Ślimak to pasożyt występujący w raju

Pomiędzy palmami, piaszczystymi plażami i idealnie przybrzeżnymi wodami Florida Keys niechciany pasożytniczy najeźdźca zwany muchą ślimakową Nowego Świata (Cochliomyia hominivorax) siał spustoszenie w lokalnych zwierzętach domowych, inwentarzu i zwierzynie łownej latem 2016 r.

W szczytowym momencie epidemii od 10% do 15% zagrożonej populacji jeleni Key musiało zostać uśpionych (zabitych), aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się tej bolesnej i potencjalnie śmiertelnej inwazji przenoszonej przez muchy.

To, co sprawiło, że epidemia w 2016 r. była jeszcze bardziej niepokojąca, to fakt, że C. hominivorax od dawna uważano za wyeliminowany ze Stanów Zjednoczonych ze względu na rygorystyczne transgraniczne wysiłki w zakresie kontroli owadów.

W tym artykule szczegółowo opisano, czym są robaki, gdzie są najczęściej spotykane i co można zrobić, gdy wybuchnie epidemia.

Co to są robaki?

Kiedy ludzie mówią o ślimakach, zwykle mają na myśli larwy (larwy) muchy ślimakowej Nowego Świata. Sama mucha jest mniej więcej wielkości zwykłej muchy domowej, ale ma pomarańczowe oczy i metalicznie wyglądające ciało, które jest niebieskie, zielone lub szare z ciemnymi paskami.

Mucha sprawia problemy, kiedy składa jaja na krawędzi rany (a czasem na granicy pyska, nosa lub odbytu) ssaka-żywiciela. Czasami dotyka to ludzi, ale jest to rzadkie.

Po złożeniu z jaj wylęgają się larwy w ciągu jednego dnia i natychmiast zaczną spożywać otaczające tkanki jako pokarm. Ten proces nazywa się muszyza (powszechnie określana jako inwazja robaków).

Jednak w przeciwieństwie do większości czerwi, które żywią się martwymi tkankami, ślimaki utrzymują się przez spożywanie żywych i martwych tkanek. Powoduje to bolesne otwarte rany, gdy larwy zagłębiają się w głębsze warstwy skóry i mięśni. Larwy przechodzą następnie do następnego etapu rozwoju, stając się uśpioną poczwarką, zanim ostatecznie wynurzają się z rany jako w pełni uformowana mucha.

Proces porażenia — od złożenia jaja na żywicielu do pojawienia się dojrzałej muchy robaczkowej — trwa około tygodnia. Wiadomo jednak, że przy chłodniejszej pogodzie proces ten trwa do dwóch miesięcy.

Ale problem nie zaczyna się i nie kończy na jednej ranie. W miarę rozwoju inwazji robaków ropiejąca rana staje się atrakcyjna dla innych muszek ślimaków. Ponieważ w tej samej ranie składa się więcej jaj, zwierzę może stawać się coraz bardziej chore i ostatecznie umrzeć. Szczególnie narażone są noworodki.

Gdzie znajdują się robaki

Robaki są powszechnie spotykane w Ameryce Południowej i niektórych częściach Karaibów. Kraje często dotknięte to Argentyna, Boliwia, Brazylia, Kolumbia, Ekwador, Haiti, Jamajka, Paragwaj, Peru, Urugwaj i Wenezuela.

Larwy lub muchy ślimaków mogą czasami zostać przetransportowane do Stanów Zjednoczonych przez zarażone zwierzęta gospodarskie lub zwierzęta domowe. Nawet bagaż podróżnych z zagranicy stanowi ryzyko.

Dlatego też przeprowadza się rygorystyczne inspekcje za każdym razem, gdy zwierzęta są transportowane z krajów, w których powszechne są inwazje ślimaków. Albo dlaczego Twój bagaż może zostać dokładnie sprawdzony po powrocie z części Ameryki Południowej lub Karaibów.

Oprócz chryzomiacza chryzomya bezziana występuje w tropikalnych częściach południowej i południowo-wschodniej Azji, Afryki i Bliskiego Wschodu.

Epidemie w USA

Uważa się, że muchy ślimakowe przybyły do ​​Stanów Zjednoczonych z Ameryki Południowej w XIX wieku. Dzięki agresywnym wysiłkom na rzecz zwalczania owadów, robaki ślimakowe były w dużej mierze uważane za wyeliminowane w Stanach Zjednoczonych od połowy lat 80. XX wieku. Jeszcze wcześniej od 1966 nie zaobserwowano żadnej samowystarczalnej populacji, a od lat 70. nie zgłoszono żadnych przypadków poza Teksasem.

To nie znaczy, że nie było dziwnego odosobnionego incydentu. Na przykład w maju 2010 roku weterynarze znaleźli psa, który przeniósł infekcję z Wenezueli na Florydę. Obszar został dokładnie oczyszczony, aby zapewnić powstrzymanie inwazji.

