Alergie na IV barwnik kontrastowy

Barwnik dożylny (IV) to barwnik kontrastowy podawany przez żyłę. Jest również znany jako media kontrastowe (RCM). Jest szeroko stosowany w Stanach Zjednoczonych do badań radiologicznych, takich jak angiogramy, zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny (MRI) i tomografia komputerowa (CT).

Niepożądane reakcje na RCM są dość powszechne, chociaż alergie są rzadsze. Reakcje alergiczne na RCM nie mają prawdziwego charakteru alergicznego, co oznacza, że ​​nie ma przeciwciała alergicznego, które powoduje reakcję. RCM działa raczej w celu bezpośredniego uwalniania histaminy i innych substancji chemicznych z komórek tucznych.

Rodzaje mediów kontrastowych

Dwa główne typy stosowanego kontrastu to kontrast jodowany (stosowany w większości skanów CT) i kontrast oparty na gadolinie (stosowany w większości skanów MRI, które wykorzystują barwnik kontrastowy). Te dwa typy są zupełnie różne i nie uważa się, że reagują krzyżowo.

W obrębie typu kontrastu jodowego istnieją dwa główne podtypy:

• Jonowy środek kontrastowy o wysokiej osmolalności (HOCM)
• Niejonowe środki kontrastowe o niskiej osmolalności (LOCM)

LOCM stał się preferowaną formą barwnika IV w ostatnich latach, biorąc pod uwagę jego lepsze wyniki w zakresie bezpieczeństwa. Jest jednak droższy niż HOCM.

Rodzaje reakcji

Oto reakcje, które mogą wystąpić po podaniu RCM:

• Łagodne reakcje: są stosunkowo częste i występują u 3% do 15% osób je otrzymujących.KątWiększość z tych reakcji jest łagodna i obejmuje uczucie ciepła, nudności i wymioty. Na ogół objawy te występują tylko przez krótki czas i nie wymagają leczenia.

• Umiarkowane reakcje: Obejmują one ciężkie wymioty, pokrzywkę i obrzęk i występują u około 0,02% do 2% osób otrzymujących RCM.KątCzęsto wymagają leczenia.

• Ciężkie, zagrażające życiu reakcje: obejmuje to anafilaksję, a reakcje te występują u 0,04% do 0,02% osób otrzymujących RCM, ze śmiertelnością jednej osoby na 170 000.KątKąt

Prawdopodobieństwo reakcji na LOCM jest znacznie niższe niż w przypadku HOCM, a prawdopodobieństwo reakcji na kontrast na bazie gadolinu (stosowany w MRI) jest jeszcze niższe.

Czynniki ryzyka

Wydaje się, że te czynniki narażają ludzi na większe ryzyko reakcji na RCM:

• Wcześniejsze reakcje na RCM
• Astma
• Historia alergii
• Historia chorób sercaKątKąt
• Historia choroby nerekKątKąt
• Przyjmowanie beta-blokerów
• Bycie w podeszłym wieku (podwyższone ryzyko ciężkich reakcji)KątKąt

Diagnoza

Niestety nie ma dostępnego testu do diagnozowania alergii na RCM. Wykazano, że testy skórne i testy radioalergosorbentu (RAST) nie są pomocne w diagnozie.

Małe dawki testowe często nie są pomocne, z doniesieniami o ciężkich, zagrażających życiu reakcjach pojawiających się po podaniu małych ilości RCM, a także ciężkich reakcjach z większymi dawkami RCM pojawiających się po tym, jak osoba toleruje niewielką dawkę barwnika IV.

Leczenie

Leczenie ostrej reakcji na RCM jest podobne do leczenia niepożądanej reakcji z dowolnej przyczyny. Leczenie może obejmować wstrzykiwanie epinefryny i leków przeciwhistaminowych, a także dożylne podawanie płynów w przypadku niskiego ciśnienia krwi i wstrząsu.

U pacjentów, u których w wywiadzie nie wystąpiły ciężkie reakcje pseudoalergiczne na RCM, często stosuje się kombinację doustnych kortykosteroidów, takich jak prednizon, i leków przeciwhistaminowych, takich jak difenhydramina (benadryl) przed jakimkolwiek przyszłym podaniem kontrastu.

Pacjenci z ciężkimi reakcjami w wywiadzie powinni unikać środków kontrastowych, z wyjątkiem szczególnych, ciężkich okoliczności pod nadzorem lekarza.

Jeśli obawiasz się potencjalnej reakcji na RCM, porozmawiaj ze swoim lekarzem o ryzyku i korzyściach z wykonania testu z RCM oraz o tym, czy dostępne są alternatywy.

Twój lekarz może uzyskać podobne informacje, wykonując skan MRI (który wykorzystuje kontrast oparty na gadolinie), a nie skan CT. Jeśli wymagany jest skan CT, zapytaj, czy można użyć LOCM zamiast HOCM.

U pacjentów z ciężkimi reakcjami w wywiadzie należy całkowicie unikać radiokontrastowania, z wyjątkiem szczególnych, ekstremalnych okoliczności pod nadzorem lekarza.