Ehrlichioza jest rzadką chorobą zakaźną przenoszoną przez kleszcze przenoszące określony typ bakterii riketsjowych z rodzaju Ehrlichia. Formalna nazwa erlichiozy to ludzka erlichioza monocytowa (HME). Choroba ta występuje głównie w południowo-wschodnich i środkowych Stanach Zjednoczonych
Chociaż wiele przypadków jest łagodnych z objawami grypopodobnymi, infekcja może być ciężka; może nawet spowodować śmierć. Aby zapobiec powikłaniom, konieczne jest leczenie antybiotykami.
Historia erlichiozy
Pierwszy przypadek erlichiozy u ludzi został zidentyfikowany w 1986 roku. Od późnych lat 80. liczba przypadków zgłaszanych każdego roku wynosi około 500.Chociaż jest uważana za chorobę podlegającą zgłoszeniu na szczeblu krajowym, wielu ekspertów uważa, że erlichioza jest niedostatecznie zgłaszana, a faktyczna liczba zarażonych osób jest znacznie wyższa.
![Kleszcz samotnej gwiazdy przenosi erlichiozę](https://www.verywellhealth.com/thmb/_i-WzlHYZY1ZDaehSAbVG1H7ftg=/2205x1866/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-177034965-2f1f91e9ba5f4b8a970a544d2f240beb.jpg)
Objawy erlichiozy
Objawy erlichiozy są różne i mogą wahać się od łagodnego do ciężkiego; zwykle objawy można zaobserwować w ciągu tygodnia lub dłużej (do dwóch tygodni) po ugryzieniu przez kleszcza zakażonego bakterią Ehrlichia. Objawy, które często pojawiają się na wczesnym etapie choroby, to:
- Gorączka
- Dreszcze
- Bóle mięśni
- Biegunka
- Mdłości
- Wymioty
- Utrata apetytu
- Zmęczenie
- Bół głowy
- Dezorientacja
- Czerwone oczy (częściej widywane u dzieci)
- Uogólniona wysypka
Wysypka występuje u 1 na 3 osoby, częściej u dzieci niż u dorosłych. Rozwija się pięć dni po rozpoczęciu gorączki i może być plamistą czerwoną wysypką lub punktowymi kropkami.
W niektórych przypadkach, na przykład gdy dana osoba ma osłabiony układ odpornościowy, mogą wystąpić poważne komplikacje związane z erlichiozą; obejmują one:
- Splątanie, drgawki lub śpiączka (z powodu zajęcia mózgu)
- Krwotok (nadmierne krwawienie)
- Niewydolność serca
-
Zespół ostrej niewydolności oddechowej (zagrażający życiu stan płuc, często wymagający wspomagania oddychania respiratorem)
- Niewydolność oddechowa
-
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie mózgu i opon mózgowych, ochronnych warstw błony pokrywającej mózg i rdzeń kręgowy)
- Niewydolność nerek
-
Neuropatia obwodowa (rzadko spotykana w erlichiozie, obejmuje uszkodzone nerwy znajdujące się poza mózgiem i rdzeniem kręgowym).
-
Wstrząs septyczny (zagrażający życiu stan obejmujący niebezpiecznie niskie ciśnienie krwi w odpowiedzi na infekcję).
Możliwe są objawy erlichiozy, które są tak łagodne, że osoba może nigdy nie zdawać sobie sprawy, że ma chorobę. W takim przypadku organizm może zwalczyć chorobę bez leczenia. Jednak nieleczona erlichioza może prowadzić do poważnych objawów wymagających hospitalizacji.
Jeśli uważasz, że mogłeś zostać ugryziony przez kleszcza (lub przebywałeś na zewnątrz w jakimkolwiek obszarze, w którym przebywa kleszcz przenoszący chorobę) i masz objawy (w tym łagodne objawy), niezwłocznie zasięgnij pomocy medycznej jak to możliwe.
