Jak diagnozowana jest śmierć mózgu

Śmierć mózgu to kliniczna i prawna definicja śmierci.Czasami, gdy dana osoba ma śmierć mózgu, jej serce wciąż bije, a klatka piersiowa może unosić się i opadać z każdym oddechem respiratora. Skóra może być ciepła, a osoba z martwym mózgiem może wyglądać na odpoczywającą.

Te fizyczne funkcje mogą być obecne u osoby, której mózg jest martwy, ponieważ fizyczne uszkodzenie jest w rzeczywistości ukryte w mózgu, a nie widoczne na ciele.

Komórki mózgowe nie regenerują się skutecznie. Utrudnia to mózgowi powrót do zdrowia po urazie. Poważne uszkodzenie mózgu może wystąpić z powodu udaru, zawału serca lub urazu głowy. Kiedy komórki mózgowe ulegną trwałemu uszkodzeniu, nie można ich zastąpić. Poważna utrata funkcji mózgu powoduje śmierć mózgu.

Ogłaszanie śmierci mózgu

Śmierć mózgu oznacza, że ​​wykwalifikowany lekarz, zazwyczaj neurolog, przeprowadził szczegółowe badanie fizykalne i udokumentował kryteria śmierci mózgu.

Testowanie śmierci mózgu

Testy śmierci mózgu można podzielić na trzy główne kategorie:

• Badanie lekarskie
• Badanie bezdechu
• Inne testy, znane również jako testy pomocnicze

Badanie lekarskie

Badanie fizykalne ma na celu określenie poziomu reaktywności. Jeśli badanie wykaże brak reakcji, badanie fizykalne przystąpi do sprawdzenia pewnych odruchów.

Ktoś, kto jest martwy mózgowo, nie będzie miał żadnych odruchów pnia mózgu. Na przykład osoba w śpiączce, która nie jest martwa mózgiem, mruga lub porusza głową, jeśli jej oko jest podrażnione kawałkiem wacika. Osoba z martwym mózgiem nie może mrugać, wzdrygać się ani próbować odejść, jeśli lekarz dotknie jej oka rozmytym kawałkiem waty. Dlatego jeśli nie ma odruchów mrugania, oznacza to, że pień mózgu nie działa prawidłowo.

Innym rodzajem testów fizycznych jest zimna kaloryczność. Ten test jest wykonywany za pomocą strzykawki z lodowatą wodą i wstrzyknięcia jej do przewodu słuchowego. Pacjent z martwym mózgiem nie zareaguje na tego typu bodźce, ale osoba z funkcją mózgu będzie miała odpowiedź, która może wahać się od ruchu gałek ocznych do wymiotów.

Badanie bezdechu

Pacjent, który jest wystarczająco chory, by przeprowadzić test na śmierć mózgu, będzie podłączony do respiratora i nie będzie mógł oddychać bez respiratora. Aby sprawdzić, czy odruch oddychania jest nienaruszony lub nieobecny, respirator jest usuwany w procedurze zwanej testem bezdechu.

Zazwyczaj gazometria krwi tętniczej (ABG) jest pobierana bezpośrednio przed rozpoczęciem testu bezdechu, po wyjęciu respiratora. Podczas testu bezdechu można podawać tlen, ale nie można używać respiratora.

Większość ludzi, nawet tych, którzy cierpią na ciężką chorobę, po odłączeniu respiratora będzie próbowało zaczerpnąć oddechu, ale osoba z martwym mózgiem nie weźmie oddechu podczas badania bezdechu.

Inne testy śmierci mózgu

Po wykonaniu oceny fizykalnej lekarz może zlecić wykonanie dodatkowych badań. Chociaż typowe jest wykonanie zarówno oceny fizycznej, jak i badania bezdechu, niektóre osoby, które nie są w stanie śmierci mózgowej, nie tolerują badania bezdechu. Często w takich przypadkach zostanie wykonane badanie przepływu. Badania te mają na celu sprawdzenie, czy krew przepływa do mózgu przez krwioobieg. Jeśli badanie pokazuje, że krew nie dociera do mózgu, test wskazuje na śmierć mózgu.

Niektórzy lekarze będą używać EEG lub elektroencefalogramu, który jest testem mierzącym fale mózgowe. Osoba, która jest martwa mózgowo, będzie miała „płaskie” EEG, ponieważ fale mózgowe będą nieobecne.

Atropina, lek na receptę, który powoduje wzrost częstości akcji serca, może być również podawany jako dodatkowy test na śmierć mózgu, ponieważ nie jest skuteczny u osób z martwym mózgiem. Jeśli częstość akcji serca wyraźnie wzrasta po podaniu leku, sugeruje to, że dana osoba nie jest martwa mózgiem.

Orzeczenie o śmierci mózgu

Kiedy dana osoba ma śmierć mózgu, oznacza to, że jest ona prawnie martwa. Ich akt zgonu będzie odzwierciedlał datę ogłoszenia zgonu mózgu, a nie późniejszy moment zatrzymania akcji serca.

W Stanach Zjednoczonych, jeśli dana osoba ma zgon mózgu i spełnia określone kryteria medyczne, dawstwem narządów może być opcja. W wielu przypadkach dana osoba podjęła już decyzję o przekazaniu i zaznaczyła swój wybór w prawie jazdy lub w testamencie.