Badania krwi na celiakię

Badania krwi są niezbędne do badań przesiewowych w kierunku celiakii. Większość z nich ma na celu wykrycie immunoglobuliny (Ig), przeciwciała wytwarzanego przez układ odpornościowy osób z celiakią w odpowiedzi na gluten zawarty w pszenicy i innych zbożach. Inne badania krwi szukają różnych wskaźników, w tym białka wiążącego kwasy tłuszczowe (I-FABP) i niektórych wskaźników genetycznych.

Wyniki badania krwi na celiakię są zwykle zwracane w ciągu jednego do trzech dni. Wyniki testów genetycznych na obecność przeciwciał wewnątrzmięśniowych (EMA) i celiakii mogą trwać dłużej. Gdy wynik badania krwi na celiakię jest pozytywny, konieczne są dalsze badania. Jedynym sposobem na ostateczne zdiagnozowanie celiakii jest wykonanie biopsji jelita cienkiego w poszukiwaniu uszkodzeń tkanki.KątKąt

Testy przeciwciał

Istnieją cztery testy przeciwciał na celiakię. Najbardziej czułe badanie przesiewowe na immunoglobulinę A (IgA) — przeciwciało najbardziej widoczne w celiakii.KątOsoby z niedoborem IgA (zwłaszcza te z zaburzeniami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń lub reumatoidalne zapalenie stawów, mogą być badane pod kątem immunoglobuliny G (IgG) zamiast IgA.KątKąt

Transglutaminaza tkankowa (tTG)

Test tTG, znany również jako test przeciw transglutaminazie tkankowej lub test anty-tTG, jest opcją pierwszego rzutu w testowaniu przeciwciał. tTG to enzym, który odgrywa rolę w gojeniu ran, adhezji między komórkami, regulacji przeżycia i śmierci komórek oraz innych procesach biologicznych.

Bierze również udział w rozkładzie gliadyny – rozpuszczalnego w wodzie białka w glutenie, które jest niezbędne do wzrostu chleba podczas pieczenia i które jest łatwo wchłaniane przez jelita.KątKąt

Interakcja między tTG a gliadynami jest złożona. Po rozbiciu glutenu przez tTG, dalszy rozkład gliadyn w krwiobiegu aktywuje tTG w jelicie cienkim, powodując wzrost poziomu enzymów.KątW odpowiedzi układ odpornościowy wytwarza obronne przeciwciała przeciwko tTG, które można wykryć za pomocą testu tTG.

Deamidowany peptyd gliadyny (DGP)

Deamidowana gliadyna jest wytwarzana, gdy tTG rozkłada gliadynę w przewodzie pokarmowym.KątU osób z celiakią odpowiedź ta jest wzmacniana i stanowi kluczowy marker choroby.

Test dezamidowanego peptydu gliadyny (DGP) jest w stanie wykryć dezamidowane IgA gliadyny ze swoistością 94%, ale czułością mniejszą niż idealna 74%.KątZ tego powodu jest najczęściej stosowany w połączeniu z testem tTG w celu uzyskania wczesnych dowodów na celiakię, zwłaszcza u dzieci w wieku 2 lat, u których układ odpornościowy nie jest w pełni rozwinięty.KątKąt

Przeciwciało wewnątrzmięśniowe (EMA)

Przeciwciała endomysium są wytwarzane w warstwie tkanki otaczającej mięśnie zwanej endomysium, która zawiera formę tTG, która po wystawieniu na działanie glutenu aktywuje i wytwarza przeciwciała w odpowiedzi autoimmunologicznej.KątKąt

Test na przeciwciała śródmięśniowe (EMA) jest znacznie dokładniejszy niż test tTG lub DGP.KątJest to również bardziej skomplikowane i kosztowne: ponieważ przeciwciała wiążą się z mięśniami gładkimi, zamrożona tkanka przełyku lub pępowiny jest potrzebna do pobrania przeciwciał z próbki krwi w wystarczająco wysokich stężeniach, aby uzyskać dokładny wynik.

Test EMA służy przede wszystkim do wykrywania przeciwciał IgA, chociaż dostępna jest również wersja IgG.

Całkowite stężenie IgA . w surowicy

Test całkowitego poziomu IgA w surowicy służy do sprawdzania niedoboru IgA, który może powodować fałszywie ujemny odczyt tTG-IgA lub EMA. Jest często używany, gdy dana osoba ma negatywny wynik jednego lub obu tych testów.KątInnym razem wykonuje się ją razem z tTG, aby ustalić, czy istnieje pewien stopień niedoboru IgA, który w przeciwnym razie mógłby wpłynąć na wyniki.

Jeśli całkowity test IgA w surowicy wykryje niedobór IgA, prawdopodobnie zostanie przeprowadzony po nim test DGP-IgG lub test tTG-IgG.

Inne badania krwi

Oprócz testów na celiakię opartych na przeciwciałach istnieją dwa inne badania krwi, które można wykonać przed rozważeniem biopsji jelita.

Białko wiążące kwasy tłuszczowe w jelitach (I-FABP)

Test I-FABP wykrywa białko, które jest uwalniane do krwi w przypadku uszkodzenia jelit, co jest charakterystyczne dla celiakii.KątPodwyższony poziom I-FAGP we krwi może świadczyć o celiakii, nawet jeśli testy na przeciwciała są niejednoznaczne. Próbki moczu można również badać pod kątem I-FABP.

Testy genetyczne na celiakię

Testy genetyczne na celiakię, znane również jako typowanie HLA, są w stanie wykryć kompleksy genów zwane ludzkimi antygenami leukocytów (HLA), które mogą predysponować osobę do celiakii, a mianowicie HLA-DQ2 i HLA-DQ8.KątKąt

Dodatni wynik testu genetycznego nie oznacza, że ​​masz celiakię — ponieważ 55% ogólnej populacji ma HLA-DQ2 i HLA-DQ8 w porównaniu do 98% populacji celiakiiKąt— ale może wykluczyć celiakię jako przyczynę, jeśli żaden z antygenów nie zostanie wykryty.