Poważne powikłania występują rzadko u młodszych, zdrowych osób. Kiedy występują u zdrowych osób, jest to zwykle wynikiem opóźnionego leczenia. Wiadomo, że u niewielkiego odsetka osób z poważnymi powikłaniami wynikiem jest śmierć.
Ludzie najczęściej zarażają się erlichiozą w miesiącach wiosennych i letnich. Dzieje się tak, ponieważ liczba zarażonych kleszczy jest zwykle wyższa w tych porach roku. Ale możliwe jest zarażenie się chorobą również w miesiącach jesiennych.
Powoduje
Ehrlichioza jest wywoływana przez bakterie należące do rodziny zwanej rickettsiae. Istnieje kilka gatunków Ehrlichia, które mogą powodować erlichiozę, chociaż objawy są bardzo podobne niezależnie od gatunku. Główne gatunki to:
- Ehrlichia chaffeensis
- Ehrlichia ewingii
- Ehrlichia muris eauclairensis
Większość infekcji wywołuje E. chaffeensis, często występuje również E. ewingii.
Bakterie Rickettsial powodują kilka poważnych chorób, w tym:
- Ehrlichioza
- anaplazmoza
- Dur plamisty
- gorączka plamista Gór Skalistych
- Borelioza
Każda z tych chorób przenosi się na ludzi przez ugryzienie kleszcza, pchły lub roztocza. Kleszcz zwykle pozyskuje bakterie od zarażonego jelenia. Następnie przenoszą bakterie na ludzi, gdy gryzą skórę.
Kleszcz musi być przyczepiony do skóry przez co najmniej 24 godziny, zanim będzie mógł przenosić bakterie chorobotwórcze (takie jak erlichioza). Dlatego tak ważne jest jak najszybsze wykrycie i usunięcie wszelkich osadzonych kleszczy jako środka zapobiegawczego.
Ehrlichioza jest najczęściej przenoszona przez kleszcza samotnicowego (Amblyomma americanum), który występuje głównie wzdłuż wschodniego wybrzeża oraz w stanach południowo-środkowych i południowo-wschodnich, aż po Teksas.
Ehrlichioza może być również przenoszona przez kleszcza czarnonogiego (Ixodes scapularis), ten sam, o którym wiadomo, że przenosi chorobę z Lyme na ludzi. Kleszcz czarnonogi występuje we wschodnich stanach, w tym w Minnesocie, Wisconsin i sąsiednich stanach. Jest gospodarzem dla bakterii E. muris euclarensis. Jednak zakażenie muris występuje tylko w Minnesocie i Wisconsin.
Jeśli mieszkasz w jednym z obszarów kraju, w którym zamieszkuje jeden z tych kleszczy, możesz być narażony na ryzyko erlichiozy.
Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) poinformowało, że w 2018 r. Missouri, Arkansas, Nowy Jork i Wirginia stanowiły ponad 50% wszystkich zgłoszonych przypadków erlichiozy w USA
W rzadkich przypadkach zakażona krew może powodować erlichiozę. Choroba może również przenosić się z matki na nienarodzone dziecko, a także przez bezpośredni kontakt z zarażonym zwierzęciem, które jest poddawane ubojowi (np. jeleniem).
Diagnoza
Rozpoznanie erlichiozy zazwyczaj stawia się po dokładnym wywiadzie (zebranie informacji o ekspozycji na kleszcze i ukąszeniu przez kleszcze) oraz badaniu fizykalnym przez lekarza.
Można wykonać badania krwi w celu potwierdzenia obecności rodzaju bakterii wywołujących erlichiozę. Można wykonać inne rodzaje badań krwi, w tym:
-
Test immunofluorescencji pośredniej (IFA) to test potwierdzający rozpoznanie erlichiozy. Wykrywa przeciwciała, których zarażona osoba może nie rozwinąć przez 21 dni po zakażeniu. Poziomy są porównywane z próbki krwi pobranej na początku infekcji z próbką pobraną później w trakcie infekcji, więc ostateczne wyniki trwają kilka tygodni.
-
Badanie krwinek białych pod mikroskopem może ujawnić bakterie wewnątrz komórek krwi.