Przed 1966 r. robaki były ogromnym problemem dla hodowców. Owady były w stanie dobrze się rozwijać w stanach takich jak Floryda, Teksas, Arizona i Kalifornia, które cieszyły się ciepłym klimatem przez cały rok. Podczas gdy muchy były w większości uśpione zimą, nadejście wiosny, lata i jesieni pozwalało owadom pełzać coraz dalej na północ z każdym pokoleniem – w niektórych przypadkach nawet do 100 mil na pokolenie.

Dopóki nie wprowadzono lepszych wysiłków w zakresie zwalczania owadów, muchy ślimakowe można było znaleźć daleko na północ, aż do granicy z Kanadą.

Wpływ ekonomiczny

Robaki zwykle infekują zwierzęta gospodarskie, a wpływ ekonomiczny na tę branżę może być ogromny. Na samej Florydzie przemysł jest wart ponad 2,5 miliarda dolarów rocznie. Oprócz wpływu na hodowlę, inwazja robaków ślimakowych wymaga dużo pieniędzy, aby zapobiec lub kontrolować. Może to kosztować lokalne gospodarki setki milionów dolarów.

Mówi się, że działania prewencyjne w samym Teksasie kosztują rząd stanowy i przemysł hodowlany około 561 milionów dolarów rocznie.

Kontrola owadów

Śrubowce zostały pierwotnie wyeliminowane ze Stanów Zjednoczonych przez wypuszczanie sterylnych samców muszek ślimaków na obszary endemiczne w latach 50. XX wieku. Krzyżowanie się bezpłodnych samców z płodnymi samicami much powoduje, że składa się mniej jaj, co zmniejsza trwałość populacji, aż w końcu się załamie.

Aby poradzić sobie z epidemią w 2016 roku, Floryda powtórzyła ten sam proces, wypuszczając około 188 milionów sterylnych much z 35 stacji wypuszczania w ciągu sześciu miesięcy. Ponadto lokalni eksperci od zwalczania owadów zrekrutowali około 200 ochotników, aby nakłonić lokalną populację jeleni do jedzenia smakołyków nasączonych środkami owadobójczymi.

Wprowadzono również kwarantannę, aby zapobiec opuszczeniu Florida Keys przez potencjalnie dotknięte zwierzęta lub zwierzęta gospodarskie. Zanurzanie lub opryskiwanie zwierząt domowych nietoksycznymi insektycydami było również prowadzone na zasadzie dobrowolności.

Badania

Podobne plany zostały wprowadzone w celu powstrzymania chorób przenoszonych przez komary, takich jak Zika, denga i chikungunya w regionach wylęgarni. Obejmuje to nowszą procedurę znaną jako technika owadów niezgodnych z Wolbachią (IIT).

Wolbachia to bakteria, której rozmnażanie potrzebują niektóre owady. Hodując samce komarów w środowiskach wolnych od Wolbachii — a następnie wypuszczając je na obszary endemiczne — populacje komarów można kontrolować bez potrzeby stosowania szeroko zakrojonych programów insektycydów.

Nie jest jasne, czy taką samą interwencję można zastosować w przypadku muchy ślimakowej New World. Badania trwają.

Zwierzęta i robaki

Wkręty mogą wpływać na zwierzęta domowe i bezdomne w taki sam sposób, jak zwierzyna łowna i inwentarz żywy. Podczas wybuchu epidemii na Florydzie w 2016 r. infestacje robakami ślimakowymi wykryto u kotów, psów, a nawet świń.

Kiedy pojawia się infekcja robaczkowatą, miejscowe środki owadobójcze, takie jak imidachlopryd, fipronil i selamektyna, są nakładane na ranę przez dwa do trzech dni. Jaja, larwy i poczwarki można następnie usunąć pęsetą. Skuteczny okazał się również doustny insektycyd Capstar (nitenpiram).

Mimo to leczenie inwazji robaków może być bolesne i prowadzić do infekcji, jeśli rana nie jest utrzymywana w stanie jałowym. Z tego powodu leczenie ślimaków u zwierząt domowych lub inwentarza żywego powinno być prowadzone przez licencjonowanego lekarza weterynarii.

Streszczenie

Epidemie ślimaków, takie jak te, które miały miejsce na Florida Keys w 2016 r., są spowodowane, gdy mucha ślimakowa z Nowego Świata składa jaja na ssakach w pobliżu wilgotnych otworów lub otwartych ran. Pojawiające się larwy (czerwie) żywią się tkankami, powodując bolesne owrzodzenia i infekcje.

Muchy ślimakowe żyją głównie w ciepłym, tropikalnym klimacie. Podczas epidemii urzędnicy ds. zdrowia publicznego często reagują, wypuszczając sterylne samce robaczycy, aby kojarzyły się z samicami. Bez środków do efektywnego rozmnażania populacja ślimaków ostatecznie załamuje się.

Na zwierzynę łowną i dziką przyrodę wpływają głównie epidemie ślimaków, ale zwierzęta domowe mogą być również celem inwazji. Inwazje ludzkie są rzadkie, ale wiadomo, że występują.