Dogłębne spojrzenie na wewnętrzne monitorowanie płodu

Wewnętrzne monitorowanie płodu polega na umieszczeniu elektrody bezpośrednio na skórze głowy dziecka, gdy jest ono jeszcze w macicy.Ten test jest wykonywany w celu oceny częstości akcji serca dziecka, a także zmienności bicia serca w czasie porodu.

Chociaż IFM jest najczęściej używany podczas porodów wysokiego ryzyka, może być również stosowany w przypadku porodów niskiego ryzyka, jeśli zespół opiekuńczy nie jest w stanie uzyskać dokładnego odczytu z zewnętrznych technik monitorowania, takich jak osłuchiwanie i elektroniczny monitor płodu (EFM).

Jak przeprowadza się wewnętrzne monitorowanie płodu

IFM jest wprowadzany przez szyjkę macicy do części ciała dziecka znajdującej się najbliżej otworu (zazwyczaj skóry głowy). Jeśli matka nie odpuściła wody, w tym celu zostanie wykonana amniotomia. Następnie umieszcza się elektrodę płodową, wkręcając maleńki drucik w górne warstwy skóry głowy dziecka.

Jednocześnie wewnątrzmaciczny cewnik ciśnieniowy (IUPC) można również umieścić wewnątrz macicy między ścianą macicy a dzieckiem.Dzięki temu zespół porodowy może zmierzyć dokładną siłę skurczów matki, zamiast polegać na mniej dokładnych formach monitorowania zewnętrznego. Jest to szczególnie przydatne, gdy wskazany jest poród indukowany.

Zalety

Monitorowanie wewnętrzne płodu pozwala na bezpośrednią kontrolę pracy serca dziecka w przeciwieństwie do osłuchiwania, które jest pośrednią formą monitorowania. Osłuchiwanie wykorzystuje urządzenie, które nasłuchuje przez żołądek kobiety, w postaci stetoskopu lub fetoskopu ultradźwiękowego.Osłuchiwanie jest najczęściej stosowaną techniką w przypadku ciąż niskiego ryzyka.

IFM pokonuje również jedno z głównych ograniczeń EFM: potrzebę pozostawania w całkowitym bezruchu kobiety. W przypadku EFM urządzenie monitorujące jest owinięte wokół talii kobiety. Każdy ruch może zakłócić sygnał i sugerować nieprawidłowości, które mogą występować lub nie.

Zagrożenia

Pomimo swoich zalet, istnieje szereg zagrożeń związanych z IFM, w tym:

• Siniaki lub drapanie skóry głowy dziecka
• Ryzyko zakażenia matki lub dziecka z zewnętrznego źródła
• Ograniczenie ruchu matki, które może sprawić, że poród będzie bolesny i utrudniony
• Ryzyko zakażenia z matki na dziecko (IFM jest przeciwwskazany u kobiet z HIV, opryszczką i zapaleniem wątroby)

Sama procedura IFM wzbudziła kontrowersje wśród niektórych praktyków, którzy uważają, że jest niepotrzebnie inwazyjna. Niektóre badania sugerują, że jego stosowanie wiąże się z wyższymi niż niższymi wskaźnikami porodów cesarskich i porodów kleszczowych.

Jedno z badań przeprowadzonych w 2013 r. wykazało, że z 3944 kobiet, u których stosowano IFM, 18,6 procent zakończyło się cięciem cesarskim w porównaniu do 9,7 procent, które nie miały IFM.Wskaźniki gorączki u kobiet były również prawie trzykrotnie wyższe (11,7% w porównaniu z 4,5%).

Nie zaobserwowano różnic w stanie zdrowia dzieci narażonych na IFM w porównaniu z tymi, które nie były.