Anatomia trapezu

Kość trapezowa jest jedną z ośmiu małych kości tworzących staw nadgarstkowy. Trapez to ostatnia kość w rzędzie kości nadgarstka, znajdująca się poniżej stawu kciuka. Kość trapezowa wraz z podstawą stawu kciuka tworzy tak zwany staw nadgarstkowo-śródręczny, znany również jako staw CMC.

Ze względu na umiejscowienie trapezu poniżej stawu kciuka, trapez odgrywa rolę zarówno w stabilności, jak i ruchu kciuka. Trapez dotyka również dwóch innych kości w stawie nadgarstkowym, kości łódeczkowatej i trapezowej.

Anatomia

Kość trapezowa to mała podłużna kość, która odgrywa rolę w stabilności kanału nadgarstka, a także stabilności stawu kciuka. Kształt i rozmiar tej kości oraz jej położenie poniżej kciuka powodują, że z czasem integralność czworoboku ulega pogorszeniu. Z biegiem czasu trapez jest zaangażowany w wiele małych ruchów ze względu na to, jak często większość osób używa kciuków.

Górna lub górna powierzchnia trapezu ma nieregularny kształt, który jest gładki i dotyka innej kości nadgarstka zwanej kością łódeczkowatą. Dolna lub dolna powierzchnia trapezu jest owalna i przypomina siodło, co przyczynia się do klasyfikowania stawu jako stawu siodłowego.

Dolna powierzchnia dotyka pierwszej kości śródręcza, znanej również jako kciuk. Powierzchnia dłoniowa lub skierowana do przodu czworoboku jest przyczepiona do ścięgna zginacza promieniowego nadgarstka, więzadła poprzecznego nadgarstka i mięśni, w tym mięśnia przeciwnego kciuka i zginacza krótkiego kciuka.

Grzbietowa lub skierowana do tyłu powierzchnia trapezu pomaga w utrzymaniu tych więzadeł i ścięgien na miejscu. Boczna powierzchnia pomaga również w utrzymaniu tych mocowań na miejscu.

Jeden aspekt przyśrodkowej powierzchni trapezu dotyka innej kości nadgarstka zwanej trapezoidem. Drugi aspekt przyśrodkowej powierzchni trapezu dotyka drugiej kości śródręcza lub kości drugiego palca.

Istnieją niewielkie różnice anatomiczne związane z kością trapezową. Stwierdzono, że samice mają mniejsze powierzchnie kości czworobocznej.KątCzęsto nie powoduje to żadnych problemów z funkcjonalnym użytkowaniem trapezu, jednak może mieć wpływ na czas gojenia i ryzyko infekcji w przypadku złamania trapezu.

Funkcjonować

Kość trapezowa wraz z pobliską pierwszą kością śródręcza w kciuku tworzy staw siodłowy.

Abductor pollicis longus i opponens pollicis umieszczają się na trapezie, umożliwiając kciukowi poruszanie się z boku na bok i sięganie w poprzek dłoni, aby dotknąć innych palców.

Dzięki wprowadzeniu kilku więzadeł i ścięgien na trapezie kość ta odgrywa dużą rolę w utrzymaniu struktury i kształtu dłoni. Tętnica promieniowa, która jest ukrwieniem większości dłoni i części przedramienia, przechodzi bezpośrednio przez trapez.

Powiązane warunki

Trapez to kość, która często doświadcza objawów choroby zwyrodnieniowej stawów (OA), reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS), zapalenia kaletki i innych stanów zapalnych.KątTen stan zapalny jest również często obserwowany w miejscu, w którym czworobok styka się z pierwszą kością śródręcza, zwaną stawem czworobocznym śródręcza, znanym również jako TMC.

Niektóre metody leczenia ciężkiego stanu zapalnego związanego z trapezem obejmują usunięcie lub zespolenie kości w celu złagodzenia bólu i poprawy funkcji nadgarstka.KątTe same stany zapalne lub objawy mogą powodować rozluźnienie ścięgien i więzadeł, co może spowodować wypadnięcie trapezu.

Może to początkowo powodować łagodny lub umiarkowany ból. Jednak nieleczona lub niezdiagnozowana może łatwo doprowadzić do złamania czworoboku, które należy odpowiednio leczyć. Poluzowane więzadła i ścięgna powinny być leczone poprzez programy wzmacniające prowadzone przez fizjoterapeutę lub terapeutę zajęciowego.

Złamanie trapezu jest diagnozowane za pomocą radiografii, a następnie leczone poprzez umieszczenie kości w odpowiednim miejscu i założenie opatrunku w celu umożliwienia unieruchomienia i wygojenia.KątZłamanie kości łódeczkowatej, wraz z innymi małymi kośćmi nadgarstka, traktuje się podobnie jak złamanie czworoboczne.

Rehabilitacja

Duża część rehabilitacji złamania trapezu polega na utrzymaniu ruchu w okresie unieruchomienia. Obejmuje to przesuwanie pozostałych cyfr ręki wraz z przedramieniem. Terapia zajęciowa i fizjoterapia w tej fazie mogą również składać się z ćwiczeń i czynności pozwalających na prawie samodzielne wykonanie zadań funkcjonalnych pomimo złamania.

Po usunięciu gipsu usługi rehabilitacyjne koncentrują się na stopniowym protokole regeneracyjnym ruchu, który rozpoczyna się od podstawowego zakresu ćwiczeń ruchowych nadgarstka, palców i przedramienia.

Leczenie bólu jest również dużą częścią leczenia na tym etapie procesu rehabilitacji. Łagodzenie bólu może składać się z okładów ciepła lub lodu, balsamów mentolowych, masażu i terapeutycznych ultradźwięków.KątKąt

Gdy ból jest bardziej znośny, a podstawowe cele ruchowe zostały osiągnięte, protokół przechodzi do ćwiczeń lekko oporowych, po których następują ćwiczenia wzmacniające we wszystkich obszarach dłoni.