10 powodów, dla których oszustwo jest złe

Rozmowy dla rodziców, którymi powinni się podzielić z nastolatkami

Oszukiwanie stało się epidemią wśród nastolatków. Stało się to tak powszechne, że wielu nastolatków myśli, że to normalne i nie rozumieją, dlaczego to jest złe. Technologia sprawia, że oszukiwanie jest łatwe, a nauczycielom trudniej je wykryć. Uczniowie używają smartfonów do wyszukiwania odpowiedzi w klasie lub do wysyłania odpowiedzi SMS-em do znajomych. Mogą zabrać czyjąś pracę z Internetu i spróbować przekazać ją jako własną. Istnieją aplikacje do tłumaczenia zadań domowych z języka obcego, a czasami na stronach internetowych publikowane są kompletne zadania domowe.

Niektóre nastolatki myślą, że pomagają swoim przyjaciołom, wykonując za nich pracę. Inni mówią, że oszukują, ponieważ czują się pod ogromną presją akademicką. Często presja na „pomoc” innym uczniom wynika z presji, jaką odczuwają dzisiejsi nastolatki, aby odnieść sukces. Mogą myśleć, że ich rodzice cenią osiągnięcia ponad wszystko lub mogą myśleć, że dostanie się na studia za wszelką cenę jest ważniejsze niż uczciwość.

W 2012 roku 51 procent nastolatków przyznało, że oszukiwało na egzaminie w ciągu ostatniego roku, a 32 procent przyznało, że skopiowało dokument internetowy do zadania. Dodatkowe 55 procent ankietowanych uczniów stwierdziło, że w ciągu ostatniego roku okłamało nauczyciela w jakiejś ważnej sprawie.

10 najlepszych punktów do oszukiwania

Niezależnie od tego, czy podejrzewasz, że nastolatek może odrabiać za nich pracę domową swoich przyjaciół, czy też starasz się zapobiegać problemom, zanim się pojawią, porozmawiaj z nim o niektórych zagrożeniach związanych z oszustwem. Te punkty rozmowy mogą dać ci wyobrażenie o sprawach, którymi możesz chcieć się zająć.

Oszukiwanie to kłamstwo. Niezależnie od tego, czy kopiujesz czyjś papier, czy plagiatujesz coś, co znalazłeś w Internecie, twierdzisz, że jesteś odpowiedzialny za pracę.
Oszukiwanie jest formą kradzieży. Zabieranie czyjejś pracy i nazywanie jej własną to kradzież.
Oszukiwanie jest niesprawiedliwe wobec innych. Uczniowie, którzy ciężko pracują, aby uzyskać dobre stopnie, nie powinni konkurować z tymi, którzy nie wykonują swojej pracy.Poza tym ludzie kiedyś uwierzą w twoje umiejętności. Jeśli twoje umiejętności nie są prawdziwe, ponieważ oszukiwałeś, zawiedziesz tych ludzi.
Oszukiwanie jest samodegradujące. Kiedy oszukujesz, wmawiasz sobie, że nie wierzysz we własne możliwości na tyle, by samodzielnie wykonać pracę.
Oszukiwanie jest dla ciebie niesprawiedliwe. Osiągnięcia są dobre i pomagają budować poczucie własnej wartości i pewność siebie. Są to dwie bardzo ważne rzeczy dla szczęśliwej, odnoszącej sukcesy osoby dorosłej.
Oszukiwanie utrudnia kolejny krok w nauce. Na prostym przykładzie: jeśli nie nauczysz się swoich pierwiastków na zajęciach z chemii, nie będziesz w stanie tworzyć skomplikowanych równań chemicznych. Dlatego, aby zdać, będziesz musiał ponownie oszukiwać lub zaczynać od zera. Łatwiej jest po prostu nauczyć się podstaw za pierwszym razem.
Oszukiwanie zabija zaufanie. Daj się przyłapać na oszustwie tylko raz, a autorytety zawsze będą miały trudności z zaufaniem ci – nawet jeśli nigdy więcej nie oszukujesz.
Oszukiwanie powoduje stres. Pokazywanie cudzej pracy jako własnej oznacza, że będziesz musiał być nieuczciwy, a bycie oszukanym jest z natury stresujące.Utrzymywanie tych tajemnic dodatkowo stresuje bycie wykrytym jako oszust.
Oszukiwanie jest zniewagą dla tych, którzy cię uczą. Wiedza to potęga, a gdy ktoś dzieli się z tobą wiedzą, to jest darem.
Oszukiwanie nie kończy się w liceum. Oszukiwanie często staje się skrótem.Zamienia się w zły nawyk, który może podążać za tobą przez całe studia i przyszłą karierę. Zamiast być „ktoś, kto oszukiwał”, prawdopodobnie staniesz się „ciągłym oszustem”.

Rozmowa z nastolatkiem

Prowadź regularne rozmowy z nastolatkiem na temat oszustw. Zadawaj pytania typu „Czy któryś z Twoich znajomych oszukuje?” „Czy oszustwo jest dużym problemem w twojej szkole?” lub „Czy odczuwasz presję, aby oszukiwać, aby spróbować iść naprzód?”

Posłuchaj, co Twój nastolatek ma do powiedzenia na temat oszustwa. Zapytaj nastolatka, co jej zdaniem stanowi oszustwo w dzisiejszym cyfrowym świecie.

Oszukiwanie może być trochę trudniejsze do zdefiniowania. Czy możesz korzystać ze strony internetowej, która tłumaczy Twoje słowa na język obcy? Czy to oszustwo, jeśli wyjmiesz gazetę z internetu, ale umieścisz niektóre zdania własnymi słowami? Poproś nastolatka o opinie na temat tego typu pytań, a następnie podziel się własnymi pomysłami.

Pamiętaj, że ważne jest, aby być dobrym wzorem do naśladowania.Jeśli oszukujesz podatki lub jesteś nieuczciwy, kiedy zwracasz produkty do sklepu, nastolatek dowie się, że oszukiwanie systemu jest w porządku. Pokaż swojemu nastolatkowi, jak ważne jest bycie szczerym, nawet gdy jest to trudne, i podkreśl, że oszustwo pociąga za sobą konsekwencje.