Jak radzić sobie z nadchodzącą śmiercią bliskiej osoby?

Podczas gdy nagła, nieoczekiwana śmierć bliskiej osoby może wywołać lawinę udręki i żalu, członek rodziny lub przyjaciel, który odchodzi od życia na kilka dni, tygodni, miesięcy, a nawet dłużej, może okazać się równie traumatyczny dla ocalałych z powodu wyczekującego żalu — smutek odczuwany przed śmiercią.

Wskazówki dotyczące radzenia sobie z zapobiegawczym żalem

Oto kilka emocjonalnych wyzwań, które możesz napotkać, próbując poradzić sobie z nadchodzącą śmiercią ukochanej osoby, oraz sugestie, które pomogą ci sobie z nimi poradzić.

Czuć się wykończonym

Niezależnie od tego, czy służysz jako opiekun, czy nie, świadomość, że czas ukochanej osoby jest ograniczony, odbije się na Twojej sile fizycznej i emocjonalnej. W „stan wyjątkowym” ludzie mogą efektywnie żyć tylko przez krótki czas.

Chociaż ten czas będzie się różnić w zależności od osoby i sytuacji, po osiągnięciu tego limitu umysł i zmysły zaczną się wyłączać jako środek samozachowawczy. Może się to objawiać na wiele sposobów, w tym:

• Przytłaczająca potrzeba snu
• Brak koncentracji
• Emocjonalne „odrętwienie” lub oderwanie

Ważne jest, aby zrozumieć, że te uczucia są całkowicie normalne i nie oznaczają, że jesteś zimny lub nieczuły. W końcu twoje ciało i umysł wyzdrowieją i znów poczujesz się normalnie — dopóki coś innego nie wywoła stanu zwiększonej reakcji emocjonalnej. Powinieneś spodziewać się, że doświadczysz takich fal uczuć i uznasz, że chwile, w których się zamykasz, są konieczne i zdrowe.

To powiedziawszy, upewnij się, że masz wystarczająco dużo snu, odpowiednio się odżywiasz, spędzasz czas z innymi członkami rodziny lub przyjaciółmi i potrafisz rozpoznać oznaki wypalenia opiekuna.

Uczucie związane z językiem

Śmierć jest trudnym tematem dla większości ludzi, zwłaszcza gdy musimy świadczyć o przedłużającej się śmierci ukochanej osoby.

Ponieważ czujemy się nieswojo, często zaczynamy snuć domysły na temat tego, co nasza ukochana osoba robi lub nie chce rozmawiać w związku z nadchodzącą śmiercią, na przykład: „Jeśli wyrażę, jak bardzo będę za nim tęsknić, sprawi to, że czuję się gorzej” lub „Nie pożegnam się do samego końca, więc ona i ja możemy znaleźć trochę szczęścia w pozostałym czasie”.

Efektem końcowym takich wewnętrznych rozmów jest często to, że nic nie zostało powiedziane, co może sprawić, że umierająca osoba poczuje się wyizolowana, zignorowana lub samotna.

Choć w tej chwili może się to wydawać trudne, otwarta i bezpośrednia komunikacja jest najlepszym sposobem na interakcję z umierającą ukochaną osobą. Daj mu znać, że chciałbyś porozmawiać o tym, jak się czujesz, a także o tym, co możesz zapewnić w pozostałym czasie, jeśli chodzi o wsparcie i komfort.

Kiedy rozpocznie się szczera rozmowa, możesz odkryć, że twój strach przed tą rozmową był przesadny.

Czuć się winnym

Kiedy u kogoś, kogo kochamy, zostanie zdiagnozowana śmiertelna choroba, bardzo łatwo jest skoncentrować całą naszą uwagę i energię na pacjencie niemal z wyłączeniem własnych potrzeb. Wysiłek spowodowany opieką nad umierającą ukochaną osobą — szczególnie w przypadku osób zapewniających znaczną część opieki — może często prowadzić do stresu u opiekunów, ponieważ fizyczne, emocjonalne, a nawet finansowe konsekwencje zbierają swoje żniwo.

Chociaż może się to wydawać nie do pomyślenia, stres opiekuna może prowadzić do uczucia urazy, gniewu lub frustracji wobec umierającego pacjenta – a te uczucia często wywołują głębokie poczucie winy. Nieleczone takie emocje mogą poważnie skomplikować smutek odczuwany po śmierci pacjenta, narażając cię na depresję, myśli samobójcze lub zespół stresu pourazowego.

Jeśli wykazujesz oznaki stresu opiekuna, powinieneś natychmiast porozmawiać z rodziną lub przyjaciółmi i powiedzieć: „Potrzebuję pomocy”. Najlepiej byłoby, gdyby ktoś wziął na siebie część odpowiedzialności, którą wziąłeś na swoje barki, nawet tymczasowo, aby dać ci odpocząć i złagodzić część stresu.

Jeśli to nie jest możliwe, rozważ bardziej formalny rodzaj opieki zastępczej, taki jak żłobek dla dorosłych lub zatrudnienie opiekuna w domu, aby zapewnić sobie przerwę, której potrzebujesz.

Chociaż chwilowe zmuszenie się do odpuszczenia może wydawać się trudne, powrócisz bardziej wypoczęty i pełen energii oraz zapewnisz znacznie lepszą opiekę umierającej ukochanej osobie.