Anatomia membrany

Cienki mięsień szkieletowy osadzony u podstawy klatki piersiowej, przepona jest niesparowanym mięśniem, który oddziela klatkę piersiową od brzucha. Odgrywa zasadniczą rolę w funkcji oddychania; kiedy się kurczy, powstały efekt podciśnienia rozszerza się i pozwala na wdech, a następnie wydech, kiedy ten mięsień się rozluźnia.KątMimowolne skurcze przepony prowadzą do czkawki – powszechnej dolegliwości, której doświadczają prawie wszyscy ludzie – a ten narząd może również powodować przepuklinę, rozerwanie lub pęknięcie z powodu wrodzonych lub nabytych schorzeń.

Anatomia

Struktura i lokalizacja

Przepona jest kopulastym arkuszem mięśni i ścięgien, a jej wypukła górna powierzchnia reprezentuje dno jamy klatki piersiowej lub klatki piersiowej; ta strona ma bezpośredni dostęp do płuc.KątPrzeciwna, wklęsła powierzchnia tworzy dach brzucha i bezpośrednio styka się z wątrobą, żołądkiem i śledzioną. Jest asymetryczny, z lewą kopułą opadającą niżej niż prawa, co przypisuje się obecności wątroby po prawej stronie.KątPomiędzy tymi dwiema kopułami znajduje się również zagłębienie spowodowane włóknistą błoną wyściełającą serce (zwaną osierdziem).

Lekarze zidentyfikowali trzy części mięśniowe przepony, z których wszystkie wchodzą w jej środkowe ścięgno połączone z dolną powierzchnią osierdzia. To są:KątKąt

• Mostek: Ta część powstaje jako dwa ześlizgnięcia wychodzące z tylnej strony wyrostka mieczykowatego, odcinka chrząstki na dolnym końcu mostka, który nie jest przymocowany do żadnych żeber.

• Żebrowa: Wychodząc z wewnętrznych powierzchni chrząstek, tuż wzdłuż dolnych szóstych żeber po obu stronach, część żebrowa jest połączona z mięśniem poprzecznym brzucha (po stronie górnej części ciała).

• Lędźwiowy: Ta część składa się z czterech głównych części. Przyśrodkowe i boczne łuki lędźwiowo-żebrowe to odcinki ścięgien, które łączą się z kręgiem L1, przy czym te ostatnie również łączą się z dolną granicą 12. żebra. Ponadto prawy crus wyrasta z przedniej i bocznej części trzech górnych kręgów, a także z oddzielających je krążków. Włókna te otaczają otwór przełyku, tworząc rodzaj temblaka. Lewy crus pochodzi z dwóch górnych kręgów.

Przez przeponę przez otwory zwane „rozworami” biegną przełyk, nerw błędny i przeponowy, a także aorta zstępująca i żyła główna dolna.KątKąt

Wariacje anatomiczne

Odmiany anatomii przepony są stosunkowo rzadkie. Najczęstszym z nich jest wada wrodzona, w której brakuje obwodowych przyczepów przepony, co prowadzi do niestabilności lub nawet przepukliny tego narządu.KątTakie ześlizgiwanie się mięśni może poważnie wpłynąć na funkcjonowanie tego narządu, nadając mu ząbkowany lub ząbkowany wygląd.

Przepona dromadera, znana również jako wytrzewienie przepony, to niedorozwój jednego odcinka narządu, który może wpływać na jego funkcję.KątPonadto niektórzy ludzie rodzą się z dodatkową przeponą, w której narząd jest powielony, co może również wpływać na funkcję oddychania. W innych przypadkach może brakować odcinka mostka lub mogą występować różnice w lokalizacji tętnic przebijających ten narząd.KątKąt

Funkcjonować

Ogólnie rzecz biorąc, istnieją cztery główne funkcje przepony, z których najważniejsza dotyczy fizjologii i mechaniki oddychania. Obejmują one:KątKąt

• Mięsień inspiracji: podczas wdechu ten mięsień kurczy się, pociągając centralne ścięgno w dół. Podnosi to podciśnienie w jamie klatki piersiowej, które wciąga powietrze, a przepona spłaszcza się, podczas gdy zewnętrzne mięśnie międzyżebrowe podnoszą przód klatki piersiowej wraz z rozszerzaniem się płuc. Rozluźnienie przepony, pozwala wszystko wrócić do pierwotnej pozycji, pozwalając na ucieczkę powietrza.

• Nadwyrężenie brzucha: obok mięśni przedniej ściany brzucha przepona kurczy się, aby pomóc w oddawaniu moczu i wypróżnianiu.

• Mięsień do podnoszenia ciężarów: Kiedy osoba bierze i wstrzymuje oddech, ten narząd pomaga mięśniom ściany brzucha utrzymać i podnieść ciśnienie w jamie brzusznej. Ten ruch, zwany manewrem Valsalvy, jest używany przez lekarzy do wykrywania i wzmacniania szmerów serca.

