Anatomia błony bębenkowej

Błona bębenkowa, powszechnie znana jako błona bębenkowa, to cienka warstwa skóry naciągniętej, jak bębenek, w uchu. Błona bębenkowa oddziela ucho zewnętrzne od ucha środkowego i wibruje w odpowiedzi na fale dźwiękowe.

Błona bębenkowa jest częścią złożonego systemu zaangażowanego w proces słyszenia. Chroni również ucho środkowe przed zanieczyszczeniami i bakteriami.

Czasami infekcja może spowodować pęknięcie błony bębenkowej. Objawy pęknięcia błony bębenkowej obejmują utratę słuchu, ból ucha, swędzenie i odpływ płynu z ucha. Zwykle pęknięte bębenki goją się same.

Anatomia

Bębenek ma trzy warstwy: warstwę zewnętrzną, warstwę wewnętrzną i warstwę środkową. Warstwa środkowa wykonana jest z włókien, które nadają błonie bębenkowej elastyczność i sztywność. Chrząstka utrzymuje błonę bębenkową na miejscu.

Błona bębenkowa zakrywa koniec zewnętrznego przewodu słuchowego i wygląda jak spłaszczony stożek z końcówką skierowaną do wewnątrz w kierunku ucha środkowego. Jest przezroczysty i ma wielkość dziesięciocentówki.Kąt

Bębenek oddziela ucho zewnętrzne od ucha środkowego. Bębenek uszny znajduje się pomiędzy końcem zewnętrznego przewodu słuchowego a kosteczkami słuchowymi, które są trzema maleńkimi kośćmi w uchu środkowym, zwanymi młoteczkiem, kowadełkiem i strzemiączkiem.

Funkcjonować

Dwie podstawowe funkcje błony bębenkowej to słuchowa i ochronna.

Słuchowy

Gdy fale dźwiękowe wchodzą do przewodu słuchowego, uderzają w błonę bębenkową, powodując jej wibracje. Wibracje te następnie poruszają trzema maleńkimi kostkami w uchu środkowym.

Kości te następnie wzmacniają dźwięk i wysyłają je do ślimaka w uchu wewnętrznym, gdzie komórki rzęsate pulsują i wytwarzany jest sygnał elektryczny. Stąd nerw słuchowy przenosi sygnał do mózgu, gdzie jest odbierany jako dźwięk.

Ochronny

Bębenek uszny nie tylko pomaga słyszeć, ale także działa jak bariera ochronna, dzięki czemu ucho środkowe jest wolne od brudu, zanieczyszczeń i bakterii. Jeśli błona bębenkowa ulegnie perforacji lub pęknięciu, ucho środkowe jest podatne na infekcję.

Powiązane warunki

Bębenek ucha jest delikatny i może pęknąć lub rozerwać się. Najczęściej dzieje się tak w wyniku infekcji ucha środkowego (tzw. zapalenie ucha środkowego). Uszkodzenie błony bębenkowej może również wystąpić w wyniku urazu spowodowanego takimi rzeczami, jak:

• Urazy spowodowane uderzeniem w błonę bębenkową przedmiotem, takim jak wacik
• Głośne dźwięki
• Uraz głowy
• Zmiany ciśnienia powietrza

Kiedy błona bębenkowa pęka, możesz zauważyć utratę słuchu lub przytłumiony słuch, ból ucha i/lub drenaż z ucha.

Ból spowodowany pękniętą błoną bębenkową jest często leczony dostępnymi bez recepty lekami przeciwbólowymi. Ciepły kompres trzymany po zewnętrznej stronie ucha może również przynieść ulgę. Jeśli pęknięcie jest spowodowane infekcją ucha środkowego, Twój lekarz prawdopodobnie przepisze antybiotyki w celu leczenia infekcji.

Ważne jest, aby nie wkładać niczego do ucha, jeśli masz lub podejrzewasz, że możesz mieć pękniętą błonę bębenkową.

Testy

Pękniętą błonę bębenkową można zobaczyć za pomocą otoskopu, instrumentu używanego do zaglądania do uszu. Wiele razy pracownik służby zdrowia może zdiagnozować pęknięcie błony bębenkowej, po prostu zaglądając do ucha.

Jeśli spojrzenie na błonę bębenkową za pomocą otoskopu nie jest rozstrzygające, Twój lekarz może również wykonać badanie audiologiczne w celu zbadania Twojego słuchu. Ponadto mogą wykonać tympanometrię, która sprawdza, jak bębenki uszne reagują na zmiany ciśnienia.

Większość pękniętych błon bębenkowych goi się samoistnie w ciągu kilku tygodni, choć może to potrwać dłużej. Rzadko pęknięte błony bębenkowe wymagają naprawy chirurgicznej.

Chirurgiczna naprawa błony bębenkowej jest wykonywana przez chirurga ucha, nosa, gardła (ENT) w znieczuleniu ogólnym. Istnieją dwa rodzaje napraw chirurgicznych: myringoplastyka i tympanoplastyka.

Myringoplastyka jest najkrótszą i najprostszą procedurą. W plastyce plastrowej, papier lub żel jest używany do tymczasowego zakrycia otworu w błonie bębenkowej, co skłania organizm do samodzielnego zamknięcia otworu. Jedno badanie, w którym porównano materiał użyty w procedurze, wykazało, że nie było znaczącej różnicy w szybkości zamykania w zależności od użytego materiału.

Tympanoplastyka jest częstszą i bardziej skomplikowaną procedurą. Podczas tympanoplastyki chirurg używa powięzi, aby zastąpić brakującą część błony bębenkowej.