Badania społeczne mogą być podobne do pragnień żywieniowych

Kiedy jesteś samotny, czujesz się źle. Ale dlaczego? Przełomowe badanie opublikowane w zeszłym tygodniu w Nature Neuroscience mówi nam, że pragnienie ludzkiego towarzystwa zaczyna się w tej samej części mózgu, która napędza pragnienie jedzenia.

Naukowcy z Massachusetts Institute of Technology (MIT) skupili się na pars compacta istoty czarnej i obszarze brzusznej nakrywki (SN/VTA), części mózgu, która odgrywa rolę zarówno w pragnieniu, jak i więzach społecznych. Ten wgląd może pomóc nam zrozumieć, dlaczego osoby z depresją i fobią społeczną są podatne na samotność i izolację oraz dlaczego interakcje społeczne są tak ważne dla naszego dobrego samopoczucia.

„To pierwsze badanie, w którym przyjrzano się wpływowi ostrej izolacji na mózg u ludzi” – powiedziała Verywellowi autorka badania dr Livia Tomova, pracownik naukowy z University of Cambridge. „Odkryliśmy, że po poście ta część mózgu reagowała w bardzo podobny sposób na wskazówki dotyczące jedzenia. Ma to sens, ponieważ uważa się, że SN/VTA jest „ośrodkiem motywacji” w mózgu, co oznacza, że ​​aktywuje się, gdy czegoś chcemy. ”.

Metodologia badania polegała na izolowaniu 40 osób w pomieszczeniach bez okien na 10 godzin. W osobnym teście pościli przez taki sam czas. Po każdej sesji mózgi uczestników były skanowane za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego (MRI), podczas gdy oni patrzyli na trzy rodzaje obrazów: szczęśliwe grupy ludzi, jedzenie lub kwiaty. Ta sama struktura śródmózgowia, związana z pragnieniem, zapalała się, gdy pojawiała się interakcja społeczna lub jedzenie.

„Myślę, że jednym z wniosków płynących z naszego badania jest to, że podkreśla ono, jak ważne dla ludzi jest bycie w kontakcie z innymi” – mówi Tomova. „Jeśli jeden dzień samotności sprawia, że ​​nasze mózgi reagują tak, jakbyśmy pościli przez cały dzień, sugeruje to, że nasze mózgi są bardzo wrażliwe na doświadczenie samotności”.

Eksperci uważają, że ma to duże znaczenie dla zdrowia psychicznego.

„To odkrycie uzasadnia prawdziwe zmagania samotności”, mówi Verywell za pośrednictwem poczty elektronicznej dr Kimberly Bender z MSW, prodziekan ds. studiów doktoranckich na University of Denver. Nie była zaangażowana w badania. „Chociaż wielu z nas doświadcza samotności lub izolacji w różnym stopniu, jest to dość tabu i może zostać nieumyślnie odrzucone jako ulotna emocja. To badanie pomaga nam zrozumieć jego wpływ na mózg i łączy instynkt, który wielu z nas odczuwa, że ​​chce i potrzebuje interakcji społecznych, z pragnieniem jedzenia, z którym wszyscy ludzie mogą się utożsamiać”.

Badanie wskazuje na fakt, że podstawowe potrzeby człowieka są dość uniwersalne. „Hierarchia potrzeb Maslowa postrzega więzi społeczne jako fundamentalne, tylko mniej ważne niż zapotrzebowanie na żywność, wodę i bezpieczeństwo. Jest mało prawdopodobne, że się wyłączy”, mówi Bender. „Nawet w naszej własnej pracy z młodymi ludźmi doświadczającymi bezdomności, którzy często doświadczali poważnych zakłóceń w kontaktach w swoich rodzinach i innych systemach opieki społecznej, nadal trwa poszukiwanie związku. Młodzi ludzie tworzą nawet rodziny uliczne, aby w znaczący sposób zastąpić te powiązania”.

Pragnienie połączenia podczas COVID-19

Chociaż badanie zostało przeprowadzone przed wybuchem pandemii COVID-19, wyniki są aktualne.

„Szczególnie w pandemii, kiedy nasze interakcje społeczne są prawdopodobnie zmniejszone lub przynajmniej inne, bardzo ważne jest, abyśmy uzasadnili znaczący wpływ, jaki może to mieć na nasze mózgi i nasze funkcjonowanie” – mówi Bender. „Podobnie jak odkryliśmy, że mamy nowe pragnienie jedzenia podczas stresu pandemicznego, prawdopodobnie pragniemy znaczących interakcji społecznych z przyjaciółmi i rodziną, które w tym czasie czują się dość odległe”.

Bender mówi, że jej własne badania pokazują, że ludzie znajdują nowe sposoby na zaspokojenie swoich społecznych pragnień.

„W [my] W nowym badaniu odkryliśmy, że ludzie po części przechodzą przez pandemię, przekształcając swoje zmagania w wkład, który przynosi korzyści innym, tworząc środki ochrony osobistej, dostarczając leki, skracając wizyty u osób starszych” – mówi. ludzie udzielają i otrzymują wsparcie od innych w tym czasie stworzyło wyjątkową okazję do nawiązania znaczących więzi społecznych, nawet gdy są osobno. To tylko jeden przykład tego, jak ludzie są biegli w zaspokajaniu pragnienia interakcji społecznych nawet w ekstremalnych okolicznościach”.

Chociaż badania MIT wyglądają obiecująco, wciąż jest wiele do nauczenia się. Zakres badania był dość ograniczony. Obejmowała tylko 40 osób w wieku od 18 do 40 lat, z czego ponad połowę stanowiły kobiety.

Mimo to służy jako ważne przypomnienie, aby sprawdzić swoich bliskich — i siebie — w miarę utrzymywania się dystansu społecznego.

„Podczas gdy wiele osób jest ze swoimi rodzinami lub pozostaje w kontakcie przez media społecznościowe, nie każdy jest w stanie to zrobić” – mówi Tomova. „Niektórzy ludzie mieszkają samotnie i mogą mieć ograniczony dostęp do technologii cyfrowych. dystansu społecznego, który może mieć wpływ na ich zdrowie psychiczne. Myślę, że należy zwrócić uwagę na ten społeczny wymiar obecnego kryzysu”.