Charakterystyka wizualno-przestrzennego stylu uczenia się

Wizualno-przestrzenny styl uczenia się jest jednym z ośmiu typów stylów uczenia się zdefiniowanych w teorii inteligencji wielorakiej Howarda Gardnera. Wizualno-przestrzenny styl uczenia się lub inteligencja wizualno-przestrzenna odnosi się do zdolności osoby do postrzegania, analizowania i rozumienia informacji wizualnych w otaczającym ją świecie. Zasadniczo potrafią zobrazować pojęcia okiem umysłu.

Osoby o tym stylu uczenia się mają tendencję do myślenia wzrokowego i często wolą uczyć się w ten sam sposób. Są dobrzy w dostrzeganiu „dużego obrazu”, ale czasami przeoczają szczegóły.

Charakterystyka

Termin „uczący się wzrokowo-przestrzenny” został po raz pierwszy ukuty przez psycholog dr Lindę Kreger Silverman, ekspertkę od uzdolnień i autorkę kilku książek na temat uczenia się wzrokowo-przestrzennego.

Zidentyfikowała kilka kluczowych cech tego typu ucznia:

• Są myślicielami całościowymi, którzy pojmują koncepcję od razu i widzą całość przed uznaniem szczegółów.
• Mają żywą wyobraźnię i często są dobrzy w wymyślaniu nietypowych lub nieoczekiwanych sposobów rozwiązywania problemów.
• Łatwiej się uczą, gdy są przedstawiane za pomocą informacji wizualnych, a nie dźwiękowych
• Mogą wydawać się niezorganizowani.
• Nie uczą się krok po kroku, co jest powszechne w klasie, ani nie uczą się dobrze poprzez ćwiczenia i powtarzanie.
• Zmagają się z pokazaniem sekwencji procesu. Na przykład, gdy nauczyciel prosi ich o pokazanie swojej pracy, nie mogą tego łatwo zrobić, ponieważ postrzega zadanie jako całość, a nie produkt kilku kroków. Mimo to są w stanie pracować nad złożonymi zadaniami i można je zaliczyć do myślicieli systemowych.
• Myślą raczej obrazami niż słowami.

Badania Silvermana sugerują, że około 30 procent uczniów można uznać za silnych wizualnie i przestrzennie, a kolejny znaczący odsetek skłania się w kierunku tego stylu uczenia się.

Jak uczą się uczniowie wizualno-przestrzenni

Osoby z inteligencją wizualno-przestrzenną najlepiej uczą się, gdy uczą się za pomocą instrukcji pisemnych, modelowanych lub diagramów oraz mediów wizualnych. Uczniowie uzdolnieni wizualnie i przestrzennie mają dobrą pamięć wzrokową do szczegółów. Gorzej radzą sobie z słuchowymi sekwencyjnymi metodami nauczania, takimi jak wykład, recytacja, ćwiczenia i powtarzanie.

Jeśli chodzi o to, na co może się to przełożyć w życiu codziennym:

• Dzieci z tym stylem mogą lepiej sobie radzić z rozpoznawaniem całych słów niż z foniką.
• Mogą nie radzić sobie dobrze z pisownią i pismem odręcznym.
• Ucząc się matematyki, czerpią korzyści z używania manipulacji i problemów z historią zamiast wykonywania równań.
• Prawdopodobnie lepiej radzą sobie z geometrią.
• Lubią łamigłówki, labirynty, mapy i klocki.

Szkoły podstawowe tradycyjnie koncentrowały się na słuchowo-sekwencyjnych metodach uczenia się, które mogły nie służyć dobrze uczniom wzrokowo-przestrzennym.

Ulubione zajęcia szkolne

Uczniowie, którzy są silni w stylu uczenia się wizualno-przestrzennego, lubią zajęcia szkolne, takie jak sztuka, szkicowanie, sklep, geometria, grafika komputerowa i projektowanie wspomagane komputerowo. Często mają doskonałą pamięć wzrokową do szczegółów w druku i w środowisku. Osoby z wizualno-przestrzennym stylem uczenia się są dobre w wizualnym rozwiązywaniu problemów i wizualnej ocenie.

Popularne wybory zawodowe

Uczniowie posiadający silną inteligencję wizualno-przestrzenną mogą być przyciągnięci do kariery, takiej jak praca w wideo, telewizji, kreślarstwie, architekturze, fotografii, artyzmie, pilotowaniu linii lotniczych, kontroli ruchu lotniczego, budownictwie, doradztwie, projektowaniu mody, merchandisingu mody, reklamie wizualnej i wnętrzu projekt.

Pomaganie dziecku wizualno-przestrzennemu

Podczas gdy uczniowie wizualno-przestrzenni najlepiej uczą się z tego, co widzą, tradycyjne środowiska edukacyjne mogą nie być nastawione na ten rodzaj uczenia się.

Jeśli uważasz, że Twoje dziecko może skłaniać się ku temu stylowi uczenia się, jednym ze sposobów na uatrakcyjnienie nauki jest korzystanie z pomocy wizualnych. Zdjęcia, grafiki, gry na tablety i filmy mogą być skutecznym sposobem, aby to, czego Twoje dziecko się uczyło, było bardziej interesujące i dostępne. (To samo dotyczy rodziców, którzy mogą podzielać ten styl uczenia się).

Porozmawiaj także z nauczycielem Twojego dziecka. Mogą istnieć proste rozwiązania, które może wprowadzić do klasy, a uświadomienie nauczycielowi potrzeby może wystarczyć, aby wprowadzić zmianę.