strategii rozwiązywania tych problemów.