Co to jest astma eozynofilowa (e-astma)?

Astma eozynofilowa, znana również jako e-astma, jest jednym z najczęstszych podtypów astmy diagnozowanej w wieku dorosłym. Astma eozynofilowa występuje, gdy duża liczba eozynofili, rodzaju białych krwinek, powoduje stan zapalny płuc. Dlaczego tak się dzieje, nie jest znane. Ponieważ próbki płuc mogą być trudne do uzyskania, podwyższona liczba eozynofilów we krwi jest często wykorzystywana jako substytut diagnozy u pacjentów z astmą trudną do kontrolowania. Astma alergiczna to nie to samo, co astma eozynofilowa. Astma eozynofilowa może wystąpić u niektórych pacjentów z atopią (czyli tych, którzy mają skłonność do alergii), ale może również wystąpić bez predyspozycji do atopii.

Zapalenie astmy eozynofilowej występuje jako część odpowiedzi alergicznej lub układu odpornościowego, który uwalnia określone białe krwinki zwane eozynofilami. Kiedy masz wzrost liczby białych krwinek, zazwyczaj występuje reakcja zapalna, która prowadzi do pogrubienia dróg oddechowych. Powstały płyn i śluz mogą prowadzić do skurczów dróg oddechowych (oskrzelików) i powodować objawy astmy.

Rozpowszechnienie

Astma to choroba zapalna dróg oddechowych, która może utrudniać oddychanie. Około jedna na 13 osób cierpi na tę przewlekłą chorobę, a słaba kontrola astmy może prowadzić do ryzyka zagrażających życiu ataków astmy.

Wiedz, że większości z tych zaostrzeń można zapobiec, jeśli astma jest odpowiednio leczona. Chociaż początkowo uważano, że jest to pojedyncze zaburzenie, astma ma wiele podtypów, które mogą zmienić sposób, w jaki można najlepiej kontrolować astmę.

Jeśli masz więcej niż 35 lat, kiedy zdiagnozowano ciężką astmę, masz większe ryzyko zdiagnozowania astmy eozynofilowej. Twoje ryzyko jest takie samo niezależnie od płci, a ryzyko zdiagnozowania astmy eozynofilowej w dzieciństwie i wieku młodzieńczym jest mniejsze.

Objawy

Wiele objawów astmy eozynofilowej jest takich samych jak inne formy astmy, w tym:

• Duszność
• kaszel
• świszczący oddech
• Ucisk w klatce piersiowej

Istnieje kilka objawów, które mogą być również obecne, które zwykle nie są związane z astmą, w tym:

• Drenaż nosa i przekrwienie (przewlekłe zapalenie zatok przynosowych)
• Polipy nosa
• Powiększone błony śluzowe nosa
• Utrata węchu (anosmia)

Chociaż astma eozynofilowa jest odpowiedzią immunologiczną związaną z alergiami, wiele osób, u których się ją rozpoznaje, nie cierpi na alergie na pleśń, pleśń lub inne powszechne alergeny.

Diagnoza

Astma eozynofilowa jest niedodiagnozowana. Nie jest uważane za powszechne, chociaż uważa się, że częstość występowania jest wyższa niż wcześniej sądzono.

Jeśli astma eozynofilowa jest przyczyną astmy i nie została zdiagnozowana, możesz mieć trudności z opanowaniem ciężkiej astmy.

Generalnie chcesz być obejrzany przez pulmonologa, jeśli jesteś zaniepokojony. W dokładnej ocenie mogą być również pomocni alergolodzy i immunolodzy.

Liczba komórek eozynofilów

Wykonywanie liczby komórek eozynofili z indukowanej próbki plwociny jest uważane za złoty standard pomiaru liczby komórek zapalnych, ale jest trudne do uzyskania, czasochłonne i zależne od obserwatora. Często wymaga to skorzystania z konkretnego laboratorium, w którym pracują eksperci.

Pobierając próbkę, chcesz mieć pewność, że nie wypluwasz śliny, ale odkrztusisz plwocinę z dróg oddechowych. Odkaszloną próbkę można następnie przeanalizować w laboratorium, aby sprawdzić, czy liczba eozynofili w plwocinie jest równa lub większa niż 3%.

