Co to jest eutanazja?

Eutanazja to sytuacja, w której lekarz daje umierającemu lekarstwo, które zakończy jego życie.

Niektórzy używają terminów samobójstwo wspomagane, śmierć wspomagana przez lekarza, samobójstwo wspomagane przez lekarza i zabójstwo z litości jako synonimy eutanazji. Ale eksperci prawni i medyczni definiują je inaczej.

Ten artykuł definiuje eutanazję, wyjaśnia, w jaki sposób różni się ją od wspomaganego samobójstwa, oraz bada niektóre prawne ograniczenia tej praktyki.

Co to jest wspomagane samobójstwo?

Wspomagane samobójstwo ma miejsce wtedy, gdy chorzy zabijają się z czyjąś pomocą. Istnieje wiele różnych sposobów, w jakie dana osoba może pomóc w samobójstwie, ale samobójstwo wspomagane jest ogólnie definiowane w następujący sposób:

• Osoba, która chce popełnić samobójstwo, poprosiła o pomoc.
• Osoba wie, że to, o co prosi, spowoduje śmierć.
• Osoba asystująca wie, co robi. Celowo pomagają.
• Osoba asystująca dostarcza leki osobie popełniającej samobójstwo.
• Osoba, która chce umrzeć, sama bierze narkotyki.

W samobójstwie wspomaganym przez lekarza lekarz podaje lekarstwa osobie, która chce umrzeć. Lekarz może również wydać instrukcje, jak przyjmować lek, aby spowodować śmierć. Ale lekarz nie wstrzykuje leku ani nawet nie pomaga choremu połknąć leku.

Jak różni się eutanazja

Eutanazja różni się od samobójstwa wspomaganego, ponieważ przy eutanazji lekarz faktycznie podaje lekarstwo powodujące śmierć.

Na przykład lekarz może wstrzyknąć umierającej osobie leki, które zatrzymają akcję serca.

Zwykle eutanazja ma miejsce w szpitalu lub placówce medycznej.

Rodzaje eutanazji

Istnieją dwa rodzaje eutanazji:

• Dobrowolna eutanazja: Chory prosi lekarza o pomoc, a lekarz wyraża zgodę. Oboje działają chętnie.

• Eutanazja przymusowa: Ktoś powoduje śmierć chorego bez zgody chorego.

Zagadnienia prawne

Przepisy dotyczące wspomaganego samobójstwa i eutanazji różnią się w zależności od stanu i kraju.

Gdzie wspomagane samobójstwo jest dozwolone

W Stanach Zjednoczonych samobójstwo wspomagane przez lekarza jest dozwolone w:

• Kalifornia
• Kolorado
• Hawaje
• Maine
• Montana
• New Jersey
• Oregon
• Vermont
• Waszyngton
• Stan Waszyngton

Kilka krajów uchwaliło również przepisy umożliwiające lekarzom asystowanie przy samobójstwie.

Jeśli lekarz lub ktokolwiek inny faktycznie poda osobie śmiertelne lekarstwo, czyn jest uważany za eutanazję. To może być przestępstwo, nawet na obszarach, na których obowiązują przepisy dotyczące wspomaganego samobójstwa.

Gdzie eutanazja jest dozwolona?

Dobrowolna eutanazja jest nielegalna w Stanach Zjednoczonych i większości części świata. Kraje, które na to pozwalają, to:

• Belgia
• Kanada
• Kolumbia
• Luksemburg
• Holandia

Przymusowa eutanazja jest nielegalna na całym świecie.

Kto może to wybrać?

W miejscach, w których eutanazja i samobójstwo wspomagane przez lekarza są legalne, są one dozwolone tylko wtedy, gdy masz śmiertelną diagnozę. „Terminal” oznacza, że ​​nie możesz zostać wyleczony, a lekarze oczekują, że umrzesz z powodu swojej choroby.