-
Reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR) to technika laboratoryjna wykorzystywana do tworzenia wielu kopii segmentu DNA, umożliwiająca łatwiejsze wykrycie niewielkich ilości bakterii. Test jest najbardziej czuły w pierwszym tygodniu erlichiozy.
Ehrlichioza nie jest łatwa do zdiagnozowania. Bakterie odpowiedzialne za erlichiozę nie mogą być hodowane w kulturze w celu identyfikacji. Testy na przeciwciała mogą być dodatnie po jednym do dwóch tygodniach, ale nie jest to pomocne we wczesnych ostrych stadiach choroby. Leczenie antybiotykami należy rozpocząć przed poznaniem wyników testu na obecność przeciwciał.
Kiedy dana osoba ma łagodne objawy grypopodobne, mogą one być spowodowane wieloma innymi rodzajami infekcji. Czasami osoba nie jest świadoma, że została ugryziona przez kleszcza. Może być konieczna konsultacja ze specjalistą chorób zakaźnych w celu ustalenia przyczyny choroby.
Leczenie
Leczeniem z wyboru erlichiozy jest kurs antybiotyków. Zwykle zarówno dzieciom, jak i dorosłym z erlichiozą podaje się antybiotyk zwany doksycykliną. W ciężkich przypadkach antybiotyki można podawać dożylnie (IV) w szpitalu, aż objawy zaczną ustępować.
Objawy zwykle ustępują bardzo szybko (w ciągu pierwszych kilku dni) po podaniu antybiotyków. Poważne powikłania, takie jak niewydolność narządów, mogą wymagać dodatkowego leczenia, takiego jak dializa nerek lub wspomaganie oddychania.
Rokowanie
Prognozy (perspektywy) erlichiozy są dobre, gdy dana osoba otrzymuje natychmiastowe leczenie. Zwykle objawy ustępują w ciągu kilku dni po leczeniu antybiotykami.
W przeciwieństwie do innych chorób odkleszczowych, takich jak borelioza, erlichioza nie jest chorobą przewlekłą (długotrwałą), ale raczej stanem ostrym (krótkotrwałym), który bardzo dobrze reaguje na leczenie antybiotykami.
Jednak u bardzo małego odsetka osób (około 1%), które nie są leczone wystarczająco wcześnie w procesie chorobowym, wiadomo, że dochodzi do śmierci. Najczęściej umierającymi na tę chorobę są małe dzieci (poniżej 10 roku życia) lub dorośli, którzy ukończyli 70. rok życia. Dzieje się tak, ponieważ małe dzieci i starsi dorośli mają zwykle słabszy układ odpornościowy.
Inne osoby o wysokim ryzyku śmiertelności (śmierci) z powodu erlichiozy to osoby z poważnymi schorzeniami, które wpływają na układ odpornościowy (takie jak rak lub HIV).
Zapobieganie
Najlepszym sposobem zapobiegania erlichiozie jest zapobieganie ukąszeniom kleszczy. Ukąszeniom kleszczy można zapobiegać, wdrażając kilka typowych środków, w tym:
- Unikaj obszarów, o których wiadomo, że są gęste od kleszczy (takich jak lasy na zewnątrz z grubą warstwą gruntu).
- Trzymaj się blisko szlaków, jeśli jesteś w lesie (omijaj krzaki i inne rośliny okrywowe).
- Wsuń nogawki spodni do butów.
- Noś jasne ubranie, aby łatwo zauważyć kleszcze.
- Użyj środka odstraszającego kleszcze, takiego jak permetryna lub DEET rozpylone na skórę i odzież.
- Po przebywaniu w lesie lub na obszarach trawiastych sprawdź swoje ciało i ubranie (a także zwierzęta domowe, jeśli je masz) pod kątem kleszczy.
- Suszyć ubrania na dużym ogniu w suszarce, aby zabić kleszcze, które mogą ukrywać się w ubraniu.
- Usuń kleszcze przed ich osadzeniem na 24 godziny, aby zmniejszyć ryzyko infekcji.
Discussion about this post