Aby pomóc w wywołaniu plwociny, Twój lekarz lub terapeuta oddechowy może podać dawkę salbutamolu lub innego szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Po tym zabiegu podaje się nebulizowany hipertoniczny roztwór soli fizjologicznej. Wyższe stężenie soli fizjologicznej podczas wdychania podrażnia drogi oddechowe i pomaga wywołać kaszel.

Biopsja dróg oddechowych

Innym sposobem ustalenia, czy masz e-astmę, jest biopsja dróg oddechowych, która jest wykonywana podczas bronchoskopii. Ta procedura może być stosowana do identyfikacji nieprawidłowych komórek w diagnostyce kilku różnych chorób płuc.

Jednak ta metoda nie jest zalecana jako pierwszy krok w identyfikacji astmy eozynofilowej, chyba że nie można uzyskać wystarczającej próbki plwociny, ponieważ jest to procedura inwazyjna, która wymaga pewnej sedacji i może wiązać się z powikłaniami.

Inne metody

Opracowano inne metody pomagające w diagnozowaniu e-astmy. Twój lekarz może sprawdzić pełną morfologię krwi (CBC) w celu sprawdzenia eozynofilii (podwyższona liczba eozynofili).

Lekarz rozważy dokładną interpretację liczby eozynofilów we krwi, ponieważ podwyższony poziom we krwi nie gwarantuje, że masz astmę eozynofilową. To powiedziawszy, może to pomóc Twojemu lekarzowi w dalszym różnicowaniu wszelkich innych objawów, które masz.

Inne diagnozy, które można rozważyć, jeśli masz podwyższoną liczbę eozynofili we krwi, obejmują zakażenie pasożytnicze, zespół hipereozynofilowy, zaburzenia autoimmunologiczne, niewydolność nadnerczy, niektóre nowotwory i reakcje na leki.

Inne testy mogą pomóc w zdiagnozowaniu astmy. Jednym z nich jest frakcyjny test oddechowy wydychanego tlenku azotu (FeNO),Kątktóry mierzy ilość tlenku azotu w oddechu podczas wydechu. Wysoki poziom może wskazywać na zapalenie płuc, które może być odpowiedzią na alergen.

Na wyniki testu FeNO może wpływać wiele czynników, w tym stosowanie sterydów, wiek, płeć, atopia (skłonność do alergii) i palenie.KątChociaż FeNO może odgrywać użyteczną rolę w określaniu, czy ktoś ma astmę, nie należy polegać na nim wyłącznie – ani w diagnozowaniu stanu, ani w przewidywaniu, jak może postępować, zgodnie z zaktualizowanymi zaleceniami dotyczącymi leczenia astmy wydanymi w grudniu 2020 r.KątKąt

Czasami w ramach badania astmy przeprowadza się badanie krwi w celu pomiaru poziomu periostyny, biomarkera w komórkach nabłonka dróg oddechowych. Poziomy periostyny ​​mają tendencję do podwyższania się w odpowiedzi na astmę, która aktywuje pewne komórki odpornościowe (TH2).

Jednak podczas gdy w niektórych badaniach wykazano, że testowanie periostyny ​​jest doskonałym substytutem badania plwociny, w innych wyniki były zmienne. Według większości lekarzy i wytycznych indukowana liczba eozynofili w plwocinie i krwi jest nadal lepsza niż FeNO i periostyna.

Periostyna jest biomarkerem w komórkach nabłonka dróg oddechowych. Poziom periostyny ​​jest podwyższony w przypadku astmy, która aktywuje pewne komórki odpornościowe (TH2), aw niektórych badaniach wykazano, że jest doskonałym substytutem do testowania plwociny.

Jednak wyniki innych badań są zmienne, a test nie jest łatwo dostępny. Według większości lekarzy i wytycznych indukowana liczba eozynofili w plwocinie i krwi jest nadal lepsza niż FeNO i periostyna.

Leczenie

Leczenie pierwszego rzutu astmy eozynofilowej powinno obejmować standardowy schemat leczenia astmy. Często można uzyskać dobre wyniki stosowania wziewnych kortykosteroidów (ICS), które są stosowane jako część standardowych wytycznych dotyczących leczenia astmy.

