Testy i leczenie paciorkowców grupy B podczas ciąży

Streptococcus grupy B (GBS) to pospolita bakteria (zarazek), która występuje nawet u 40 procent kobiet w ciąży.

Przegląd

Co to jest paciorkowiec grupy B (GBS)?

Streptococcus grupy B (GBS) to normalna bakteria (zarazek), która występuje nawet u 10 do 30 procent kobiet w ciąży. Kobieta z GBS może przekazać bakterie swojemu dziecku podczas porodu. Większość noworodków, które chorują na GBS, nie choruje. Jednak bakterie mogą powodować poważne, a nawet zagrażające życiu infekcje u niewielkiego odsetka noworodków.

Jak dziecko otrzymuje GBS?

U kobiet w ciąży GBS najczęściej występuje w pochwie i odbytnicy. GBS różni się od paciorkowca gardła, który jest Streptococcus grupy A. GBS może żyć w ciele kobiety ciężarnej i powodować objawy oraz infekcję. GBS może również żyć w ciele kobiety ciężarnej i nie wywoływać żadnych objawów oraz nie stwarzać zagrożenia dla jej zdrowia. W tej sytuacji kobietę nazywa się „nosicielką”.

Wczesna infekcja: Spośród zarażonych dzieci większość infekcji (75 procent) występuje w pierwszym tygodniu życia. W rzeczywistości większość infekcji pojawia się w ciągu kilku godzin po urodzeniu. Najczęstsze problemy to sepsa, zapalenie płuc i zapalenie opon mózgowych. Wcześniaki są narażone na większe ryzyko, jeśli zostaną zarażone, ale większość dzieci (75%), które chorują na GBS, jest urodzonych w terminie.

Późna infekcja: Infekcja GBS może również wystąpić u niemowląt od tygodnia do kilku miesięcy po urodzeniu. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych występuje częściej w przypadku zakażenia związanego z GBS o późnym początku niż w przypadku zakażenia o wczesnym początku. Około połowa dzieci, u których rozwinął się GBS o późnym początku, zaraziła się podczas porodu od matek. Uważa się, że źródłem zakażenia dla innych osób z późną chorobą jest kontakt z innymi osobami, które są nosicielami GBS lub matką „nosicielką” GBS po urodzeniu, lub być może z innych nieznanych źródeł. Infekcja o późnym początku jest mniej powszechna i jest mniej podatna na śmierć dziecka niż infekcja o wczesnym początku.

Diagnoza i testy

Czy zostanę przebadany na obecność paciorkowców grupy B (GBS)?

Twój lekarz przetestuje Cię pod kątem GBS pod koniec ciąży, około 35. do 37. tygodnia, za pomocą bawełnianego wacika do pobrania próbek komórek z pochwy, szyjki macicy i odbytnicy. Wcześniejsze testowanie GBS nie pomoże przewidzieć, czy będziesz mieć GBS w momencie dostawy.

Poród to czas zwiększonej ekspozycji na bakterie GBS dla noworodków, jeśli są one obecne w pochwie lub odbytnicy matki. Dodatni wynik posiewu oznacza, że jesteś nosicielem GBS, ale nie oznacza, że Ty lub nasze dziecko na pewno zachorujecie.

Zarządzanie i leczenie

Jak leczy się paciorkowce grupy B (GBS)?

U ciężarnej matki: Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania infekcji GBS u dziecka jest leczenie antybiotykami podczas porodu, jeśli wynik testu jest pozytywny jako nosiciel GBS. Bycie nosicielem GBS jest sytuacją przejściową, którą należy leczyć w czasie porodu, ponieważ wcześniejsze leczenie nie jest skuteczne.

Jeśli wynik testu będzie pozytywny, Twój lekarz będzie leczył Cię antybiotykiem podawanym dożylnie podczas porodu i porodu. Podawanie antybiotyku w tym czasie pomaga zapobiegać przenoszeniu GBS z Ciebie na noworodka; Protokół ten zapobiega 90 procentom infekcji.

Jedynym wyjątkiem od czasu leczenia jest wykrycie GBS w moczu. W takim przypadku doustną antybiotykoterapię należy rozpocząć w momencie wykrycia GBS, niezależnie od etapu ciąży, i ponownie podawać dożylnie podczas porodu.

Każda kobieta w ciąży, która wcześniej urodziła dziecko, u którego rozwinęła się infekcja GBS, która w tej ciąży miała infekcję dróg moczowych wywołaną przez GBS, będzie również leczona podczas porodu.

U noworodka: Pomimo testów i leczenia antybiotykami podczas porodu kobiety w ciąży, niektóre dzieci nadal zarażają się GBS. Typowe objawy zakażenia GBS u noworodków to gorączka, trudności w karmieniu, drażliwość lub letarg (wiotkość lub trudności z wybudzaniem dziecka). Twój lekarz może pobrać próbkę krwi dziecka lub płynu mózgowo-rdzeniowego, aby sprawdzić, czy dziecko ma infekcję GBS. Antybiotyki zostaną podane, jeśli leczenie zostanie uznane za konieczne.