Statystyki samotnych rodziców na podstawie danych ze spisu powszechnego

Istnieje wiele założeń dotyczących samotnych rodziców – a zwłaszcza samotnych matek. Na przykład są ludzie, którzy wierzą, że „większość” samotnych matek samotnie wychowuje swoje dzieci, jest bezrobotna i otrzymuje pomoc rządową. Chociaż historia każdej rodziny jest inna, większość z nich nie popiera tych założeń.

Kiedy przeanalizujesz dane ze spisu powszechnego USA z 2015 r. (opublikowane w 2018 r.), rzeczywiste statystyki dotyczące samotnych rodziców mogą Cię zaskoczyć. Spójrzmy…

Samotni rodzice w liczbach

Według Custodial Mothers and Fathers and Their Child Support: 2015, raportu wydawanego co dwa lata przez US Census Bureau, obecnie w Stanach Zjednoczonych jest około 13,6 miliona samotnych rodziców, którzy są odpowiedzialni za wychowywanie 22,4 miliona dzieci. Ta liczba stanowi około 27% dzieci poniżej 21 roku życia w Stanach Zjednoczonych.

Pomimo negatywnych założeń, że większość samotnych matek „samolubnie” wybiera samotne wychowywanie dzieci, większość osób wychowujących dzieci samotnie zaczynała w zaangażowanych związkach i nigdy nie spodziewała się, że zostaną samotnymi rodzicami.

Typowy samotny rodzic

Oto zdjęcie „typowego” samotnego rodzica, według US Census Bureau.

Ona jest samotną matką

Domniemanie, że większość samotnych rodziców to matki, jest trafne. Według danych Spisu Powszechnego około 80,4% rodziców sprawujących opiekę to matki, a 19,6% rodziców sprawujących opiekę (około 1 na 5) to ojcowie.

Jest rozwiedziona lub w separacji

Założenie, że „większość” samotnych matek od początku jest samotna, jest fałszywe. Spośród matek, które są rodzicami opiekuńczymi:

• 1,2% było owdowiałych
• 15,7% jest w związku małżeńskim; w większości przypadków liczby te reprezentują kobiety, które ponownie wyszły za mąż
• 40,6% jest obecnie rozwiedzionych lub w separacji
• 42,6% nigdy nie było w związku małżeńskim

ona jest zatrudniona

Innym założeniem dotyczącym samotnych matek jest to, że większość z nich jest bezrobotna. Znowu ten pogląd nie jest prawdziwy według danych Spisu Powszechnego. Statystyki pokazują, że 50% samotnych matek sprawujących opiekę jest zatrudnionych za wynagrodzeniem (pracuje w pełnym wymiarze godzin przez cały rok), a 19,9% nie miało pracy.

Ona i jej dzieci nie żyją w ubóstwie

Jedna rodzina z jednym rodzicem w ubóstwie to o jedną za dużo, ale według danych US Census ubóstwo nie jest normą dla większości rodzin niepełnych. Niemniej jednak, według spisu powszechnego, wskaźnik ubóstwa wśród rodzin niepełnych był o 10% wyższy niż średnia w USA. Dodatkowo:

• 16,7% samotnych ojców-opiekunów i ich dzieci żyło w ubóstwie
• 29,2% samotnych matek wychowawczych i ich dzieci żyło w ubóstwie

Nie otrzymuje pomocy publicznej

Innym założeniem dotyczącym samotnych matek jest to, że „większość” otrzymuje pomoc rządową. Według rzeczywistych danych:

• 30,5% ojców-opiekunów otrzymało jakąś formę pomocy rządowej
• 36,6% otrzymało korzyści z programu SNAP (Supplemental Nutrition Assistance Program)
• 48,5% matek opiekunów otrzymało jakąś formę pomocy rządowej w 2015 roku

Ma 40 lat lub więcej

Innym założeniem dotyczącym samotnych matek jest to, że „większość” jest młoda. Według aktualnych danych 40,1% matek-opiekunów ma 40 lat lub więcej.

Ona wychowuje jedno dziecko

Wreszcie, innym założeniem dotyczącym samotnych matek jest to, że „większość” wychowuje wiele dzieci. W rzeczywistości:

• 46,4% ma z nimi dwoje lub więcej dzieci
• 55,2% rodziców opiekuńczych wychowuje jedno dziecko nieobecnego rodzica

Chociaż te liczby dają obraz sytuacji, nie mówią prawdziwej historii o tym, co to znaczy być samotnym rodzicem. W przypadku każdej historii, którą słyszysz o samotnej matce lub tacie, która nadużywa zasiłków rządowych lub żyje zgodnie z innym negatywnym stereotypem, pamiętaj, że te zachowania nie odzwierciedlają rzeczywistości, z jaką spotyka się większość rodzin samotnie wychowujących dzieci.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej, całkowicie zignoruj ​​stereotypy i poznaj samotną matkę, która mieszka obok lub której dzieci uczęszczają do tej samej szkoły co twoje dzieci. Doświadczenie z pierwszej ręki to najlepszy sposób na pokonanie tych szeroko rozpowszechnionych stereotypów i zbudowanie na ich miejscu społeczności wsparcia!