Przegląd
Co to jest zaburzenie opóźnionej fazy snu i czuwania (DSWPD)?
Zaburzenie opóźnionej fazy snu i czuwania (DSWPD) to zaburzenie, w którym sen osoby jest opóźniony o dwie lub więcej godzin w stosunku do społecznie akceptowanej lub konwencjonalnej pory snu. To opóźnienie w zasypianiu powoduje trudności w przebudzeniu się o pożądanej godzinie. Na przykład, zamiast zasypiać o 22:00 i budzić się o 6:30, nastolatek z DSWPD zaśnie dobrze po północy i będzie miał duże trudności z wstawaniem na czas do szkoły.
Większość dzieci i nastolatków z DSWPD opisuje siebie jako „nocnych marków” i twierdzi, że najlepiej funkcjonuje lub jest najbardziej czujny w godzinach wieczornych lub nocnych. Jeśli mieliby prowadzić dziennik snu, wykazywałby krótkie okresy snu w tygodniu szkolnym/pracy (z niewielką liczbą przebudzeń lub bez przebudzeń w nocy) i długie spanie (od późnego ranka do popołudniowego pobudki) w weekend.
Objawy i przyczyny
Co powoduje zaburzenie opóźnionej fazy snu i czuwania (DSWPD)?
Dokładna przyczyna tego zaburzenia nie jest do końca znana. Jednak około 7% do 16% nastolatków ma DSWPD. Jest to więc powszechne zaburzenie. Naukowcy uważają, że DSWPD może być przesadną reakcją na normalne przesunięcie wewnętrznego zegara, które obserwuje się u wielu nastolatków po okresie dojrzewania. Ważne jest, aby zrozumieć, że nie jest to zamierzone zachowanie. DSWPD najczęściej występuje w okresie dojrzewania, ale przypadki zgłaszano w dzieciństwie; rzadko zaczyna się po wczesnej dorosłości.
Jakie są oznaki i objawy zaburzenia opóźnionej fazy snu i czuwania (DSWPD)?
Objawy DSWPD obejmują:
- Niemożność zaśnięcia w pożądanym czasie. Zwykle przedstawia się to jako skargi na bezsenność. Może to być spotęgowane presją społeczną, jaką odczuwają nastolatki, aby nie spać do późna (praca domowa, korzystanie z Internetu lub telefonu komórkowego).
- Niemożność przebudzenia się o pożądanej porze i nadmierna senność w ciągu dnia. Zwykle jest to najczęstsza skarga, ponieważ jest bardziej widoczna niż bezsenność w nocy. Z powodu opóźnienia w zasypianiu, a mimo to konieczności wstawania o wymaganej porze do pracy lub szkoły, dzieci lub młodzież z DSWPD często doświadczają nadmiernej senności w ciągu dnia w wyniku braku wystarczającej ilości snu, przynajmniej w dni powszednie.
- Generalnie nie ma problemów ze snem, jeśli pozwoli się na utrzymanie pożądanego harmonogramu snu/budzenia. Jeśli nie komplikują ich inne zaburzenia snu, dzieci i młodzież z DSWPD śpią dobrze przez całą noc z kilkoma przebudzeniami lub bez ich po zaśnięciu. Cierpią po prostu na przesunięcie ich wewnętrznego zegara lub cyklu snu i czuwania. Dzieci i młodzież z DSWPD często dobrze śpią podczas wakacji lub przerw w szkole, kiedy nie ma presji, aby się obudzić o określonej porze. Utrzymanie snu nie stanowi problemu.
- Depresja i problemy z zachowaniem. Dzieci i młodzież z DSWPD mogą doświadczać depresji i innych problemów psychiatrycznych, w tym problemów behawioralnych, w wyniku senności w ciągu dnia i nieobecności w szkole. Senność w ciągu dnia może również prowadzić do obniżonych wyników w nauce z powodu opuszczonych dni szkolnych lub spóźnienia i nieuwagi. Można również zaobserwować uzależnienie od kofeiny, środków uspokajających lub alkoholu.
Diagnoza i testy
Jak diagnozuje się opóźnioną fazę snu i czuwania (DSWPD)?
