Co to jest ślepota na kolor czerwono-zielony?

Ślepota na kolory czerwono-zielony jest najczęstszym rodzajem ślepoty barw, stanem, w którym dana osoba ma ograniczoną zdolność do rozróżniania niektórych kolorów. W przypadku ślepoty czerwono-zielonej oznacza to trudności z rozróżnieniem odcieni czerwieni, zieleni i żółci. Ostrość widzenia zazwyczaj nie ma wpływu. Ślepota barw prawie zawsze jest dziedziczona, w tym przypadku nie można jej leczyć, chociaż istnieją sposoby na radzenie sobie z nią.

Jak oczy postrzegają kolor

Oko dostrzega kolor dzięki specyficznemu typowi komórki fotoreceptorowej w siatkówce zwanej czopkiem. (Fotoreceptory to komórki, które wykrywają światło; pręciki to inny rodzaj fotoreceptorów). Czopki są skoncentrowane w centrum siatkówki; poza postrzeganiem koloru komórki te umożliwiają dostrzeżenie drobnych szczegółów.

Siatkówka ma około 6 milionów czopków. Każdy rodzaj stożka jest wrażliwy na różne długości fal światła widzialnego. Istnieją trzy rodzaje komórek czopków, z których każdy stanowi pewien procent wszystkich czopków w siatkówce:

• Szyszki wykrywające czerwień (60%)
• Szyszki Green-sensing (30%)
• Szyszki z niebieskim czujnikiem (10%)

Ślepota barw może wystąpić, gdy jeden lub więcej typów czopków nie działa prawidłowo.

Objawy ślepoty na kolor czerwono-zielony

Podstawowym objawem ślepoty czerwono-zielonej na kolory jest zmniejszona zdolność dostrzegania różnic w kolorze czerwonym, zielonym i żółtym. Większość przypadków jest łagodna; w rzeczywistości niektórzy ludzie nigdy nie zdają sobie sprawy, że nie postrzegają tych kolorów tak ostro, jak mogli.

Jednak rodzice mogą zauważyć wczesne oznaki ślepoty barw u dzieci:

• Używanie niewłaściwych kolorów dla obiektu – na przykład kolorowanie liści na drzewach na fioletowo
• Niewłaściwe używanie ciemnych kolorów
• Pozorny brak zainteresowania podczas kolorowania w arkuszach roboczych
• Trudność w identyfikacji kolorowych ołówków z czerwonym lub zielonym składem (na przykład fioletowym i brązowym)
• Zmniejszona zdolność rozpoznawania kolorów przy słabym oświetleniu lub na małych obszarach
• Niemożność łatwego rozróżnienia kolorów o tym samym odcieniu
• Wąchanie jedzenia przed jedzeniem
• Wzmocniony węch
• Wyjątkowe widzenie w nocy
• Wrażliwość na jasne światła
• Problemy z czytaniem stron lub arkuszy kalkulacyjnych z kolorem na kolorze
• Skargi na ból oczu lub głowy podczas patrzenia na czerwony obraz na zielonym tle lub odwrotnie.

Powoduje

Ślepota barw spowodowana jest zmniejszoną liczbą komórek czopków w siatkówce oka. W różnych postaciach ślepoty barw może wystąpić zmniejszona liczba komórek czopków, zmniejszenie gęstości czopków lub liczba komórek czopków w plamce żółtej oraz wadliwe lub nieprawidłowo działające komórki czopków w siatkówce.

Najczęstsza forma ślepoty barw jest dziedziczna. Kobiety mogą być nosicielkami dziedzicznych postaci niedoboru koloru, które są przenoszone przez defekt w chromosomie X. Biali mężczyźni są nieproporcjonalnie dotknięci.

Jednak ślepota barw może być nabyta, zwykle jako powikłanie chorób i stanów, które wpływają na siatkówkę lub nerw wzrokowy, w tym:

• Choroby oczu, takie jak zwyrodnienie plamki żółtej i jaskra
• Choroby mózgu i układu nerwowego, takie jak choroba Alzheimera czy stwardnienie rozsiane
• Skutki uboczne leków takich jak Plaquenil (hydroksychlorochina) stosowanych w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów
• Starzenie się
• Urazy oka lub mózgu
• Białaczka
• Anemia sierpowata
• Przewlekły alkoholizm

Diagnoza

Amerykańska Akademia Okulistyki nie zaleca przeprowadzania testów na ślepotę barw w ramach rutynowych kompleksowych badań oczu.Jednak warunki są łatwe do zdiagnozowania za pomocą prostego testu zwanego testem Ishihara.

Ten test polega na oglądaniu obrazów utworzonych przez wielokolorowe kropki na polu wielokolorowych kropek o innym kolorze, znanym jako płytka pseudoizochromatyczna. Osoby nierozróżniające kolorów nie będą w stanie rozróżnić różnych kolorów w celu zidentyfikowania obrazu.

Korona

Nie ma lekarstwa na dziedziczną ślepotę barw, ale istnieją sposoby na radzenie sobie z nią, jeśli jest ona na tyle poważna, że ​​przeszkadza w codziennych czynnościach. Na przykład, jeśli prowadzisz samochód, ważne jest, aby zapamiętać kolejność sygnalizacji świetlnej. Inne opcje:

• Okulary i soczewki: Specjalne soczewki kontaktowe i okulary dla ślepoty czerwono-zielonej mogą pomóc w rozróżnieniu kolorów.

• Pomoce wizualne: możesz korzystać z pomocy wizualnych, aplikacji i innych technologii, które pomogą Ci zarządzać ślepotą barw.

• Oznaczanie przedmiotów według koloru: może to być szczególnie pomocne przy identyfikowaniu przedmiotów osobistych, takich jak szczoteczki do zębów i ręczniki do twarzy oraz dopasowywanie strojów.

Ślepota barw spowodowana problemem zdrowotnym może ustąpić po wyleczeniu choroby podstawowej. Na przykład, jeśli zażywasz lek, który powoduje ślepotę barw, Twój lekarz może dostosować dawkę lub zasugerować zmianę na inną receptę.

Okulary Enchroma

Okulary EnChroma są wyposażone w przyciemniane soczewki z tworzywa sztucznego pokryte prawie 100 warstwami materiału dielektrycznego, który filtruje określone długości fal światła, które nakładają się na czerwono-zieloną daltonizm. Chociaż okulary EnChroma nie poprawiają kontrastu kolorów na tyle, aby dana osoba mogła przejść test na ślepotę barw, pomagają osobom z daltonizmem poznać, jak to jest mieć widzenie kolorów.

Okulary EnChroma nie są lekarstwem na wszystko, ani też nie poprawią zdolności osoby do rozróżniania kolorów. W najlepszym razie pomagają osobom cierpiącym na ślepotę barw lepiej docenić rzeczy takie jak pomarańczowa marynarka lub płatek lawendy. Ich zastosowanie zajmuje również około 30 minut i są drogie.

Jeśli cierpisz na ślepotę barw, prawdopodobnie znalazłeś sposoby, aby zapobiec jej zakłócaniu codziennego życia. Jeśli masz dziecko, które podejrzewasz, że może być daltonistą, zabierz je do pediatry okulisty w celu potwierdzenia. Im szybciej dowiesz się, w jakim stopniu zdolność Twojego dziecka do rozróżniania kolorów jest osłabiona, tym lepiej będziesz w stanie pomóc mu nauczyć się sobie z tym radzić.