Anatomia okrężnicy wstępującej

Okrężnica jest częścią jelita grubego i ma kilka różnych sekcji: wstępującą, poprzeczną, zstępującą i esicy. Dwukropek wstępujący to pierwsza sekcja. Znajduje się w przewodzie pokarmowym między końcem jelita cienkiego a drugą częścią okrężnicy, okrężnicą poprzeczną. Jest również czasami nazywany prawą okrężnicą.

W tym artykule dowiesz się więcej o anatomii i funkcji okrężnicy wstępującej, a także o warunkach, które mogą na nią wpływać oraz o testach, które można wykonać.

Anatomia

Okrężnica jest częścią przewodu pokarmowego, gdzie żywność jest rozkładana na substancje, które organizm może wykorzystać. Okrężnica wstępująca to pierwsza część okrężnicy. Otrzymuje częściowo strawiony pokarm z jelita cienkiego.

Struktura

Okrężnica wstępująca ma około 20-25 centymetrów długości i 2,5 cala średnicy. Wnętrze okrężnicy wstępującej wyłożone jest mięśniami gładkimi, które kurczą się i przesuwają stolec wzdłuż jego długości.

Jest utrzymywany na miejscu przez tkanki i błony wyściełające ścianę brzucha. Wewnątrz okrężnicy znajdują się woreczki, które zwiększają powierzchnię od wewnątrz, pozwalając na lepsze wchłanianie.

Najbardziej wewnętrzna warstwa okrężnicy wstępującej nazywana jest błoną śluzową. Posiada komórki kubkowe, które pomagają tworzyć śluz potrzebny do poruszania się odpadów wzdłuż okrężnicy.

Kolejne warstwy to błona podśluzowa, która zawiera nerwy i naczynia krwionośne oraz mięśniówkę, która zawiera mięśnie gładkie. Najbardziej zewnętrzną warstwą jest błona surowicza, która wydziela płyn w celu zmniejszenia tarcia spowodowanego skurczem mięśni gładkich.

Lokalizacja

Okrężnica wstępująca znajduje się po prawej stronie brzucha. Otrzymuje trawiący pokarm z jelita cienkiego. Na początku jest połączona z jelitem ślepym, czyli pierwszą częścią jelita grubego.

Na swoim końcu okrężnica wstępująca skręca w lewo, gdzie spotyka się z drugą częścią okrężnicy, okrężnicą poprzeczną. Okrężnica poprzeczna biegnie od prawej do lewej w poprzek brzucha.

Wariacje anatomiczne

Różnice i wady wrodzone w okrężnicy wstępującej nie są powszechne. Malrotacje okrężnicy, w których jelito ulegają skręceniu, są zwykle wykrywane u noworodków, ponieważ często powodują objawy trawienne. Chirurgia służy do rozwiązania problemu.

Sposób dostarczania krwi do części okrężnicy ma pewne różnice w rozgałęzieniu tętnic. Tętnica zaopatrująca prawą okrężnicę jest tętnicą krezkową górną. Istnieją doniesienia o rzadkich przypadkach, gdy dopływ krwi pochodzi z tętnicy krezkowej dolnej.

Funkcjonować

Okrężnica jest pustą rurką, przez którą przechodzą odpady (kał) w drodze na zewnątrz ciała przez odbyt. Zadaniem okrężnicy jest wchłanianie wody i elektrolitów ze stolca. Większość witamin i minerałów wchłaniana jest w jelicie cienkim.

Gdy odpady przechodzą z jelita cienkiego do kątnicy, mieszają się z różnymi rodzajami bakterii. Bakterie te dalej rozkładają odpady i pomagają przyswajać kilka dodatkowych witamin, takich jak witaminy K, B1, B2 i B12.

Woda jest wchłaniana z odpadów, gdy przechodzi przez okrężnicę, zamieniając ją z głównie płynnego w stały stolec.

Powiązane warunki

Istnieje kilka chorób i stanów, które mogą wpływać na okrężnicę wstępującą. Inne części okrężnicy również mogą być dotknięte tymi stanami.