DSWPD diagnozuje się wyłącznie na podstawie opisu objawów i dzienników snu. Czasami do potwierdzenia rytmów spoczynku i aktywności można użyć nieinwazyjnego urządzenia przypominającego zegarek na rękę, zwanego aktygrafem. Można zalecić nocne badanie snu (polisomnogram), aby wykluczyć obecność jakichkolwiek innych zaburzeń snu. Wyrafinowane testy rytmów melatoniny lub temperatury głębokiej ciała są na ogół zarezerwowane dla celów badawczych.
Zarządzanie i leczenie
Jak leczy się opóźnioną fazę snu i czuwania (DSWPD)?
Leczenie DSWPD obejmuje:
- Dobre nawyki snu. Dzieci i młodzież z DSWPD muszą zrobić wszystko, co w ich mocy, aby rozwinąć i utrzymać dobre nawyki dotyczące snu oraz stały harmonogram snu. Nawyki powinny obejmować chodzenie do łóżka i budzenie się w tym samym czasie, w tym w weekendy i wakacje; unikanie produktów zawierających kofeinę (kaw, herbat, coli, niektórych napojów typu non-cola, napojów energetycznych, czekoladek i niektórych leków [Excedrin®]); unikanie innych używek i produktów, które mogą zakłócać sen (alkohol, tabletki nasenne, nikotyna); utrzymanie chłodnej, cichej i wygodnej sypialni; unikanie stymulujących aktywności przed snem (gry komputerowe, korzystanie ze smartfona, telewizora).
-
Zmiana harmonogramu pory snu. Leczenie DSWPD może obejmować jedną z dwóch metod: przyspieszenie lub opóźnienie zegara wewnętrznego.
- Przyspieszenie wewnętrznego zegara. Ta metoda po prostu przesuwa porę snu nieco wcześniej każdej kolejnej nocy, aż do osiągnięcia pożądanej pory snu. Na przykład ustawienie pory snu na północ jednej nocy, 23:45 następnej nocy, 11:30 następnej nocy i tak dalej.
- Opóźnienie wewnętrznego zegara. Ta metoda przesuwa porę snu sekwencyjnie o 1 do 3 lub więcej godzin później w kolejne noce, aż do osiągnięcia pożądanej pory snu. Wymaga to kilku dni wolnych od zajęć towarzyskich i najlepiej spróbować podczas długiej przerwy szkolnej lub wakacji. Myślenie stojące za tą strategią polega na tym, że organizmowi znacznie łatwiej jest przystosować się do późniejszej pory snu niż wcześniejszej.
- Zachowanie motywacji do trzymania się harmonogramu. Szczególnie ważne jest, aby nie tracić z oczu celów podczas wakacji i weekendów. Przestrzeganie ścisłych godzin łóżka i pobudki utrzymuje wewnętrzny zegar organizmu pod kontrolą, ale nie „leczy” tendencji do opóźnionej fazy snu i czuwania. Gdy nadejdzie pożądana pora snu, Twoje dziecko lub nastolatek musi pozostać zmotywowany i trzymać się kładzenia się spać o pożądanej porze snu w nocy, aby przestawić wewnętrzny zegar. Dopiero po kilku miesiącach trzymania się harmonogramu można dopuścić pewną elastyczność na specjalne okazje.
- Terapia jasnym światłem. Niektórzy lekarze zalecają terapię jasnym światłem, co wymaga zakupu specjalnego kasetonu świetlnego. Wystawianie dziecka na jasne światło przez około pół godziny rano pomaga zresetować wewnętrzny zegar organizmu. Pomaga również zmniejszona ekspozycja na jasne światło wieczorem. Twój lekarz snu będzie mógł zasugerować dostępne na rynku lightboxy.
- Leki. Melatonina lub inne naturalne leki nasenne to kolejna opcja, którą niektórzy lekarze mogą wypróbować.
Zasoby
Dodatkowe informacje o śnie i sugerowane odczyty
- Mindell, JA i Owens, JA. Przewodnik kliniczny dotyczący snu u dzieci: diagnostyka i leczenie problemów ze snem. Filadelfia, PA: Lippincott Williams i Wilkins, 2003.
-
Edukacja snu i inne linki edukacyjne na stronie internetowej Amerykańskiej Akademii Medycyny Snu.
-
Narodowa Fundacja Snu.
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-881204518-f4346f6e7f214fa4823e5706f2db7dd2.jpg "Hiperpatia, hiperalgezja i nadwrażliwość")
Discussion about this post