Badanie: Pomiary BMI powinny być dostosowane do rasy i pochodzenia

Nowe badanie sugeruje, że pomiary wskaźnika masy ciała (BMI) szeroko stosowane do oceny zagrożeń dla zdrowia, takich jak otyłość i cukrzyca, nie są dokładną metodą dla osób nie-białych.KątKąt

Badacze przeanalizowali dane od ponad 1,4 miliona osób w Anglii w latach 1990-2018 i, poprzez analizę statystyczną, rozróżnili wzorce według rasy i pochodzenia etnicznego uczestników.

Odkryli, że obecne standardowe wartości graniczne BMI stosowane do oceny niektórych zagrożeń dla zdrowia powinny być znacznie niższe dla populacji innych niż biała.

Wyniki te sugerują, że odcięcie „jeden rozmiar dla wszystkich” nie działa w rzeczywistości dla wszystkich. Naukowcy mają nadzieję, że te odkrycia zachęcą do zmiany wartości granicznych BMI w oparciu o dokładniejsze dane i pomogą lepiej zaspokoić potrzeby różnych populacji.

„Nie sądzę, że powinniśmy tworzyć politykę opartą na danych, w których populacja dotknięta chorobą nie jest uwzględniona”, mówi Verywell główny autor badania, dr Rishi Caleyachetty, epidemiolog z University of Warwick w Wielkiej Brytanii. Wspomina, że ​​na przykład niektóre populacje nie-białe są bardziej dotknięte cukrzycą typu 2 i otyłością niż populacje rasy białej. „Tu wdrażamy politykę opartą na danych”.

Badanie zostało opublikowane w zeszłym tygodniu w czasopiśmie The Lancet Diabetes & Endocrinology.

Odcięcia BMI nie są dokładne dla wszystkich

BMI to miara, która określa wagę osoby w kilogramach podzieloną przez kwadrat jej wzrostu w metrach. Miejsce, w którym ktoś leży na spektrum BMI, może wskazywać na różne poziomy tkanki tłuszczowej. Jest zwykle używany do badania ryzyka rozwoju różnych problemów zdrowotnych.

Naukowcy dokładnie przeanalizowali zbiór danych rejestrujący BMI i cukrzycę typu 2 dla 1 472 819 osób. W swoich danych uwzględnili osoby rasy białej, południowoazjatyckiej, czarnej, chińskiej i arabskiej. Zazwyczaj uważa się, że osoby z BMI 30 i powyżej są bardziej narażone na rozwój cukrzycy typu 2.

Odkryli jednak, że wartości graniczne BMI dla cukrzycy typu 2 były w rzeczywistości:

• 23,9 dla mieszkańców Azji Południowej
• 26,9 dla Chińczyków
• 28.1 dla osób czarnoskórych
• 26,6 dla Arabów

„Kluczową rzeczą jest to, że ludzie z tych mniejszości etnicznych będą zakładać, że mają się dobrze pod względem wagi i prawdopodobnie nie udają się po poradę, ponieważ ich główny dostawca opieki nie pomyślał, że są w zakresie za to, ponieważ mamy punkty odcięcia” – mówi Caleyachetty.

Potrzebne są korekty

Dostosowanie tych wartości granicznych według pochodzenia etnicznego może pomóc ulepszyć wczesną interwencję, zapewniając pacjentom uwagę, jakiej potrzebują, zanim problem stanie się poważny.

„To świetny retrospektywny przegląd danych klinicznych”, mówi Verywell Jerry Bailey, dyrektor kliniczny w Lakeside Holistic Health, który nie był zaangażowany w badanie. „Chociaż jest to pierwszy krok, aby po prostu spojrzeć na BMI jako wskaźnik występowania choroby, otwiera to drzwi, aby naprawdę zacząć mówić o braku różnorodności w środkach związanych ze zdrowiem”.

„Jak zauważono w badaniach, pozwoli to na lepsze ogólne postępowanie po zdiagnozowaniu chorób cywilizacyjnych” – dodaje Bailey. „Pozwala nam to również na wcześniejsze rozpoczęcie profilaktyki, zamiast obserwowania i czekania, aż choroba się pojawi. „Uncja prewencji równa się funtowi leczenia” naprawdę jest tutaj zademonstrowana”.

Chociaż konsultacja ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia zaleciła, aby BMI 27,5 lub wyższy dla mieszkańców Azji Południowej i Chińczyków spowodowało podjęcie działań zapobiegających cukrzycy typu 2,Kątto wciąż zbyt przybliżone według Caleyachetty’ego.

„Ta wartość została oparta na niewielkiej liczbie badań, które nie obejmowały nawet osób z Azji Południowej, pochodzących z Indii, Pakistanu i Bangladeszu. Nie obejmowała również czarnych Afrykańczyków, czarnych Karaibów, Arabów” – mówi Caleyachetty. „Więc było to oparte na bardzo ograniczonych dowodach”.

Nadal nie jest jasne, dlaczego korelacja między BMI a cukrzycą typu 2 jest różna w różnych przekrojach populacji, ale prawdopodobnie jest to kombinacja:

• Genetyka
• Charakterystyka biochemiczna
• Składu ciała
• Sposób, w jaki różne ciała w różny sposób przechowują tłuszcz
• Styl życia

Potrzebne są dalsze badania, aby lepiej to zrozumieć, mówi Caleyachetty.

Ogólnie rzecz biorąc, naukowcy z różnych dziedzin nauki pracują nad udoskonaleniem koncepcji BMI. „Toczy się wiele dyskusji na temat BMI, niezależnie od tego, czy jest to dobry, czy zły pomiar. To niedoskonała miara” – mówi Caleyachetty. „A z czasem podejrzewam, że można to ulepszyć”.