Jeśli Twój lekarz zdiagnozował u Ciebie astmę eozynofilową, może zmienić standardowe podejście stosowane w przypadku wziewnych kortykosteroidów. Leki kortykosteroidowe obejmują:

• QVAR (propionian beklometazonu HFA)
• Pulmicort (budezonid)
• Flovent (propionian flutykazonu)
• Asmanex (mometazon)
• Azmacort (acetonid triamcynolonu)

Jeśli wypróbowałeś jeden lub więcej kortykosteroidów wziewnych bez żadnych korzyści, Twój lekarz prawdopodobnie zintensyfikuje leczenie astmy o dodatkowe opcje leczenia, takie jak długo działające leki rozszerzające oskrzela (w połączeniu z inhalatorami, takimi jak Advair i Symbicort) i/lub modyfikatory leukotrienów, takie jak montelukast. Jeśli standardowe terapie wzmacniające są niewystarczające do kontrolowania astmy, możesz omówić niektóre z niedawno odkrytych leków stosowanych specjalnie do zwalczania eozynofili w astmie eozynofilowej.

Istnieją cztery terapie celowane, które zostały zatwierdzone przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) do leczenia astmy alergicznej:

• Nucala (mepolizumab), dawniej znany jako Bosatria, jest ponownie przeciwciałem monoklonalnym dla interleukiny-5 (IL-5)
• Cinqair (reslizumab), inne przeciwciało monoklonalne przeciwko receptorowi IL-5

• Fasenra (benralizumab), inne przeciwciało monoklonalne przeciw receptorowi IL-5

• Dupixent (dupilumab), wskazany w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej astmy eozynofilowej u pacjentów w wieku 12 lat lub starszych.

Pięć leków wymienionych powyżej przyniosło korzystne rezultaty, jeśli nadal masz objawy pomimo dobrego przestrzegania przepisanego schematu kortykosteroidów. Spośród nich omalizumab wydaje się być najmniej skuteczny, ponieważ wpływa na alergie bardziej konkretnie niż mepolizumab i reslizumab.

Leki te są również ogólnie dobrze tolerowane z minimalnymi skutkami ubocznymi z prawdopodobieństwem, że będziesz w stanie zmniejszyć stosowanie kortykosteroidów. Minimalizacja stosowania sterydów przynosi również zmniejszenie skutków ubocznych, które mogą poprawić jakość życia.

Monitorowanie

Kontynuacja jest zalecana, ponieważ terapie celowane nie są lekarstwem, ale leczeniem. Przygotuj się na badania okresowe i przedyskutuj z lekarzem podczas wizyt kontrolnych następujące kwestie:

• Badanie czynności płuc
• Objawy od ostatniej wizyty (poprawa lub pogorszenie)
• Częstotliwość zaostrzeń astmy
• Rozwiązanie powikłań, takich jak utrata węchu
• Ogólny stan zdrowia
• Śledzenie badań jakości życia
• Analiza laboratoryjna

Standardowa wizyta kontrolna trwa około dwóch do sześciu tygodni po rozpoczęciu przyjmowania nowego leku. Jeśli uzyskałeś pozytywne wyniki, będziesz kontynuować przyjmowanie przepisanych leków i będziesz kontynuować leczenie w ciągu jednego do sześciu miesięcy. Nawet jeśli nie przyjmujesz żadnego z nowszych leków przeciwastmatycznych skierowanych przeciwko eozynofilom, większość powinna odwiedzać lekarza mniej więcej raz na trzy miesiące w celu oceny i leczenia przewlekłej uporczywej astmy.

Chociaż astma eozynofilowa często wiąże się z ciężką astmą, leczenie jest możliwe, jeśli zostanie prawidłowo zdiagnozowana. Nieleczona astma eozynofilowa prawdopodobnie spowoduje trudności w kontrolowaniu zaostrzeń astmy, co nie tylko pogarsza jakość życia, ale może zagrażać życiu. Praca z pulmonologiem lub alergologiem/immunologiem w zakresie terapii celowanych może pomóc w przywróceniu jakości życia, na którą zasługujesz, i może zmniejszyć częstotliwość zaostrzeń astmy.