Dlaczego RKO zmieniło się z ABC na CAB?

Jeśli byłeś szkolony w RKO przez bardzo długi czas, możesz się zastanawiać, dlaczego kolejność kroków zmieniła się, aby wykonać oddechy po uciśnięciach klatki piersiowej. Dlaczego CPR zmieniło się z ABC na CAB?

W 2010 r. Wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego (AHA) dotyczące resuscytacji krążeniowo-oddechowej zmieniły kolejność kroków resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Dzisiaj zamiast ABC, co oznaczało najpierw drogi oddechowe i oddychanie, a następnie uciśnięcia klatki piersiowej, AHA uczy ratowników, jak ćwiczyć CAB: najpierw uciśnięcia klatki piersiowej, potem drogi oddechowe i oddychanie.

Przepływ krwi ma najwyższy priorytet

Tak jak można wstrzymać oddech na minutę lub dwie bez uszkodzenia mózgu, tak ludzie z zatrzymaniem akcji serca mogą wytrzymać minutę lub dwie (w rzeczywistości znacznie dłużej) bez oddychania. To, czego naprawdę potrzebują, to powrót krwi.

Każde opóźnienie przepływu krwi zmniejsza przeżycie. Oddychanie ratunkowe prawie zawsze opóźnia uciśnięcia klatki piersiowej. Nawet jeśli pierwsze oddychanie było ważne (a nie jest), wprowadzało opóźnienia, które nigdy nie były zamierzone.

Usuwanie opóźnień

Gdy ratownicy martwią się o udrożnienie dróg oddechowych i wykonanie odpowiedniego uszczelnienia – plus czynnik „obrzydliwości” i prawdopodobnie wykopanie maski do RKO z torebki lub teczki – opóźnienie może być znaczne. Cały ten dodatkowy czas stał na drodze prawdziwej pomocy: uciśnięcia klatki piersiowej.

W podsumowaniu zmian AHA wyjaśniło to w ten sposób:

„Zmieniając sekwencję na CAB, uciśnięcia klatki piersiowej zostaną rozpoczęte wcześniej, a wentylacja będzie tylko minimalnie opóźniona do zakończenia pierwszego cyklu uciśnięć klatki piersiowej (30 uciśnięć należy wykonać w ciągu około 18 sekund).”

Rozpoczynając najpierw uciskanie klatki piersiowej, pacjent musi tylko wstrzymać oddech na dodatkowe 18 sekund, podczas gdy krew znów zacznie płynąć. To dobry handel.

Podstawy kompresji klatki piersiowej

Uciskanie klatki piersiowej powinno mieć głębokość co najmniej dwóch cali dla dorosłych pacjentów i powinno być wykonywane z szybkością 100-120 na minutę.

Wykonuj uciśnięcia klatki piersiowej zbyt wolno, a ciśnienie krwi nigdy nie będzie wystarczające, aby odpowiednio dotrzeć do mózgu. Podawaj je zbyt szybko i ryzykujesz, że nie dopuścisz do powrotu wystarczającej ilości krwi do klatki piersiowej przed kolejnym uciskiem.

Odkąd ukazały się Wytyczne AHA 2010 Resuscytacji Krążeniowo-Oddechowej, nauka o resuscytacji krążeniowo-oddechowej nadal wspiera uciśnięcia klatki piersiowej zamiast oddychania ratunkowego. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa wyłącznie rękami, kiedyś tylko dla niewtajemniczonych ratowników, jest obecnie standardem opieki.

Nawet niektórzy profesjonalni ratownicy usunęli oddechy ratunkowe z RKO. Kiedy ratownicy zapewniają sztuczne oddychanie, są mniej skłonni do wykonywania zaawansowanych procedur, zamiast tego decydują się na bardziej podstawową wentylację.