Czynniki ryzyka poronienia u nastolatków, leczenie i powrót do zdrowia

Chociaż tak wiele energii wkłada się w zapobieganie nastoletniej ciąży, niewiele jest wsparcia dla kobiet w wieku 18 lat i młodszych, które doświadczają poronienia.

Niewrażliwość, jakiej doświadczają dorośli w związku z poronieniem, może być wykładniczo gorsza dla nastolatków, którym często mówi się „To jest błogosławieństwo”, „To zadziałało najlepiej”, a nawet „Masz szczęście” – wszystko to jest okropne. powiedzieć komuś, kto właśnie miał nie tylko potencjalnie bolesne doświadczenie fizyczne, ale także emocjonalną stratę.

Zamiast tego nastolatki powinny być traktowane z szacunkiem i współczuciem podczas poronienia. Jest to trudny emocjonalnie, psychicznie i fizycznie okres w życiu każdego człowieka, a złożone doświadczenie utraty ciąży tylko wyolbrzymia te wyzwania.

Czynniki ryzyka poronienia dla nastolatków

Nastolatkowie są bardziej narażeni na poronienie i komplikacje w ciąży niż przeciętna dorosła kobieta. Ponieważ tak wiele nastolatków nie wie, że jest w ciąży znacznie później lub nie szuka opieki prenatalnej, aby utrzymać ciążę w tajemnicy, ich czynniki ryzyka stają się jeszcze większym zagrożeniem. Takie czynniki ryzyka obejmują:

• Wiek, szczególnie dla nastolatków 15 i młodszych
• Otyłość, rosnący problem wśród dzieci w każdym wieku
• Niedowaga
• Choroby przenoszone drogą płciową
• Nadużywanie substancji, w tym używanie alkoholu i tytoniu
• Brak opieki prenatalnej

Młodzież i starsze nastolatki są również bardziej narażone na stan przedrzucawkowy, stan, który zwykle rozwija się w drugim lub trzecim trymestrze i może powodować urodzenie martwego dziecka.

Leczenie poronienia dla nastolatków

Ogólnie rzecz biorąc, leczenie poronienia nie różni się w przypadku nastolatków niż dorosłych kobiet. Warto jednak wziąć pod uwagę kilka szczególnych okoliczności, które dotyczą nastolatków:

• Brak doświadczenia: Ciąża w wieku nastoletnim jest często pierwszą kobietą, a wiele nastolatków nigdy nie miało nawet badania ginekologicznego. W rzeczywistości mogli nawet nigdy nie być leczeni w szpitalu. Nastolatki często będą niespokojne i przestraszone procedurami i egzaminami, które mogą być wymagane w ramach ich opieki.

• Kwestie zgody: Z wyjątkiem nagłych przypadków, większość stanów wymaga zgody rodzica, aby nastolatka poddała się leczeniu poronienia. Niejednokrotnie jest to pierwszy raz, kiedy rodzic dowiaduje się o ciąży córki, co bardzo stresuje i tak już trudną sytuację.

• Unikanie leczenia: Zdarzały się przypadki, że nastolatki unikały leczenia podczas poronienia z powodu strachu przed kłopotami z rodzicami, a także strachu przed oceną ze strony przyjaciół, rodziny i personelu medycznego. Nastolatek samodzielnie zmagający się ze stratą nie nauczy się sygnałów ostrzegawczych powikłań, takich jak infekcja, nadmierne krwawienie lub zatrzymanie łożyska, i może narazić swoje zdrowie na ryzyko.

• Prawa partnera: W zależności od lokalnego prawa, polityki szpitalnej i preferencji rodziców, partner nastolatka może nie być obecny podczas poronienia. Może to być trudne zarówno dla nastolatka, jak i dla jej drugiej połówki, na których proces żałoby może to wpłynąć.

• Kwestie prawne: W niektórych przypadkach emocjonalna trudność poronienia będzie spotęgowana również problemami prawnymi. W zależności od wieku nastolatka w momencie utraty ciąży, szpitalny pracownik socjalny może być zobowiązany do zgłoszenia przypadku do opieki społecznej jako gwałtu ustawowego.

Problemy z odzyskiwaniem poronienia dla nastolatków

Jak każda osoba po utracie ciąży, nastolatki mają problemy z regeneracją fizyczną i emocjonalną. Jako nastolatek mogą wystąpić dodatkowe trudności w radzeniu sobie.

• Poczucie winy: nastolatki mogą przede wszystkim czuć się winne z powodu zajścia w ciążę, a także z powodu utraty. Te uczucia mogą być komplikowane przez poczucie winy, jeśli nastolatka odczuwa ulgę, że jej ciąża zakończyła się bez opieki nad dzieckiem.

• Brak wsparcia: Nastolatki mogą spotkać się z gniewem ze strony rodziców i oceną rówieśników – a także rodziny – w przypadku każdej ciąży. Brak wsparcia społecznego może przyczyniać się do odczuwania smutku i może przyczyniać się do rozwoju depresji.

• Niewrażliwe komentarze: Jak wspomniano powyżej, wiele osób czuje się całkowicie komfortowo, wypowiadając nieodpowiednie uwagi nastolatkom po poronieniu. Tylko dlatego, że nastolatka mogła nie planować zajścia w ciążę, nie oznacza to, że nie czuła więzi ze swoim dzieckiem, niezależnie od tego, kiedy ta ciąża jest odpowiednia. Nazywanie jej „szczęściarzem” lub lekceważenie jej straty sprawia, że ​​nastolatek czuje, że jej ból jest nieistotny lub niepożądany. Ten brak wrażliwości może bardzo utrudnić proces żałoby.

• Pierwsze doświadczenie ze śmiercią: dla niektórych nastolatków poronienie może być pierwszym doświadczeniem ze „śmiercią”, a umiejętności radzenia sobie mogą nie być jeszcze odpowiednie. Nastolatek może czuć się w tej sytuacji bardzo odizolowany.

• Utrata dzieciństwa: Nawet najbardziej dojrzała nastolatka bez wątpienia zostanie zmieniona przez doświadczenie ciąży i późniejszej utraty. Radzenie sobie z uczuciem żalu może być jeszcze trudniejsze, gdy nastolatka staje w obliczu utraty okresu dzieciństwa.