Osteochondroza Dissecans stawu kolanowego

Osteochondritis dissecans (OCD) stawu kolanowego jest stanem, który powoduje rozluźnienie chrząstki i jej podtrzymującej kości. OCD najczęściej występuje w kolanie, chociaż może również wystąpić w innych stawach, w tym w stawie skokowym i łokciowym.

Gdy przepływ krwi do kości jest zmniejszony, przyczepiona chrząstka może oddzielić się od kości. Przyczyna OCD nie jest dobrze poznana, ale uważa się, że jest ona związana z powtarzającym się stresem lub urazowym uszkodzeniem kości.

Jak OCD wpływa na chrząstkę stawową?

Twoja chrząstka stawowa pomaga stawom zginać się płynnie i bezboleśnie. W normalnym stawie kolanowym warstwa chrząstki o grubości kilku milimetrów równomiernie pokrywa powierzchnię kości. Zdrowa chrząstka jest gładka, śliska i mocno przytwierdzona do leżącej poniżej kości.

W przypadku OCD niedobór przepływu krwi uszkadza kość. Może to spowodować fragmentację kości i oddzielenie chrząstki od jej normalnie mocnego przyczepu.

W OCD fragment chrząstki może poluzować się i oderwać od powierzchni stawu.

Objawy OCD stawu kolanowego

Gdy chrząstka jest uszkodzona, może wystąpić szereg problemów.

Objawy OCD obejmują:

• Ból stawu
• Obrzęk kolana
• Blokowanie kolan

• Niestabilność stawu

Ciężkie objawy mogą wystąpić, gdy wokół stawu unosi się fragment chrząstki.

Leczenie OCD stawu kolanowego

Istnieje wiele czynników, które Twój lekarz omówi z Tobą, rozważając najlepsze podejście do leczenia Twojego OCD.

Rozważania

• Wiek pacjenta: Najważniejszym czynnikiem prognostycznym jest wiek. Dzieci i młodzież mają otwarte płytki wzrostowe, co wiąże się ze znacznie lepszym rokowaniem w OCD i większą szansą na wyleczenie zarówno przy leczeniu chirurgicznym, jak i niechirurgicznym.

• Rozmiar i lokalizacja: Większe fragmenty lub fragmenty w bardziej krytycznych częściach stawu są zwykle leczone chirurgicznie.

• Stopień fragmentacji/odwarstwienia: fragmenty OCD są klasyfikowane jako stabilne lub niestabilne, w zależności od prawdopodobieństwa oddzielenia się fragmentu od kości.

• Stabilne fragmenty częściej goją się przy mniej inwazyjnym leczeniu.
• Niestabilne fragmenty są bardziej podatne na separację i najczęściej są naprawiane chirurgicznie.

Leczenie niechirurgiczne

W zależności od Twojej sytuacji chirurg ortopeda może wydać zalecenie dotyczące leczenia. Czasami leczenie niechirurgiczne może być skuteczne.

Istotną częścią leczenia niechirurgicznego jest odpoczynek stawu, aby mógł się zagoić. Oznacza to ograniczenie aktywności i może oznaczać używanie kul, aby ograniczyć obciążenie stawu. Twój lekarz może również zalecić leczenie w celu zmniejszenia objawów podczas gojenia – w tym lód i leki przeciwzapalne.

Leczenie chirurgiczne

Celem leczenia chirurgicznego jest uzyskanie stabilnej powierzchni chrząstki w stawie kolanowym.

Jeśli Twój lekarz przewiduje, że fragment może się zagoić, chirurg najprawdopodobniej naprawi zmianę OCD, zwykle za pomocą śrub lub szpilek, aby utrzymać fragment na miejscu. Nowoczesne śruby i szpilki wykonane są z materiału biowchłanialnego (a nie z metalu), dzięki czemu w przyszłości nie będą powodować problemów z chrząstką stawową.

Jeśli prawdopodobieństwo wyleczenia jest niskie, luźna chrząstka zostanie usunięta z kolana, a leczenie skupi się na stymulowaniu wzrostu nowej chrząstki w pustej przestrzeni na powierzchni stawu.

Metody stymulacji wzrostu nowej chrząstki

Istnieje wiele sposobów na stymulowanie wzrostu nowej chrząstki, a każdy z nich ma zalety i wady:

• Mikrozłamanie: Operacja mikrozłamania stymuluje przepływ krwi do uszkodzonego obszaru, co może umożliwić gojenie się chrząstki. Zabieg ten jest rzadko stosowany w przypadku młodzieńczego OCD, ponieważ nie utrzymuje się z upływem czasu.

• OATS / Transfer chrząstki: Podczas procedury transferu chrząstki zdrowa chrząstka i kość są pobierane z obszarów stawu, które nie potrzebują chrząstki, do obszaru uszkodzenia.

• Implantacja autologicznych chondrocytów (ACI): Komórki chrząstki są hodowane w laboratorium, a następnie umieszczane w miejscu uszkodzenia.