Aby legalnie zakończyć swoje życie, możesz również zostać poproszony o wykazanie, że bardzo cierpisz z powodu bólu. Zgodnie z prawem możesz wtedy mieć możliwość decydowania, kiedy i jak chcesz umrzeć.

Ludzie w wielu stanach i krajach domagają się wprowadzenia większej liczby przepisów, które pozwolą im wybrać sposób zakończenia życia. Nazywają to „umieraniem z godnością”. To temat, który jest gorąco dyskutowany.

Chociaż coraz więcej osób uważa, że ​​wspomagane samobójstwo lub eutanazja powinny być dozwolone, wielu innych się z tym nie zgadza. Ci ludzie mówią, że lekarze nie powinni pomagać ludziom umierać.

Amerykańskie Stowarzyszenie Medyczne (AMA) twierdzi, że lekarze powinni pracować nad zapewnieniem pacjentom terminalnym komfortu, a nie pomaganiem im w śmierci. AMA stwierdza: „Samobójstwo wspomagane przez lekarza jest zasadniczo niezgodne z rolą lekarza jako uzdrowiciela”.

Czy sedacja paliatywna jest eutanazją?

Nie, nie jest też samobójstwem wspomaganym przez lekarza. Sedacja paliatywna polega na podaniu pacjentowi w stanie terminalnym leku, który złagodzi silny ból. Ta praktyka jest czasami bardziej akceptowalna dla osób, które nie zgadzają się z wspomaganym samobójstwem lub eutanazją.

AMA twierdzi, że lekarze mogą podawać duże dawki środków uspokajających, które mogą rozluźnić organizm i uśpić. W takich przypadkach lekarze mogą spowodować utratę przytomności za pomocą leków. Jednak leki nigdy nie powinny być używane do celowego spowodowania śmierci.

Sedacja paliatywna wymaga:

• Pozwolenie od osoby chorej lub osoby odpowiedzialnej za jej decyzje dotyczące opieki zdrowotnej, jeśli pacjent nie jest w stanie zrozumieć sytuacji i wyrazić zgody
• Pracownik służby zdrowia, który może podawać leki

Paliatywne środki uspokajające są zwykle podawane w kroplówce, która trafia bezpośrednio do krwiobiegu lub jako czopek. Czopek to lek, który jest wprowadzany do odbytu, gdzie rozpuszcza się w organizmie.

Ponieważ lek działa szybko, środki uspokajające musi podawać lekarz, pielęgniarka lub inny pracownik służby zdrowia.

Ludzie czasami umierają pod wpływem silnej sedacji, ale nie to jest celem leczenia. W takich przypadkach może nie być jasne, czy ktoś zmarł z powodu leku, czy choroby.

Streszczenie

Istnieją wyraźne różnice prawne między eutanazją a wspomaganym samobójstwem. W eutanazji lekarz dokonuje czynu, który powoduje czyjąś śmierć. W samobójstwie wspomaganym ktoś daje choremu środki, których może użyć, by odebrać sobie życie.

Argumenty za lub przeciw zakończeniu życia danej osoby nigdy nie są zgrabne i jasne, a istnieje wiele opinii za i przeciw takim praktykom.

Ważne jest również, aby zrozumieć, że nie są to jedyne sposoby pomocy śmiertelnie chorej osobie, która odczuwa silny ból. Leki u schyłku życia i środki paliatywne mogą oferować inne możliwości złagodzenia cierpienia ukochanej osoby.

To, czy pomóc komuś umrzeć, jest przytłaczającym pytaniem do rozważenia. Trzeba też pomyśleć o kwestiach prawnych.

Ostatecznie musisz zdecydować, co należy zrobić. Jeśli masz ukochaną osobę, która jest poważnie chora, powinieneś omówić z nią wszystkie strony problemu wcześniej niż później. W ten sposób możesz podejmować najlepsze decyzje, gdy nadejdzie czas, aby pomyśleć o opiece u schyłku życia.