Rak okrężnicy

Rak okrężnicy może rozpocząć się w okrężnicy wstępującej. Często nie można go znaleźć, dopóki rak nie jest zaawansowany, ponieważ może nie powodować żadnych objawów.

Kiedy stolec przechodzi przez okrężnicę wstępującą, właśnie pochodzi z jelita cienkiego i jest w większości płynny. Dzięki temu może ominąć rosnący guz, który częściowo blokuje okrężnicę. Guzy te można leczyć chirurgicznie w celu usunięcia części okrężnicy oraz chemioterapią i/lub radioterapią.

Polipy okrężnicy

Polipy okrężnicy to narośle przypominające łodygi, które występują na wewnętrznej ścianie jelita. Wchodzą do wnętrza okrężnicy. Jeśli staną się duże, mogą zablokować przechodzenie odpadów.

Polipy są prekursorami raka. Podczas kolonoskopii przesiewowej wszystkie znalezione polipy zostaną usunięte, aby nie rozwijały się i nie stwarzały ryzyka raka.

Choroba uchyłkowa

Choroba uchyłkowa to stan, w którym wybrzuszenia rozwijają się w osłabionych odcinkach wyściółki okrężnicy. Osoby w wieku powyżej 40 lat często mają te torebki w wyściółce okrężnicy, a większość osób w wieku powyżej 50 lat ma je.

Mogą nie powodować żadnych objawów, chyba że zostaną zakażone, co nazywa się zapaleniem uchyłków. Zapalenie uchyłków może powodować gorączkę, nudności, ból brzucha i biegunkę. Zapalenie uchyłków najczęściej leczy się antybiotykami, ale ciężkie przypadki mogą wymagać operacji.

Zapalna choroba jelit

Choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy i nieokreślone zapalenie okrężnicy są postaciami nieswoistego zapalenia jelit (IBD), które mogą wpływać na okrężnicę wstępującą. IBD powoduje stany zapalne i wrzody w przewodzie pokarmowym. Może to prowadzić do oznak i objawów w przewodzie pokarmowym, takich jak krwawienie z jelit, ból brzucha i biegunka.

Co więcej, IBD może powodować komplikacje pozajelitowe, które obejmują zmęczenie, choroby skóry, problemy z oczami i różne formy zapalenia stawów.

Testy

Testy używane do oceny stanu całej okrężnicy obejmują ocenę okrężnicy wstępującej.

Kolonoskopia

Kolonoskopia to badanie, w którym cienka, elastyczna rurka ze światłem jest wprowadzana do odbytu i przesuwana w górę okrężnicy. Ten test jest wykonywany w znieczuleniu. Przygotowanie do tego testu obejmuje oczyszczenie jelita grubego z dowolnego stolca, które odbywa się przy użyciu silnych środków przeczyszczających i na czczo.

Tomografię komputerową

Tomografia komputerowa (CT) służy do oglądania narządów w jamie brzusznej. Jest to rodzaj prześwietlenia, które może stworzyć obraz okrężnicy i innych struktur ciała. Ten test może na przykład wykazać, czy w okrężnicy są jakieś guzy.

Aby przygotować się do tego testu, często konieczne jest poszczenie przez kilka godzin wcześniej. Podczas tego testu roztwór kontrastowy można podawać doustnie lub dożylnie. Kontrast pomaga niektórym tkankom lepiej pokazać się na obrazach tomografii komputerowej.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) wykorzystuje pole magnetyczne do oglądania struktur i narządów wewnątrz ciała. Można to zrobić z kontrastem lub bez. Kontrast można podawać w postaci napoju lub podawać dożylnie (lub oba mogą być stosowane u tego samego pacjenta). W tym teście nie stosuje się promieniowania.

Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa

Pozytonowa tomografia emisyjna (PET) służy do wyszukiwania guzów. Cukier poddany działaniu niskiego poziomu promieniowania jest podawany przez IV przed badaniem. Jeśli obecne są jakiekolwiek komórki nowotworowe, wchłoną ten cukier i pojawią się na filmach zrobionych podczas testu.