• Pompa piersiowo-brzuszna: opadająca aktywność przepony podczas wdechu obniża ciśnienie w klatce piersiowej, jednocześnie podnosząc ciśnienie w jamie brzusznej. Powoduje to dodatkowy nacisk na dolną żyłę główną i pomaga w powrocie krwi do serca.

Powiązane warunki

Biorąc pod uwagę znaczenie tego mięśnia, problemy z przeponą mogą mieć znaczące skutki. Jednak najczęstsza dolegliwość jest stosunkowo nieszkodliwa i znana większości – czkawka. Są to mimowolne skurcze mięśni, najczęściej spowodowane nadmiernym jedzeniem lub piciem w krótkim czasie.KątKąt

Mogą również wystąpić przepukliny rozworu przełykowego przepony, przy czym większość z nich ma charakter wrodzony. W wyniku tych wad wrodzonych narządy jamy brzusznej mogą penetrować i zakłócać tworzenie, ułożenie i funkcjonowanie płuc.KątW wielu z tych przypadków żołądek dostaje się do jamy klatki piersiowej.

Ponadto tępy uraz lub przekłucie — takie jak uraz spowodowany przeszywaniem, poważny upadek lub wypadek samochodowy — może spowodować nabytą przepuklinę przepony. Jak wyżej, może to prowadzić do nieprawidłowego ustawienia narządów jamy brzusznej, wpływając na oddychanie i inne funkcje.KątKąt

Lekarze następnie chirurgicznie przenoszą przemieszczony organ lub narządy jamy brzusznej z powrotem do ich pierwotnej pozycji. W przypadku wrodzonej przepukliny operacje mogą mieć miejsce, gdy dziecko jest jeszcze w macicy lub lekarze mogą potrzebować czekać do narodzin dziecka.KątPrzepukliny nabyte leczy się po urazach niezależnie od wieku.

Ta operacja jest zwykle wykonywana albo jako procedura otwarta, w której obszar jest rozcinany, albo laparoskopowo, to znaczy przy użyciu specjalistycznej kamery i narzędzi w celu uzyskania dostępu i pracy z przeponą.KątCelem operacji jest nie tylko przywrócenie prawidłowej anatomii, ale także uszczelnienie problematycznych obszarów w obrębie przepony. Odbywa się to za pomocą zszywek chirurgicznych, szwów lub, w rzadkich przypadkach, części protetycznej można wszczepić.

Testy

Przepuklina przepony może być bardzo uciążliwa i w większości przypadków konieczne są zabiegi chirurgiczne, aby rozwiązać te problemy. W związku z tym konieczna jest dokładna ocena i testowanie. Istnieje kilka kluczowych podejść:

• Testy płucne: Istnieje kilka testów, które lekarze wykonują w celu oceny funkcji przepony. Należą do nich spirometria, która mierzy ilość powietrza krążącego podczas oddychania; pulsoksymetria wysiłkowa, która sprawdza poziom tlenu we krwi, gdy pacjent jest aktywny, a także przepływomierz szczytowy, urządzenie mierzące poziom wydechu.

• RTG klatki piersiowej: Jedną z najczęstszych form obrazowania problemów z przeponą jest prześwietlenie klatki piersiowej. Wiąże się to z użyciem promieniowania do robienia zdjęć problematycznych obszarów i jest to podejście, które leży u podstaw podejść do testu wąchania i tomografii komputerowej, o których mowa poniżej.

• Test wąchania: znany również jako fluoroskopia przepony, test ten ocenia ogólną funkcję narządu. Najczęściej stosuje się go, gdy lekarze wykryją problemy z wdechem (wdechem) po określonych przypadkach, takich jak porażenie mózgowe lub po udarze. Zasadniczo procedura ta polega na użyciu promieni rentgenowskich do stworzenia wideo w czasie rzeczywistym z dotkniętego obszaru, gdy pacjent wącha i wydycha powietrze.

• Tomografia komputerowa (CT): Ten rodzaj obrazowania wykorzystuje również promieniowanie rentgenowskie. Kilka wiązek dociera do membrany z różnych kierunków przekroju, aby renderować trójwymiarowy obraz. Pomaga to lekarzom ocenić wszelkie uszkodzenia lub wady rozwojowe w tym regionie.

• Rezonans magnetyczny (MRI): Inna forma obrazowania klatki piersiowej, MRI wykorzystuje fale magnetyczne i radiowe do tworzenia złożonych obrazów przepony. Dzięki tej metodzie lekarze używają barwnika kontrastowego, aby poprawić kontrast i zwiększyć to, co można zobaczyć i uchwycić.